บทที่ 781

เมื่อได้ยินสิ่งที่เคธี่พูด เมเดลีนก็รู้สึกสับสน

เธอบอกว่าเคยทำอะไรบางอย่างกับเมเดลีนและเจเรมี่อย่างนั้นเหรอ?

เมเดลีนไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร แต่เธอสัญญากับเคธี่แล้วว่าจะพาเจเรมี่ไปพบเธอ

เจเรมี่ไม่ได้ถามอะไรมาก เขาเพียงแค่ทำตามเมเดลีนอย่างเชื่อฟัง

จุดนัดพบเป็นร้านกาแฟที่เงียบสงบ

หลังจากที่เมเดลีนและเจเรมี่เดินเข้ามา พนักงานสาวก็ถามว่า "คุณสองคนเป็นเพื่อนของคุณเคธี่ใช่ไหมคะ? คุณเคธี่กำลังรอพวกคุณอยู่ชั้นบนค่ะ"

"ขอบคุณค่ะ" เมเดลีนกล่าวขอบคุณเธอ และเดินขึ้นไปชั้นบนกับเจเรมี่

ทันทีที่เธอเดินขึ้นไปถึงชั้นสอง เมเดลีนก็เห็นเคธี่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง เธอดูแปลกไป ผิวของเธอซีด ริมฝีปากแห้งผาก แม้แต่ดวงตาก็แดงก่ำ

เมเดลีนรู้สึกกังวลเล็กน้อย เธอรีบเดินตรงไปอย่างรวดเร็ว “เคธี่ เธอสบายดีไหม?”

หลังจากนั้นเคธี่ก็สังเกตเห็นว่าเมเดลีนและเจเรมี่ได้มาถึงแล้ว เธอกำลังนึกถึงสิ่งที่เฟลิเป้พูดกับเธอที่โรงพยาบาลในวันนั้น ความเจ็บปวดในใจของเธอทำให้เธอเสียสมาธิ

เธอพยายามระงับความเศร้าโศกให้เร็วที่สุดและยิ้มให้เมเดลีนอย่างเป็นมิตร “อีวี่ เธอมาก็ดีแล้ว”

“เคธี่ เธอดูไม่ค่อยดีเลย เกิดอะไรขึ้นกับเธอหรือเปล่า?” เมเดลีนถามด้วยความเป็นห่วง

เคธี่ส่ายหัวและยิ้มให้เธอ “ฉันไม่เป็นไรหรอก อากาศหนาวไปหน่อยน่ะ ฉันก็เลยเป็นหวัด”

เธอพยายามหาข้อแก้ตัวที่สมเหตุสมผล เพื่อไม่ให้เมเดลีนถามอะไรเพิ่มเติม จากนั้นเธอก็เปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว

“อีวี่ ฉันขอโทษนะ ฉันเป็นคนที่ทำให้เจเรมี่ต้องเลิกกับเธอ”

“เรื่องที่เธอจะบอกฉัน คือเรื่องที่เธอทำให้เขาไม่สนใจฉันใช่ไหม?” เมเดลีนเดา

เจเรมี่กำลังตั้งใจฟังอยู่ เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

เคธี่พยักหน้าและยอมรับ “ใช่ ฉันเอง ฉันสะกดจิตเขา”