บทที่ 899

เจเรมี่ไม่อยากจะได้รับผลกระทบจากผู้หญิงคนนี้ไม่ว่าทางไหน ดังนั้น เขาจึงเข้าไปในฮอลล์งานเลี้ยงโดยไม่หันหลังกลับในทันที

หลังจากที่ได้ถ้วยเก็บความร้อนของเมเดลีนจากเอโลอิส เจเรมี่ก็เดินกลับไปทางเดิม แม้เขาจะคาดไม่ถึงว่าลาน่ายังคงรอเขาอยู่ที่เดิม

เจเรมี่เพิกเฉยต่อการมีตัวตนของเธอและเดินตรงไปข้างหน้า

ลาน่าจ้องเจเรมี่ที่กำลังมาด้วยสายตาที่มีเลศนัยและทรงอำนาจ ขณะที่เขาเดินผ่าน เธอก็ยกถุงใสเล็ก ๆ ในมือของเธอขึ้น

“คุณวิทแมน คุณคงจะจำสิ่งนี้ได้ใช่ไหม? นี่ใช่ยาที่ภรรยาคุณกินในตอนนี้ไหมคะ?”

เจเรมี่ไม่สนใจที่จะรู้อะไรซึ่งเกี่ยวข้องกับลาน่า แต่สายตาเขาก็ถูกดึงไว้ด้วยของในถุงใสเล็ก ๆ นั่น

เห็นได้ชัดว่ายาเม็ดสีชมพูคือยาที่เมเดลีนเพิ่งจะกินไป

นี่คือยาที่พัฒนาขึ้นมาใหม่โดยทีมของเขาซึ่งมีประสิทธิภาพสูงในการกำราบเนื้องอกตามคำกล่าวของอดัม มีผลการสนันสนุนการทดลองทางคลินิคและส่วนผสมก็ปลอดภัย

อย่างไรก็ตาม ยานี้คือสิ่งล้ำค่า เพียงหนึ่งเม็ดก็มีมูลค่าถึงห้าหลักและปริมาณของมันนั้นหายาก มันยังไม่ถูกปล่อยสู่ตลาด ดังนั้น ลาน่าได้ยานี่มาได้อย่างไร?

เมื่อเห็นข้อสงสัยที่ปรากฏขึ้นในสายตาของเจเรมี่ ลาน่าก็พูดอย่างอ้อยอิ่งว่า “คุณคิดว่าแปลกไหม คุณวิทแมน? คุณกำลังสงสัยใช่ไหมว่าฉันมียาที่ภรรยาของคุณกำลังใช้ได้ยังไง? ถ้าคุณอยากรู้เหตุผล ฉันจะรอคุณที่โรงแรมนี้ในคืนวันพรุ่งนี้ ฉันจะอยู่ในห้องเพรซิเดนทัล สวีทนะคะ”

ลาน่ายืนห่อยาเล็กนั่นให้กับเจเรมี่

“ยานี่ควรจะมอบให้กับคุณหญิงวิทแมนนะคะ แต่อย่าให้เกินไปล่ะ ไม่งั้น…” เธอจงใจที่จะหยุดกลางคันและยิ้มอย่างมีเลศนัย

เจเรมี่ไม่รับมัน ดังนั้น ลาน่าจึงยัดถุงนั่นใส่มือของเจเรมี่ก่อนที่จะลูบบนหลังมือของเจเรมี่อย่างจงใจ

“จำไว้ด้วยว่าต้องปลดบล็อคเบอร์โทรศัพท์ของฉันก่อน เจอกันค่ะ”

ลาน่าออกไปพร้อมรอยยิ้มที่มั่นใจ แต่กลิ่นแปลก ๆ ยังคงติดที่ปลายจมูกของเจเรมี่

เขาขมวดคิ้วและมองไปที่ยาเม็ดสีชมพูในมือด้วยความรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

เจเรมี่หยิบโทรศัพท์ออกกมาเพื่อติดต่ออดัมในตอนที่เมเดลีนเข้ามา

เมื่อเห็นลาน่าเดินหันหลังจากไปให้กับเจเรมี่ เมเดลีนก็ถามในขณะที่รู้สึกสับสน