บทที่ 520

ในขณะที่เธอร้องขอความช่วยเหลืออย่างอับจนหนทาง เขากลับจ้องมองเธออย่างเฉยชา

ตอนนั้นเอง เธอถึงได้ตื่นขึ้นมาจากความฝันอันแสนหวาน

ความหลงใหลของเธอเป็นเพียงภาพลวงตา

รักแท้ไม่ใช่ความมืดมน และเย็นชาแบบนี้

เมเดลีนพูดอีกครั้งว่า “เจเรมี่ ถ้าคุณอยากจะขอโทษฉันจริง ๆ ก็ช่วยเซ็นเอกสารการหย่าของเราให้เร็วที่สุด”

เมื่อได้ยินดังนั้น เขารู้สึกราวกับว่าตกลงไปในขุมนรกอีกครั้ง

เขาเห็นความมุ่งมั่นในสายตาของเมเดลีน ดวงตาที่ไม่มีแม้กระทั่งความรักและความชื่นชมอีกต่อไป

เธอไม่เคยเรียกเขาว่า ‘เจเรมี่’ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอีกเลย

การสูญเสียนี้เป็นเพราะเขาทำตัวเอง

เมื่อเห็นเจเรมี่เงียบ เธอจึงพูดจาเด็ดขาดอีกครั้ง “ฉันจะรอให้คุณไปเซ็นใบหย่าของเราที่สำนักงานกฎหมายในวันพรุ่งนี้ หากคุณยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีอยู่บ้าง คุณควรให้สิทธิ์ในการดูแลแจ็คสันแก่ฉัน หากคุณปฏิเสธ ฉันจะสู้จนถึงที่สุด”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาก็สะอื้นออกมาเบา ๆ

เขาพยายามระงับความรู้สึกเจ็บปวดนี้ โดยการลืมตาขึ้นและยิ้ม “เธอจะมีความสุขจริง ๆ เหรอ ถ้าเธอหย่ากับฉัน?”

“ใช่”

เธอตอบออกมาโดยไม่ลังเลใด ๆ ทำให้เจเรมี่รู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังถูกทิ่มแทง

หลังจากเงียบไปไม่นาน เขาก็พยักหน้าตอบรับ “ยอดเยี่ยม อย่างนั้นฉันจะเติมเต็มความปรารถนาของเธอเอง และฉันจะไม่ต่อสู้เพื่อแย่งชิงการดูแลแจ็คจากเธอ”

เธอนึกว่าเจเรมี่จะอยากทำให้เธออับอาย เธอไม่คาดคิดว่าเขาจะตอบตกลงอย่างง่ายดาย

เมเดลีนจ้องมองเจเรมี่ด้วยความสงสัย แต่เขากลับส่งยิ้มให้เธอ “ลินนี่ ถ้าเธอพอใจกับสิ่งนี้จริง ๆ ฉันก็จะยอมรับมัน”

เมื่อเห็นดวงตาที่จริงใจของเขา เมเดลีนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก