บทที่ 10

คิ้วตาของเซี่ยอิ่งเต็มไปด้วยแววเบิกบานใจ จากนั้นเธอก็จูงโต้วโต่วออกไป

แต่ขณะที่เซี่ยอิ่งกำลังจะพาเธอไป ประตูก็พลันถูกผลักให้เปิดออก!

ในตอนนั้นเอง!

เซี่ยอิ่งใจเต้นโลด! เส้นประสาทเองก็เครียดเขม็งเช่นกัน!

เธอนึกว่าหลี่ชิงเฟิงมาเสียอีก แต่กลับกลายเป็นชายอีกคนหนึ่งแทน

ชายร่างสูงชะลูดคนนี้สวมชุดเครื่องแบบทหาร! เขามีท่าทางไม่ธรรมดาสามัญเลยสักนิด! เป็นนายพลอาวุโสหม่าคุนนั่นเอง!

วันนี้เขาได้ยินมาว่าลูกสาวของจอมอสูรกำลังพักรักษาตัวในโรงพยาบาล ดังนั้นเขาจึงนำอาหารเสริมมาด้วย เดิมทีเขาคิดจะเอามามอบให้แก่หลี่ชิงเฟิง แต่กลับพบเซี่ยอิ่งเข้าโดยบังเอิญแทนเสียได้

เมื่อเห็นว่าเธอเป็นคนพาโต้วโต่วออกมา เขาก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที "คุณเป็นใครกัน? คุณไม่ใช่แม่ของเด็กคนนี้นี่นา!"

เขาไม่รู้จักเซี่ยอิ่ง แต่เซี่ยอิ่งรู้จักเขา!

นี่คือคนใหญ่คนโตที่มักจะปรากฎตัวในโทรทัศน์อยู่เป็นประจำ!

เซี่ยอิ่งแข้งขาไร้เรี่ยวแรงและปากคอแห้งผาก จู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่านายท่านอู่เคยบอกว่านายพลอาวุโสมารักษาอาการเจ็บป่วยของตนเองที่โรงพยาบาล หรือว่าจะเป็นหม่าคุน? !

นี่คือมหาเทพองค์หนึ่ง!

อย่าว่าแต่ได้พูดคุยด้วยเลย

แม้แต่ตระกูลเซี่ยกับนายท่านอู่ก็ไม่อาจล่วงเกินเขาได้!

ยามนี้หม่าคุนที่อดทนรอคำตอบไม่ไหว มีสีหน้าขึงขังและน้ำเสียงรำคาญใจ

"ผมถามคุณอยู่นะ! คุณเป็นใครกันแน่!"

"ฉัน......"

ขณะที่เซี่ยอิ่งรู้สึกหวาดกลัวจนยากจะต้านทาน โต้วโต่วก็เอ่ยขึ้นมาทันทีว่า "เธอเป็นคุณน้าของโต้วโต่วค่ะ คุณน้าของหนูเป็นคนขี้กลัว คุณลุงช่วยพูดเสียงเบาลงหน่อยนะคะ"

"อ้อ?"

หม่าคุนรู้สึกตื่นตะลึงพลางมองเซี่ยอิ่งอย่างพินิจพิเคราะห์ จากนั้นก็หัวเราะขึ้นมาทันที "งั้นคุณก็คือคุณเซี่ยสินะ"

เซี่ยอิ่งรีบยิ้มพลางกล่าวว่า "ชะ...ใช่ค่ะ..."

"เมื่อสักครู่นี้วู่วามไปหน่อย ขอคุณเซี่ยอย่าได้ถือสาเลยนะครับ ในเมื่อเป็นคุณเซี่ย ผมก็ไม่รบกวนคุณแล้วขอตัวก่อนนะครับ"

เมื่อหม่าคุนเห็นว่าโต้วโต่วเชื่อใจเธอ เขาก็ไม่สงสัยอะไรอีก นับประสาอะไรกับจุดประสงค์ของเซี่ยอิ่งด้วยเล่า

ตอนที่เขาหันหลังเตรียมตัวเดินจากไป จู่ ๆ ก็พลันนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาจึงหยิบนามบัตรออกมายื่นให้แก่เซี่ยอิ่ง จากนั้นเขาก็ยิ้มพลางกล่าวว่า "ผมชื่อหม่าคุน ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลืออะไรก็ติดต่อผมได้เลยนะครับ"

เมื่อเซี่ยอิ่งเห็นนามบัตรในมือ เธอก็รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง...

คาดไม่ถึงเลยว่าการที่ฉันมาโรงพยาบาลจะได้รับในสิ่งที่ไม่คาดคิด!

นี่คือนายพลจากอาณาจักรต้าเซี่ย!

เซี่ยอิ่งตะลึงงันไปหลายสิบวินาทีก่อนจะมีท่าทีตอบสนอง แต่หม่าคุนได้จากไปแล้ว

"ก้าวหน้าขึ้นแล้ว! คราวนี้ก้าวหน้าขึ้นแล้วจริง ๆ!"

ไม่นึกเลยว่าพอฉันมาที่โรงพยาบาลจะมีโอกาสแบบนั้นได้!

เซี่ยอิ่งตื่นเต้นเสียจนหน้าตาแดงก่ำ จากนั้นเธอก็รีบจูงมือโต้วโต่วเดินออกจากโรงพยาบาล...

อีกห้านาทีต่อมา