บทที่ 934

เธอลงจากรถและเดินไปยังทางเข้าของโรงเรียนอนุบาล เธอสังเกตเห็นว่าพ่อแม่วัยหนุ่มสาวบางคนกำลังกระซิบและชี้มาที่เธอ

เมเดลีนเมินเรื่องซุบซิบและจ้องไปที่ประตูอย่างใจจดจ่อ มันใช้เวลาพักหนึ่งที่ใบหน้าเด็กน้อยของลิเลียนจะปรากฏ

“ลิเลียน พี่ชายของลูกอยู่ไหน?” เมเดลีนถามและมองไปข้างหลังของลิเลียน

ลิเลียนกะพริบตาดวงโตของเธอปริบ ๆ “แจ็คบอกว่าเขาอยากจะไปเข้าห้องน้ำ แต่ก็ไปนานแล้วค่ะ หนูยังไม่เห็นเขากลับมาเลย”

เมเดลีนใจหายในตอนที่เธอได้ยินเช่นนั้น เธอคิดถึงลาน่าในทันที

ทันใดนั้น เธอก็ได้รับสายจากลาน่า “เอวลีน เธอกังวลเพราะหาลูกชายไม่เจอใช่ไหม?”

“ลาน่า เธอพาลูกชายของฉันไปที่ไหน?”

เมื่อลาน่าได้ยินว่าเมเดลีนดูกระวนกระวายมากแค่ไหน เธอแค่หัวเราะและวางสาย

เมเดลีนคิดว่าบางทีเธออาจจะประมาทความเลวทรามของลาน่าไป

เธอคิดว่าลาน่าจะทำลายชื่อเสียงของเธอ แต่เธอคาดไม่ถึงว่าหล่อนจะจู่โจมคนที่เธอห่วงมากที่สุด

เมเดลีนพยายามที่จะโทรกลับ แต่ลาน่าก็ไม่รับสาย

เธอพยายามที่จะโทรหาหล่อนอีกครั้งและในที่สุดสายของเธอก็ต่อติด “ลาน่า เธอพาลูกชายของฉันไปที่ไหน? นายหญิงของแก๊งสเตเจี่ยน จอห์นสันกล้าที่จะรังแกเด็กงั้นเหรอ? คนที่เธอต้องการคือฉัน อย่าทำร้ายลูกของฉัน”

หลังจากที่เมเดลีนกล่าวเช่นนั้น ก็ไม่มีการตอบโต้จากอีกฝ่าย

“ลาน่า! พูดหน่อยสิ ลาน่า!”

“ถ้าเธออยากจะช่วยลูกชายของเธอจริง ๆ ก็มาสิ” เสียงของเจเรมี่ก็ดังเข้าในหูของเมเดลีนอย่างเยือกเย็น

กลายเป็นว่าเขาเป็นคนที่รับสาย