บทที่ 280

ในวินาทีต่อมา เจเรมี่ลงจากรถขณะรอบตัวเขารายล้อมไปด้วยกลิ่นอายที่เยือกเย็น

ใบหน้าเขาแสดงออกอย่างเย็นชาเมื่อเห็นตำรวจพวกนั้นจับมือมาเดลีน เขาเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะดึง มาเดลีนไปไว้ข้างหลังห่างจากเจ้าหน้าที่

“การตกลงไปของเมเรดิธเป็นแค่อุบัติเหตุ มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเธอ รบกวนตรวจให้ละเอียดก่อนทำการจับกุมจะดีกว่านะ”

เสียงของเขาฟังดูเย็นชาในขณะที่ดวงตาเขาค่อย ๆ หรี่ลง เขาเอื้อมมือกุมไหล่มาเดลีนแล้วเปิดประตูรถให้เธอ จากนั้นพูดออกมาว่า “เข้าไปสิ”

เมื่อเทียบกับรถตำรวจแล้ว มาเดลีนเลือกที่จะเข้าไปในรถของเจเรมี่ดีกว่า

เพียงไม่กี่วินาที เจเรมี่ขับรถพาเธอไปยังชานเมืองสงบและว่างเปล่า

หลังจากลงจากรถ มาเดลีนถามเขาอย่างตรงไปตรงมาว่า “ฉันเป็นคนที่ทำให้ผู้หญิงที่คุณรักมากที่สุดตกตึกลงไป ทำไมคุณยังช่วยฉันอยู่?”

เจเรมี่มองเธอด้วยรอยยิ้มปลอม ๆ ที่ถูกสร้างขึ้นบนใบหน้าเขา “ผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุดเหรอ? แล้วคุณรู้ไหมว่าผู้หญิงที่ผมรักมากที่สุดคือใครกัน?”

“นี่ไม่ใช่แค่ฉันที่รู้ว่าเป็นใคร แต่ฉันคิดว่าทั้งเกลนเดลรู้หมดแหละว่าผู้หญิงที่คุณรักมากที่สุดคือเมเรดิธ ในทางกลับกัน ผู้หญิงที่คุณเกลียดที่สุดก็คือภรรยาเก่าของคุณ มาเดลีนคนนั้น” มาเดลีน ยิ้มและตอบเขาโดยไม่ต้องคิด

เจเรมี่เลิกคิ้วขึ้นหลังจากได้ฟัง เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ คล้ายกับว่าเขากำลังอยู่ในห้วงความคิด

มาเดลีนยิ้มเล็กน้อยเมื่อเธอเห็นชายคนนี้เงียบไปไม่ตอบ “ขอบคุณที่ช่วยฉันในครั้งนี้ แต่ฉันคิดว่าคุณควรกลับไปดูแลผู้หญิงที่คุณรักมากที่สุดคนนั้นจะดีกว่า ฉันคิดว่าเธออยู่ไม่ได้โดยไม่มีคุณในชีวิตนี้” เธอพูดก่อนจะหมุนตัวหนี ทว่า ในขณะที่เธอก้าเดินออกไป เธอกลับถูกดึงข้อมือของเธอไว้

ความหนาวเย็นได้แทรกซึมเข้าสู่ผิวหนังและห่อหุ้มหัวใจเธอไว้

เจเรมี่คว้าข้อมือของมาเดลีนเอาไว้ เขาเดินไปข้างหลังเธออย่างช้า ๆ “ในวันนั้น คุณถามผมว่า คุณควรจะแต่งงานกับผู้ชายที่หน้าตาเหมือนผมดีกว่าไหมเพราะคุณดูเหมือนอดีตภรรยาของผม ผมจะตอบคุณตอนนี้เลยนะว่า และคำตอบของมันคือใช่”

“...” มาเดลีนหันหน้ากลับไปด้วยความสับสน ตาของเธอสบกับการจ้องสายตาเจ้าชู้ของเขา

“จะไม่มีผู้ชายคนไหนที่ดูเหมือนผมได้อีกแล้วในโลกนี้ ดังนั้น คุณสามารถแต่งงานกับผมได้เท่านั้น”

“เจเรมี่ วิทแมน คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังพูดอะไรออกมา?” มาเดลีนถามเขาด้วยความแปลกใจ