บทที่ 749

เมเดลีนที่กำลังสับสนเดินเข้าไปในห้องน้ำโดยไม่ลังเล

ความแตกต่างสำคัญระหว่างห้องนี้และห้องนั่งเล่นคงเป็นพลังงานแห่งความขุ่นเคืองซึ่งดูเหมือนจะสะสมอยู่ภายใน

เมื่อเดินเข้าไปข้างใน เธอก็ต้องงุนงงกับภาพที่กระทบเข้ามาในตาเธอ

“ดูนี่สิ ลินนี่ ทั้งหมดนี้คือรูปภาพและข้อมูลของคุณและผม”

เจเรมี่เดินไปที่กำแพงแล้วดูรูปเมเดลีน ใบหน้าของเธอถูกทำเครื่องหมายด้วยปากกาสีแดง และภาพของเธอก็ถูกทำลายด้วยวัตถุมีคม คิ้วของเขาขมวดแล้วเขาก็รู้สึกไม่สบายใจ

เมเดลีนสามารถจินตนาการถึงความเกลียดชังที่เฟลิซิตี้มีต่อเธอว่ารุนแรงแค่ไหนได้จากภาพที่ฉาบไปทั่วห้องน้ำ “มีบางอย่างบอกฉันว่าเธอไม่ค่อยชอบฉันนะ แต่คงรักคุณ”

เจเรมี่ดูจริงจัง “ผมไม่รู้เลยว่าคุณสองคนดูคล้ายกันมาก ลินนี่ และแม้ว่าผมจะรู้สึกอย่างนั้น แต่ก็ยังไม่มีทางที่ผมจะรู้สึกต่อเธอเหมือนที่ผมรู้สึกต่อคุณได้”

“คุณอาจจะไม่รู้สึกอะไร แต่เธอรู้สึกแน่นอน ฉันค่อนข้างจะเชื่อว่าความคล้ายคลึงกันในรูปลักษณ์ของเราไม่ใช่บังเอิญ” เมเดลีนกล่าวทิ้งท้าย “ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นคนที่คุณหรือเราเคยรู้จัก เธอรักคุณมากและเกลียดฉัน ต้องเป็นผู้หญิงที่คุณเคยแต่งงานและหย่าร้างด้วย”

เมเดลีนสบเข้ากับดวงตาดอกท้อของเจเรมี่

“บางทีคุณควรจะลองนึกถึงความทรงจำเกี่ยวกับแฟนคลับผู้คลั่งไคล้คนนี้ที่ต้องการจะฆ่าฉันดูดีไหมคะ คุณวิทแมน?”

คำพูดของเมเดลีน ทำให้เจเรมี่นึกถึงบางเรื่องได้

ผู้หญิงคนนี้เกลียดเมเดลีน ซึ่งหมายความว่าตราบใดที่เขายังไม่เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเธอ เมเดลีนจะยังคงตกอยู่ในอันตราย

เขาไม่ต้องการให้เธอเป็นอันตราย

เมเดลีนกำลังเดินออกจากห้องน้ำ แต่สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นกระดาษโน้ตสองสามชิ้นที่ทิ้งอยู่ในถังขยะ

กระดาษพวกนั้นบันทึกเวลาและวันที่ที่ตรงกับตำแหน่งสุดท้ายของลิลลี่ก่อนที่เธอจะตาย

“ลิเลียน” เมเดลีนพรูลมหายใจออก หัวใจของเธอเต็มไปด้วยเจ็บปวด

ขณะกำกระดาษในมือของเธอ เธอพบบันทึกย่อเพิ่มเติมในกระดาษ [เธอต้องเสียใจกับเรื่องนี้ เอวลีน มอนต์โกเมอรี ฉันจะฆ่าเธอ] กระดาษนั้นเขียนชื่อของเธอเอาไว้

เห็นได้ชัดว่าคนนี้เกลียดเมเดลีนมากถึงเพียงใด