บทที่ 935

เมื่อเจเรมี่เห็นคาเลนที่อยู่ในความตกใจ เขาก็เดาว่าคาเลนคงคิดว่าเขาคือชายที่ชื่อเจเรมี่

เมื่อคาเลนเห็นว่าเจเรมี่อยู่รอดปลอดภัย ตาของเธอก็เริ่มแดง อย่างไรก็ตามอย่าลืมว่า นี่คือลูกชายของเธอเอง “เจเรมี่! เจเรมี่ ลูกจริง ๆ ด้วย! กลายเป็นว่าลูกยังมีชีวิตอยู่!”

คาเลนรู้สึกสะเทือนใจและเริ่มวิ่งเขาไปหาเจเรมี่

เมเดลีนรีบจับคาเลนไว้ “ได้โปรด ไปจากที่นี่ซะ”

เธอพยายามที่จะเกลี้ยกล่อมหล่อน แต่คาเลนก็ผลักมือของเมเดลีนออกด้วยความไม่พอใจ “เอวลีน หล่อนกำลังเล่นเกมอะไรอยู่? เจเรมี่มีชีวิตและอยู่สบายดี ทำไมหล่อนถึงซ่อนเขาไว้ที่นี่? แล้วทำไมหล่อนถึงห้ามไม่ให้ฉันเจอกับลูกชาย?!”

เมเดลีนไม่รู้จะอธิบายเรื่องนั้นกับคาเลนอย่างไร คาเลนเป็นคนที่ค่อนข้างไม่มีเหตุผลและยังคงเป็นเหมือนเดิมอยู่เสมอ

เจเรมี่หมดความอดทนกับเรื่องทั้งหมดที่กำลังเกิดขึ้นและพูดต่ออย่างเย็นชาว่า “ในเมื่อเธออยากมา งั้นก็ให้เธอมา”

เมื่อคาเลนได้ยินเช่นนั้น เธอก็รีบไปข้าง ๆ เจเรมี่ “เจเรมี่ เจเรมี่ ให้แม่ดูลูกดี ๆ หน่อยซิ ลูก…”

เธอพยายามที่จะจับหน้าของเจเรมี่ แต่ชายคนนั้นก็หยุดเดินและส่งสายตาที่ทิ่มแทงให้กับเธอ “ฉันไม่ใช่เจเรมี่ลูกของเธอ”

คาเลนตกใจกับสายตาของเจเรมี่ แต่เธอยังคงดื้อดึง “ทำไมลูกจะไม่ใช่เจเรมี่ล่ะ? ลูกอยู่ในท้องแม่ตั้งสิบเดือน แม้ว่าแม่จะจำพ่อของลูกไม่ได้ แต่แม่ก็ไม่มีทางจำลูกชายของตัวเองผิด!”

“เขาไม่ใช่ลูกชายของคุณค่ะ” ลาน่าเดินออกมาจากบ้าน พลางสูบบุหรี่

คาเลนมองลาน่าอย่างสงสัย เธอคิดว่าหล่อนดูคุ้น ๆ แต่ก็จำหล่อนไม่ได้ในทันที “หล่อนเป็นใครอีกล่ะ?”

ลาน่าเมินคาเลนและเดินตรงไปหาเมเดลีน “อะไรกัน? เธอกลัวตายงั้นเหรอ? นั่นเป็นเหตุผลที่เธอพาแม่ผัวมาด้วยเหรอ?”

“เธอเป็นคนที่เลือกตามฉันมาเอง ฉันขอให้เธอออกไปเดี๋ยวนี้” เมเดลีนเหลือบมองคาเลนด้วยการเสแสร้งทำเป็นเยือกเย็น “รีบกลับไปสิ”

อย่างไรก็ตาม คาเลนก็เย้ยหยันเมเดลีนอย่างไม่เห็นด้วย “หล่อนคิดว่าหล่อนเป็นใคร เอวลีน? หล่อนกล้าดียังไงมาสั่งฉัน?”

“ในเมื่อไม่อยากไป ก็เข้าไปข้างในด้วยกันเถอะ” ลาน่ามีรอยยิ้มที่ชั่วร้ายบนใบหน้าและแสดงท่าทางให้บอดี้การ์ดคอยจับตามดูเมเดลีน

คาเลนไม่รู้สึกถึงอันตรายใด ๆ เลยและตามเจเรมี่เข้าไปในบ้านอย่างมีความสุข