บทที่ 898

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและได้ยินน้ำเสียงเสแสร้งของลาน่า “คุณได้รับราชินีเที่ยงคืนแล้วใช่ไหมคะ คุณวิทแมน? ฉันมั่นใจว่าคุณเข้าใจว่าทำไมฉันถึงส่งให้คุณ”

“สำหรับครั้งสุดท้าย ลาน่า จอห์นสัน อย่ามารบกวนผมอีก ผมไม่สนใจหรือเต็มใจที่จะรับอะไรในอนาคตสำหรับผู้หญิงอย่างคุณ”

ลาน่าเพียงแต่เย้ยหยัน ขณะที่น้ำเสียงของเธอเริ่มกระแทกเดกดันมากขึ้น “คุณจะไม่มีวันรู้ว่าคุณสนใจจนกระทั่งคุณได้ลอง ฉันได้ยินมาว่าภรรยาของคุณท้องได้สี่เดือนหนิ คุณวิทแมน”

การกระทำและคำพูดของผู้หญิงคนนี้ช่างดื้อด้านเกินไป มันน่าสะอิดสะเอียน

เขาซึ่งไม่อยากเปลืองน้ำลายกับผู้หญิงคนนี้จึงวางสายและบล็อคเบอร์ของลาน่า ก่อนที่เขาจะไปเตรียมตัวทดลองน้ำหอมของเมเดลีนเพื่อสัปดาห์นั้น

อย่างไรก็ตาม เขาคาดไม่ถึงว่าลาน่าจะปรากฏตัวอีก

ลาน่าที่แต่งตัวยั่วยวนใจให้กลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ กลิ่นที่เมเดลีนได้กลิ่นในตอนที่เธอเดินเข้าไปใกล้

ตัวกลิ่นของมันเองก็ดี แต่เมเดลีนก็รู้สึกว่ามันทำให้เธอสับสนในใจอย่างอธิบายไม่ถูก

ลาน่าลองใช้น้ำหอมกลิ่นใหม่ของเมเดลีนและถอนหายใจอย่างผิดหวัง “น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้ร่วมงานกับคุณและคุณหญิงวิทแมนเพราะว่าความสัมพันธ์ของฉันกับพี่ชายนะคะ ฉันอยากเป็นหุ้นส่วนกับพวกคุณจริง ๆ แต่ฉันก็มั่นใจว่าพวกคุณคงไม่อยากให้ฉันเข้าใกล้มากเกินไป”

“บางครั้งฉันก็หวังว่าจะตัดข้อผูกมัดกับพี่ชายของฉันได้นะคะ ฉันรู้ว่าการค้าของเขาผิดกฏหมาย แต่ก็ดูเหมือนว่าฉันจะเกลี้ยกล่อมให้เขาหยุดไม่ได้” ลาน่าเหลือบตาที่สิ้นหวังและไร้เดียงสาของเธอขึ้น “คุณคิดว่าเราจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันไหมคะ คุณหญิงวิทแมน?”

เมื่อได้ยินคำถามของลาน่า เจเรมี่ที่อยู่ข้างกายของเมเดลีนตลอดทั้งคืน ตระหนักเป็นอย่างดีว่าเธอไม่ได้ตั้งใจที่จะเป็นหุ้นส่วนเลย เป้าหมายของเธอคือเขา

“ภรรยาของผมและผมพูดไว้อย่างชัดเจนแล้วนะครับ คุณจอห์นสัน เราไม่อยากเป็นหุ้นส่วนกับคุณ” ท่าทีของเจเรมี่ดูห่างเหิน

ลาน่ายกแก้วไวน์ขึ้นและแลบปลายลิ้นเพื่อเลียริมฝีปากแดง ๆ ของเธอ ขณะจ้องไปที่ชายผู้น่าหลงใหล ความปรารถนาของเธอก็เพิ่มขึ้น

เมเดลีนเวียนหัว ดังนั้นเธอจึงเดินไปที่ทางเดินเพื่อสูดอากาศ เจเรมี่เองก็เดินตามไป

“คุณรู้สึกดีขึ้นไหม ลินนี่?”

เมเดลีนมองนาฬิกาของเธอ “ถึงเวลากินยาของฉันแล้ว”