บทที่ 705

เฟลิเป้ตกใจมากที่จู่ ๆ เมเดลีนก็ปรากฏตัวขึ้น

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้กังวลอะไรและพูดกับหญิงสาวที่แยกตัวอยู่บนเตียงด้วยเสียงเข้ม “เข้าไปในห้องน้ำ แล้วอย่าส่งเสียงอะไรก่อนที่ฉันจะบอกให้ออกมา”

เคธี่เข้าใจความหมายของเฟลิเป้ เธอพยักหน้าและเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่วางกระจัดกระจายไปทั่วพื้นห้องขึ้นมา

“เร็วเข้า” เฟลิเป้กระตุ้นเธอด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

เนื่องจากเธอตกใจ ผ้าห่มที่เธอถืออยู่จึงร่วงลงมาที่พื้น มีคราบเลือดแห้งอยู่บนเตียงและดวงตาของเฟลิเป้มืดมนลงเมื่อเห็นแบบนั้น

แต่เขายังคงท่าทางที่เยือกเย็นของเขาไว้อยู่ “หยิบเสื้อผ้าของเธอขึ้นมา แล้วเข้าไปซะ”

เธอไม่กล้าที่จะต่อต้าน หรือทำให้เขาโกรธ

เคธี่เปลือยกายเปล่า ขณะที่เธอเก็บเสื้อผ้าที่ร่วงหล่นบนพื้น หลังจากนั้นเธอก็วิ่งเข้าไปในห้องน้ำ

เฟลิเป้คลุมผ้าห่มลงบนเตียงก่อนจะไปเปิดประตู

สีหน้าที่ดูเย็นชาของเขาจางหายไปทันทีเมื่อเขาได้พบเมเดลีน และในตอนนี้มีเพียงรอยยิ้มที่อ่อนโยนเท่านั้น

“เอวลีน ทำไมคุณมาเช้าจัง?”

“เมื่อวานฉันไม่ได้บอกคุณหรอกเหรอคะ ว่าฉันจะมาหาคุณแต่เช้า?” เมเดลีนยิ้มและมองเข้าไปในห้อง “นี่คุณตื่นแล้วเหรอ ฉันซื้อโจ๊กมาให้คุณด้วยนะ เมื่อคืนคุณดื่มเยอะเกินไป ดังนั้นคุณควรกินอะไรจืด ๆ ในตอนเช้าจะดีกว่า เผื่อท้องไส้คุณจะปั่นป่วน”

เฟลิเป้ยิ้มอย่างอ่อนโยนและมองไปที่เธอ “ผมขอแต่งตัวก่อน แล้วผมจะไปกินโจ๊กของคุณนะ”

เมเดลีนพยักหน้า “งั้นฉันจะไปเตรียมไว้ให้คุณในห้องทานอาหารแล้วกันค่ะ”

เธอหันหลังเดินออกไป หลังจากเฟลิเป้มองดูเธอลงบันไดไปแล้ว เขาก็รีบกลับเข้าไปในห้อง

แม้ว่าเคธี่แอบอยู่ในห้องน้ำมาตลอดช่วงเวลานั้น แต่เธอสามารถจินตนาการได้ว่าเฟลิเป้อ่อนโยนขนาดไหนเวลาที่เขาอยู่กับเมเดลีน

จากนั้นเธอก็นึกถึงช่วงเวลาที่เขาแสดงความเป็นเจ้าของและเข้าครอบครองตัวเธอเมื่อคืนนี้ เธอก็ยิ้มหวานออกมา

แม้ว่าความหวานนี้จะถูกบดบังด้วยเศษแก้ว แต่มันก็ยังหวานมากอยู่ดี

หลังจากที่เฟลิเป้กินโจ๊กของเมเดลีนแล้ว เขาก็เดินเล่นกับเธออยู่ในสนามหญ้า