บทที่ 568

แต่เมเดลีนกลับเห็นด้วย “ตกลง ฉันจะไปกับคุณ”

“อา อ๊า อ๊าก!” ผู้อาวุโสอารมณ์เสียมากกว่าเดิม

เมเดลีนหันกลับมาและเดินไปหาเขา แววตาที่เฉียบคมของเธออ่อนลง “ฉันจะกลับมาเร็ว ๆ นี้นะคะ คุณปู่ไม่ต้องกังวล ฉันไม่ใช่เมเดลีนคนเดิมอีกต่อไปแล้ว”

แม้ว่าเธอจะปลอบโยน แต่ผู้อาวุโสก็ยังคงทำเสียงประท้วงด้วยสุดกำลังของเขา เขาต้องการหยุดเมเดลีนไว้

แต่เมเดลีนยังคงไปกับคนพวกนั้น

เฟลิเป้ชงชาดำที่เธอชอบ รอเธออยู่ที่วิลล่าซึ่งเขาซื้อไว้ในเขตชานเมือง

เมื่อเขาเห็นเมเดลีน เขาก็รินชาให้เธอด้วยท่าทีพิถีพิถัน เขามักมอบรอยยิ้มที่อ่อนโยนให้เธอเสมอ

“แมดดี้ นั่งลงและดื่มชาก่อนสิ ผมจะอธิบายให้คุณฟังว่าจะเกิดอะไรขึ้นเร็ว ๆ นี้”

เมเดลีนยิ้ม “ไม่จำเป็นหรอกค่ะ และฉันจะไม่ดื่มชาด้วย”

เฟลิเป้ตัวแข็งทื่อขณะที่ถือถ้วยเอาไว้ในมือ จากนั้นเขาก็มองไปที่เธออย่างเย็นชา

ในทางกลับกัน เมเดลีนยืนสงบนิ่งอมยิ้ม ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความมั่นใจ “ฉันมาที่นี่ เพราะต้องการคุยบางอย่างกับคุณ”

เฟลิเป้รู้สึกว่าการจ้องมองของเมเดลีนดูคุ้นเคย เขายกยิ้มมุมปากและพูด “ว่ามาสิ”

…

อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่เจเรมี่ส่งแจ็คสันไปโรงเรียนอนุบาลแล้ว เขาก็ไปที่บริษัทตัวแทนที่เชื่อถือได้เพื่อที่จะจ้างคนรับใช้

หลังจากที่เขากลับถึงบ้าน เขาก็พบว่าเมเดลีนได้จากไปแล้ว

ผู้ที่อาวุโสนั่งอยู่บนรถเข็นในสวนคนเดียว ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความโกรธในขณะที่เขายังคงทำเสียงประท้วง

เจเรมี่รีบไปหาคาเลนและอีวอนเพื่อถามพวกเขาว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ทั้งสองบอกว่าพวกเขาไม่รู้เรื่องใด ๆ

พวกเขาเห็นเพียงเมเดลีนออกไปพร้อมกับชายชุดดำสองคน