บทที่ 897

เจเรมี่คุ้นเคยกับการเป็นที่ชื่นชม แต่นี่เป็นครั้งแรกของเขาที่เจอกับใครบางคนที่เปิดเผยความเสน่หาของเธอเหมือนลาน่า

ไม่ได้เอ่ยถึงการที่เธอกำลังยืนเขย่งเท้าเพื่อจูบเขาซึ่งถูกทำไปเพื่อให้เมเดลีนเห็นอย่างโจ่งแจ้ง

อย่างไรก็ตาม เจเรมี่ไม่ยอมให้ลาน่าแตะต้องเขา เขาผลักเธอออกไปและพูดอย่างเยือกเย็นว่า “อย่ามายุ่งกับผม”

เขาตักเตือนก่อนที่จะเดินไปหาเมเดลีน

เมเดลีนดูเหมือนจะเจอกับเพื่อนคนหนึ่ง ดังนั้น เธอจึงไม่เห็นว่าลาน่าพยายามที่จะจูบเจเรมี่

เจเรมี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขาไม่อยากให้เมเดลีนเข้าใจผิดไม่ว่าเรื่องใดก็ตาม

จากนั้นบทสนทนาของเมเดลีนก็จบลง และเธอก็หันหลังไปเห็นเจเรมี่กำลังเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับกระเป๋าถือของเธอและรอยยิ้มที่อบอุ่น “จู่ ๆ ผมก็อยากกินอาหารสเปน ลินนี่ ไปกินที่อื่นกันเถอะครับ”

เมเดลีนรู้สึกว่าการตัดสินใจที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของเขาดูแปลก ๆ

เมื่อแอบมองลาน่าที่อยู่ไม่ไกลอย่างแนบเนียน เธอก็ยื่นแขนออกมาควงกับแขนของเจเรมี่ “ไปกันเถอะค่ะ”

หลังจากที่ออกจากร้านอาหาร เมเดลีนก็ถามเจเรมี่ว่า “ลาน่าพูดบางอย่างใช่ไหม? จู่ ๆ คุณคงไม่อยากินอาหารสเปนหรอก ใช่ไหม?”

เมื่อไม่อยากให้เมเดลีนหัวเสีย เจเรมี่ก็ให้ข้ออ้างที่มีเหตุผล “เธอบอกว่าธุรกิจของเธอถูกกฏหมาย แต่เธอก็ยังเป็นน้องสาวของโยริค ผมว่าเราควรพยายามลดการติดต่อกับสเตเจี่ยน จอห์นสัน ให้น้อยที่สุดจะดีกว่า”

คำพูดของเจเรมี่ดูสมเหตุสมผล ดังนั้น เมเดลีนจึงทิ้งไว้แค่นั้น

คืนนั้น จู่ ๆ เมเดลีนก็ได้รับสายจากลาน่าในขณะที่เธอกำลังทำงานฝีมือกับลูก ๆ

ลาน่าพูดถึงของความต้องการของเธอที่จะเป็นหุ้นส่วนกับเมเดลีนในการผลิตน้ำหอม แต่ก็ถูกเมเดลีนปฏิเสธอย่างอ่อนโยน ขณะที่เธอนึกถึงสิ่งที่เจเรมี่ได้พูดไว้กับเธอในวันนี้

ลาน่าไม่พูดมากและวางสายโทรศัพท์ไป