บทที่ 446

คาเลนบอกเอโลอิสเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของเธอหรือเปล่า?

อาจจะยัง

คาเลนจะไม่สร้างปัญหาให้ตัวเองมากขึ้นในเวลาแบบนี้

มาเดลีนครุ่นคิด แต่แล้วเธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสาย

“วีล่า นี่เอโลอิส มอนต์โกเมอรี เองนะ ฉันเกรงว่าจะให้เธอมาที่บ้านของฉันในตอนเลยได้ไหม แจ็คเขานอนไม่หลับและเขาบอกว่าเขาอยากเจอเธอ”

เมื่อมาเดลีนรู้ว่าเป็นเพราะเหตุนี้ เธอตอบตกลง “ฉันจะไปที่นั่นค่ะ”

“ดีเลย” น้ำเสียงของเอโลอิสฟังดูร่าเริง

บางทีการได้เห็นใบหน้าของเธอในตอนนี้อาจเป็นสิ่งที่ทำให้เธอและสามีมีความสุขก็ได้

หลังจากวางสายแล้ว มาเดลีนก็ทานอาหารที่สั่งไปบางอย่างเข้าปากไปสักนิดและก็ขอตัวออกไปทันที

เฟลิเป้ยังคงนั่งบนที่นั่น นิ้วเรียวยาวถือแก้วไวน์ด้วยท่าทางนิ่ง ๆ เขาหมุนน้ำในแก้วและมองตรงไปข้างหน้า

“วีล่า เขาไม่ได้ดูใจดีอย่างที่คุณคิด เขาไม่คู่ควรกับความเมตตาของคุณ”

…

ประมาณ 20 นาทีต่อมา มาเดลีนก็มาถึงคฤหาสน์มอนต์โกเมอรี

เอโลอิสกับฌอนต้อนรับเธอด้วยแขนที่เปิดกว้างเมื่อพวกเขาเห็นเธอ

ทันทีที่แจ็คสันเห็นมาเดลีน ใบหน้าของเด็กน้อยที่หล่อเหลาก็เผยรอยยิ้มบริสุทธิ์ที่เต็มไปด้วยความสุข

จากนั้นมาเดลีนพาเขาขึ้นไปนอน เธอร้องเพลงกล่อมให้แจ็คสันหลับใหล เด็กน้อยกำลังเพลิดเพลินและคล้อยหลับไปหลังจากนั้นไม่นาน

เมื่อเธอมองไปที่ใบหน้าที่กำลังหลับใหล ใบหน้าที่หล่อเหลาของแจ็คสัน มาเดลีนก็เอนตัวลงและจูบหน้าผากเขาอย่างอ่อนโยน

‘แจ็ค ฉันไม่รู้ว่านายยังอยากเรียกฉันว่า ‘แม่’ ได้อยุ่ไหม ถ้านายรู้ว่าฉันกำลังจะทำอะไร’