บทที่ 922

เสียงกังวลของไรอันดังในหูของเธอ จากนั้นเมเดลีนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก เธอรีบขอบคุณเขา “โชคดีที่ฉันมีคุณโจนส์ ขอบคุณที่ช่วยค่ะ”

เมื่อบริกรเห็นภาพนี้ เขาก็รีบเข้ามาเพื่อขอโทษและเสนอขอยกเลิกการชำระเงินของเมเดลีน

เมเดลีนไม่ติดใจเอาความต่อ เธอกลับไปยังบริษัทหลังจากที่ขอบคุณไรอัน

หลังจากที่กลับบ้าน เมเดลีนก็เริ่มออกแบบแหวนแต่งงานอย่างจริงจัง

จากนั้นวันต่อมา เธอก็ไปยังคฤหาสน์วิทแมนแต่เช้าตรู่

ในชั่วพริบตา เจเรมี่ได้จากไปร่วมเดือนและวันนี้คือวันครอบครอบหนึ่งเดือนของการเสียชีวิตของเขา

ในตอนที่เมเดลีนก้าวผ่านประตู คาเลนก็พูดกับเธอแปลก ๆ “โอ้ ดูเหมือนว่าแกจะจำได้ว่าวันนี้คือวันอะไรใช่ไหม? แกทำเป็นแสดงให้เห็นถึงภาพความรักใคร่นี่ได้ดีจริง ๆ เลยนะ”

ญาติและเพื่อน ๆ มากมายกำลังแสดงความเคารพต่อเจเรมี่ในตอนนี้ และมีแม้กระทั่งผู้ควบคุมงานศพอยู่ด้วย

เมื่อได้ยินคำพูดของคาเลน พวกเขาต่างก็มองไปที่เมเดลีนด้วยความพร้อมเพรียงกัน

เมเดลีนที่ไม่อยากทะเลาะกับคาเลน เดินไปข้างหน้าเพื่อแสดงความเคารพต่อเจเรมี่อย่างเงียบ ๆ

เมื่อเห็นว่าเมเดลีนกำลังเมินเธอ ท่าทีของคาเลนก็หดหู่ไปขณะที่น้ำเสียงของเธอก็เริ่มเกรี้ยวกราดมากขึ้น “เอวลีน อย่าแกล้งทำเป็นมีความเสน่หากับเจเรมี่ที่นี่นะ หล่อนต้องการมานานแล้วนี่ที่จะให้เกิดอะไรขึ้นกับเจเรมี่น่ะ คนที่มีความสุขที่สุดในตอนที่เจเรมี่ตายคงจะเป็นหล่อนสินะ”

วินส์ตันที่เพิ่งจะกลับมาจากข้างนอกได้ยินคาเลนมุ่งเป้าไปที่เมเดลีนอีกครั้งในทันทีที่เขาเข้ามาที่ประตู

เขารีบเข้าไปหยุดเธอ “คาเลน พอได้ไหม? ถ้าเอวลีนไม่รักและห่วงเจเรมี่ ทำไมเธอถึงยังอุ้มท้องลูกที่กำลังจะเกิดของเจเรมี่อย่างยากลำบากมากขนาดนี้อยู่ล่ะ?! เลิกพูดลามปามได้แล้ว!”

“ลูกของเจเรมี่อะไรกันคะ? บางทีเด็กนี่อาจจะไม่ใช่ของเจเรมี่ด้วยซ้ำ!” คำพูดของคาเลนที่โพล่งออกมานั้นไม่มีความคิดอย่างสิ้นเชิง

เมเดลีนหันหลังอย่างรวดเร็วและพูดว่า “คาเลน คุณตั้งคำถามถึงความรู้สึกของฉันต่อเจเรมี่ได้และคุณหาเรื่องฉันได้ตลอดทั้งวัน แต่ได้โปรดระวังปากไว้จะดีกว่า และอย่ามาดูถูกลูก ๆ ของฉัน”

“นี่หล่อน…”

คาเลนบุ้ยปากด้วยความรู้สึกไม่พอใจ

จากนั้นวินส์ตันก็เริ่มหงุดหงิด “ญาติและเพื่อน ๆ มากมายก็อยู่ที่นี่ เธอมีความรู้สึกมีเหตุผลบ้างไหม? เธอรู้ไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่?”