บทที่ 536

เอโลอิสและฌอนซึ่งยังไม่ได้ออกไปจากโรงพยาบาล พวกเขาเกือบจะล้มลงเพราะขาของพวกเขาอ่อนแรงลง หลังจากที่รู้ว่าเมเดลีนและเจเรมี่เกิดประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์

พวกเขารีบมุ่งไปที่ห้องฉุกเฉินและเห็นเจเรมี่รออยู่ข้างนอก เขานั่งนิ่งซึมอยู่บนเก้าอี้ มือของเขายังมีเลือดไหลอยู่

เขาดูเย็นชาไร้หัวใจและร่างกายของเขาได้แผ่ความเย็นเยือกออกมา ด้วยบรรยากาศที่ดูขมขื่น การเข้าใกล้เขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกเหมือนดั่งร่างกายถูกแทงด้วยรองเท้าสเก็ตน้ำแข็งที่แหลมคมบนตัวเขา

เอโลอิสยังจำสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีที่แล้วได้ ตอนที่เมเดลีนถูกส่งไปยังเตียงผ่าตัด เจเรมี่ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ตื่นตระหนกจนไร้ซึ่งสติ

ดูเหมือนเอโลอิสจะเข้าใจแล้วในเวลานี้ ว่าทำไมเจเรมี่จึงโกรธเธอและเมเรดิธอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มันเป็นเพราะว่าเขากลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเมเดลีน

ตอนนี้เอโลอิสก็มีลางสังหรณ์เช่นกัน เธอไม่ต้องการให้ภาพเมื่อสามปีที่แล้วเกิดขึ้นใหม่อีกครั้งจริง ๆ

เมื่อมองเห็นไฟสีแดงสาดส่องออกมานอกห้องฉุกเฉิน หัวใจของเอโลอิสและฌอนก็ตึงเครียด

'เมเดลีน อย่าเป็นไรนะ ได้โปรดเถอะ อย่าลงโทษครอบครัวของคุณและลูกของคุณแบบนี้เลย…'

คาเลนและอีวอนพอรู้เรื่องว่าเมเดลีนประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ และขณะนี้กำลังเข้ารับการผ่าตัดในห้องฉุกเฉินอยู่ พวกเธอก็รีบไปที่นั่นด้วยความสนุกสนานในทันที

เมื่อเห็นว่าเอโออิสและฌอนอยู่ที่นั่นด้วย คาเลนก็เลือกที่จะไม่สนใจพวกเขาและเดินตรงไปหาเจเรมี่

เมื่อเห็นมือของเจเรมี่มีเลือดออก คาเลนก็ดูกังวลใจ “เจเรมี่มือแกบาดเจ็บ เราต้องห้ามเลือดก่อนนะ!"

เธอดึงเจเรมี่เข้ามาขณะที่พูด แต่ก่อนที่เธอจะแตะต้องเสื้อผ้าของเจเรมี่ เธอก็ได้ยินเขาพูดอย่างเย็นชาว่า “อยู่ให้ห่างจากฉัน”

คาเลนรู้สึกลำบากใจ และคิดว่ามันยากที่เธอจะยึดมั่นกับความโอหังของเธอต่อไป

เมื่อเห็นแบบนี้ อีวอนที่ตามมาด้วยก็หยิบทิชชู่ออกมาทันทีและเอนตัวไปหาเจเรมี่ด้วยความกังวลใจ

“เจเรมี่อย่าทำแบบนี้เลย คุณป้าเป็นห่วงพี่นะ ดูพี่สิ พี่เสียเลือดไปมากแล้ว แย่จริง ๆ เลย"

เธอพูดด้วยน้ำเสียงกังวล ในขณะที่จะเอื้อมมือไปเช็ดบาดแผลของเจเรมี่

แต่เธอก็ได้ยินคำตอบกลับที่เย็นชาของเจเรมี่อย่างไม่คาดคิด “ออกไป อย่ามาแตะต้องตัวฉัน”