บทที่ 900

เขามาถึงห้องเพรซิเดลทัล สวีทของโรงแรม ประตูถูกเปิดออกและลาน่าที่กำลังสวมชุดนอนโปร่งแสงพร้อมถุงน่องก็ปรากฏตัวต่อหน้าเจเรมี่ รอยสักขนาดใหญ่บนหน้าอกของเธอช่างสะดุดตา

ชายคนนั้นมองหลบไปอย่างใจเย็น แสดงความไม่สนใจในการมองเรือนร่างของเธอ เขาหยิบยาเม็ดที่ลาน่ามอบให้กับเขาเมื่อวานนี้ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

“ตอนนี้ก็บอกผมมาว่าคุณรู้ว่าภรรยาของผมใช้ยานี้ได้ยังไง”

ลาน่าพิงตัวกับประตู “ฉันควรพูดที่นี่ใช่ไหม? คุณไม่กลัวว่าจะถูกแอบถ่ายเหรอคะ? คุณอยู่กับฉันที่สวมชุดแบบนี้ แค่คุยกันที่นี่… ถ้าภรรยาของคุณเห็นภาพนี้ ฉันเกรงว่าจะมีปัญหาเอานะ”

แม้ว่าเจเรมี่จะยืนกราน แต่เขาก็เข้าไปข้างในเพื่อหาความจริงและเพื่อประโยชน์เรื่องสุขภาพของเมเดลีน

ทันทีที่เขาเข้าไป เขาก็ได้กลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวตะวันตกอีกครั้ง แสงในห้องก็สลัวด้วยเช่นกัน

เจเรมี่รู้จุดประสงค์ของลาน่า แต่เขาไม่อยากที่จะตกลงกับเรื่องนั้น ดังนั้น เขาจึงอ้าปากพูดอย่างตรงไปตรงมา “ตอนนี้ คุณบอกผมได้แล้ว”

ลาน่ายื่นแก้วไวน์แดงให้กับเจเรมี่ “ดื่มกับฉันก่อนสิ”

“เจเรมี่ตอบโต้อย่างเฉยเมย “อย่าเสียเวลา พูดมา”

ลาน่าดื่มไวน์ในแก้วด้วยท่าทางเสียอารมณ์และพูดว่า “คุณวิทแมน ในตอนที่คุณรีบมาตามหาพี่ชายของฉันในวันนั้นและถามเขาเรื่องลูกสาวของคุณ ที่จริงแล้วฉันอยู่ที่ชั้นสอง เอวลีน มอนต์โกเมอรีมาถึงหลังจากนั้น ท่าทางที่คุณตื่นตระหนกเรื่องของเธอทำให้ฉันตื่นเต้น ฉันก็อยากจะรู้ว่ามันเป็นยังไงที่ได้รับความห่วงใยอย่างตื่นตระหนกจากผู้ชายอย่างคุณ”

“แน่นอนว่าฉันไม่ใช่คนใจดีมีเมตตา อย่าว่าแต่เป็นผู้หญิงที่ดีเลย เพราะงั้นขณะที่ฉันชอบคุณเข้าแล้ว ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คุณมา”

คำพูดที่ไร้ยางอายของลาน่าทำให้เจเรมี่คลื่นไส้

ผู้หญิงคนนี้ไม่สนเรื่องศักดิ์ศรีของเธอจริง ๆ

“คุณวิทแมน ในเมื่อคุณก็อยู่ที่นี่ในคืนนี้ ก็อยู่ที่นี่สักพักสิ ฉันจะทำให้คุณความสุขมาก ๆ” ลาน่ากล่าวขณะที่เดินทอดน่องเข้าไปหาเจเรมี่

เจเรมี่คว้าข้อมือของเธอ สายตาของเขาดูเยือกเย็น “ผู้หญิงอย่างคุณ ถึงจะยืนเปลือยต่อหน้าผม ผมก็ไม่รู้สึกอะไรหรอก”

เขาสลัดเธอออกไปด้วยความรังเกียจ

ลาน่าล้มลงกับพื้น แต่กำลังยิ้ม “มันไม่สำคัญว่าตอนนี้คุณไม่รู้สึกอะไรกับฉัน เพราะฉันมีเวลาที่จะพิชิตคุณมา แต่ฉันไม่รู้ว่าภรรยาของคุณมีเวลารอจนถึงตอนนั้นไหมนะ”