บทที่ 1230

ตำรวจเข้าใจในทันทีและมีรอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขา จากนั้นพวกเขาก็ออกคำสั่ง

“กระจายข่าวของลิเลียน วิทแมนที่อยู่บนดาดฟ้าของวิทแมน คอร์ปอเรชั่นผ่านทางอินเทอร์เน็ตและไลฟ์สดด่วน เราต้องการให้เจเรมี่ วิทแมนได้เห็น และรีบมาช่วยลูกสาวของเขา!”

หลังจากที่เมเดลีนได้ยินอย่างนั้น อะไรบางอย่างในหัวของเธอก็เข้าใจขึ้นมาได้โดยฉับพลัน

เธอมองไปที่เด็กหญิงตัวน้อยผู้ไร้เดียงสาแล้วกำหมัดแน่น

ลิเลียนไม่ได้หายตัวไปเอง แต่มีคนพาเธอมาที่นี่

เหตุผลที่คนคนนั้นทำแบบนี้ก็เพื่อให้เจเรมี่แสดงตัวออกมา

เมเดลีนเข้าใจแล้วว่าทั้งหมดนี้เป็นสถานการณ์ที่ถูกจัดฉากขึ้น

ถึงอย่างนั้นเธอจะไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับเด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าเธอ

ในทางกลับกันเธอก็ไม่ต้องการให้เจเรมี่ปรากฏตัวด้วยเช่นกัน

เธอควรทำอย่างไรเพื่อให้มั่นใจว่าในตอนนี้ทั้งคู่จะปลอดภัย?

ยิ่งเมเดลีนคิดเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ จากนั้นเธอก็เริ่มรู้สึกวิงเวียนขึ้นมาเล็กน้อย

ในที่สุดเธอก็สังเกตเห็นว่าบาดแผลมีเลือดไหลออกมาอีกครั้ง การสูญเสียเลือดทำให้เธอรู้สึกเซื่องซึม

“ลิลลี่!”

ทันใดนั้นเสียงตะโกนอย่างตื่นตระหนกก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเธอ

ความคิดฟุ้งซ่านของเมเดลีนถูกดึงกลับมาในทันที

เธอหันกลับมาและเห็นฟาเบียนวิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเป็นกังวล สิ่งเดียวที่อยู่ในสายตาของเขาตอนนี้คือกรอบหน้าเล็ก ๆ ของลิเลียน

“ลิลลี่!” ฟาเบียนวิ่งไปหาเพราะเป็นห่วง

แต่เมื่อลิเลียนเห็นเขา เธอกลับถอยหลังไปหนึ่งก้าวในทันที

ร่างเล็กปะทะกับสายลมและดูเหมือนร่างกายเล็ก ๆ นั่นจะสั่นไหวเล็กน้อย เมเดลีนก้าวไปข้างหน้าในขณะที่หัวใจแทบกระโดดออกมาจากอก “ลิลลี่!”

เธอตะโกนและจับฟาเบียนเอาไว้ “อย่าเข้าไป!”

ฟาเบียนหยุดอยู่กับที่ด้วยความกระสับกระส่าย