บทที่ 861

เคธี่สังเกตเห็นการกระทำบางอย่างที่ผิดปกติไปของเฟลิเป้เมื่อเขาพูดแบบนั้น

ทว่าเมื่อสมองของเธอเข้าใจได้ว่าเกิดอะไรขึ้นและกำลังจะเขาผลักออกไป เฟลิเป้ก็ได้โอบรัดเอวของเธอเอาไว้

“คุณทำอะไรน่ะ? เฟลิเป้” เคธี่ขัดขืน แต่เธอไม่สามารถต้านทานแรงของเฟลิเป้ได้เลย

ดวงตาทั้งคู่ของเฟลิเป้สะท้อนให้เห็นพายุซึ่งโหมกระหน่ำอยู่ภายใน เมื่อเขามองเคธี่ซึ่งกำลังดิ้นรนขัดขืน

เธอไม่เคยขัดขืนเขาได้

ไม่เคยเลย!

เขาเหวี่ยงเธอไปบนโซฟาด้วยความเกรี้ยวกราด ความเป็นสุภาพบุรุษของเขาในขณะนั้นได้มลายหายไปอย่างสิ้นเชิง

เคธี่ขมวดคิ้วด้วยความเจ็บ และจับแขนของเฟลิเป้ไว้แน่น

เธอไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าผู้ชายคนนี้จะทำเช่นนี้กับเธอ

น้ำตาของเคธี่ไหลพรากอาบแก้มของเธอ ขณะที่แววตาของเฟลิเป้เย็นชามืดมัวลง จากนั้นเขาก็บีบใบหน้าที่งดงามของเธอไว้ “ตอนนี้เธอจำได้หรือยัง? หา?”

เคธี่หลับตาของเธอลงและปฏิเสธที่จะมองหน้าเขาคนนั้นที่ลึก ๆ แล้วเธอยังรักเขาอยู่

เธอมองไม่เห็นความคลุ้มคลั่งภายใต้แววตาของเฟลิเป้ และในสายตาของเฟลิเป้ เขาแน่ใจว่าเคธี่หมดความรู้สึกกับเขาแล้ว

“มองหน้าฉัน” เขาบอกให้เธอลืมตามองมาที่เขา สายตาของเขาไร้แววแสง “เธอเกลียดฉันไหม ที่เป็นต้นเหตุให้เธอเสียลูก ๆ ไป?”

...

เจเรมี่อยู่ที่โรงพยาบาลทั้งวันและกำลังเป็นกังวลเรื่องเคธี่ที่หายไปนานจนป่านนี้ก็ยังไม่กลับมา แน่นอน เขาเริ่มคิดถึงเมเดลีนด้วยเหมือนกัน

หลังจากเมเดลีนออกไป เขาก็รู้สึกเจ็บแผลขึ้นมา แต่เขาไม่มีอารมณ์อยากกินยาเลย

เขาไม่แน่ใจว่าเมเดลีนได้ตรวจสุขภาพหรือยัง เขากังวลว่าหากปล่อยเวลานานเกินไป อาการของเธอจะยิ่งแย่ลง

เขาไม่ได้ต้องการที่จะคิดแบบนั้น เขาไม่ต้องการนึกเลยว่าเธอเคยอาเจียนเป็นเลือดและอ้าปากเพื่อสูดหายใจในตอนนั้นอย่างไร