บทที่ 751

ทั้งเมเดลีนและเจเรมี่หันไปตามทางที่บาร์เทนเดอร์กำลังชี้ไป และเห็นคนที่คุ้นตาในวงล้อมของชายที่ดื่มสุราและต่อยมวยกันอยู่

ทว่า ก่อนที่พวกเขาจะมองดูผู้หญิงคนนั้นชัด ๆ แสงที่ตัดกันของบาร์ก็ส่องจ้าเข้ามาในดวงตาของพวกเขา พวกเขาเห็นเธอก้มลงมองโทรศัพท์ของเธอก่อนจะจากไป

ทั้งเมเดลีนและเจเรมี่รีบตามเธอไปทันที เมื่อไล่ตามไปจนถึงที่ทางเข้าก็มีชายคนหนึ่งซึ่งมีกลิ่นแอลกอฮอล์หึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้าเมเดลีน “เฮ้ สาวน้อย นี่ก็ผ่านไปสักพักแล้วนะ เธอดูสวยขึ้นแล้วนี่ คืนนี้ฉันว่าง เพราะอย่างนั้นคืนนี้เราไปโรงแรมกันดีไหม?”

เมเดลีนมั่นใจว่าชายผู้นี้เข้าใจผิดว่าเธอคือเฟลิซิตี้ เธอกำลังจะพูดเมื่อเจเรมี่เอื้อมมือออกมาจับมือเธอไว้ เขาจ้องชายคนนั้นอย่างเย็นชา “คุณคงทักคนผิดแล้วล่ะ”

“ฉันจะทักคนผิดได้ยังไง? ลืมไปหรือเปล่าที่รัก คราวที่แล้วเราสนุกมากเลยนะบนเตียง...”

ผัวะ!

"โอ๊ย!"

เจเรมี่ชกเข้าไปที่หน้าของชายคนนั้นอย่างเต็มแรง ด้วยเพราะเขาทนกับคำพูดเหลวไหลพวกนั้นไม่ไหวอีกต่อไป

ชายคนนั้นร้องออกมาและกุมหน้าอย่างเจ็บปวด

“ไปกันเถอะ ลินนี่” เจเรมี่จับมือเธอแล้วเดินจากไป

พวกเขาพึ่งก้าวไปได้เพียงสองก้าว เมื่อชายคนข้างหลังเริ่มพ่นคำหยาบใส่พวกเขา

ทั้งคู่ไม่ใส่ใจเขา ขณะที่พวกเขาออกไปยังถนนเพื่อไล่ตามเฟลิซิตี้ แต่ในไม่ช้าพวกเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจำนวนมากตามหลังพวกเขามา เมื่อหันไปมอง พวกเขาเห็นชายที่เจเรมี่เพิ่งต่อยกำลังไล่ตามพวกเขาพร้อมกับกลุ่มผู้ชายที่ดูดุร้ายอีกกลุ่มหนึ่ง

“กลับไปที่โรงแรมก่อน ลินนี่ ผมจะจัดการกับเรื่องนี้” เจเรมี่ปล่อยเมเดลีน

เขาไม่ได้คาดคิดมาก่อนว่าเมเดลีนจะคว้ามือของเขาอีกครั้งในวินาทีต่อมา “พวกเขาไม่ใช่คนประเภทที่เราเคยรู้จัก พวกเขาสามารถทำทุกอย่าง เขาฆ่าคนได้ง่าย ๆ ไม่คุ้มที่จะเสี่ยง เพราะอย่างนั้นเรารีบไปกันเถอะ”

เมื่อเห็นผู้คนพวกนั้นเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ เจเรมี่ก็พยักหน้าและจับมือเธอแน่นขณะที่พวกเขาวิ่งไปที่ถนน

“ตามพวกมันไป!”

“จับเด็กหนุ่มคนนั้นมาและกระทืบเขาซะ! เอามันให้ตาย!”