ตอนที่ 2188 ใช่แล้ว หลอกเจ้า

เมื่อเขากล่าวพูดออกมานี้หลี่เยว่ก็แทบจะมีน้ำตาไหลริน

เพราะสิ่งที่เขามั่นใจที่สุดมันคือพลังของร่มวิญญาณต้องห้ามสิบทิศ

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ มันจะสามารถทำให้เขามีพลังเพิ่มพูนขึ้นไปอีกมหาศาล

แต่ไม่มีใครคาดฝันว่าไม้ตายที่แท้ของเย่หยวนมันมิใช่ทั้งการฝังเข็มทองหรือคำบัญชาเต๋าสวรรค์ใดๆ แต่เป็นแนวคิดแห่งห้วงมิติ!

แม้ว่าเวลานี้เย่หยวนอาจจะไม่อาจเอาชนะเขาได้ แต่ตัวเย่หยวนก็ไม่จำเป็นต้องสู้มาแต่แรก

เพราะตราบเท่าที่เย่หยวนยื้อเวลาไว้ได้ เขาก็ย่อมจะตัดหัวของหลี่เยว่ลงได้ในที่สุด

มันเป็นทางตันอย่างไม่อาจหาทางออกได้แล้ว!

“แนวคิดแห่งห้วงมิติหกดาว… พี่เย่ช่างมีฝีมือล้ำฟ้าดินนัก!”

“ด้วยอายุเพียงเท่านี้เขาทำอย่างไรจึงเก่งกาจได้ปานนี้? หรือว่าเจ้าหมอนี่จะเริ่มบ่มเพาะตั้งแต่อยู่ในท้องแม่?”

“หึ เจ้าโง่หลี่เยว่มันย่อมจะไม่มีทางคิดถึงเรื่องนี้ได้ วันนี้คงเป็นวันตายของมันแล้ว”

…

เย่หยวนมองดูหลี่เยว่ก่อนจะกล่าวขึ้น “ให้ไว้ชีวิตเจ้ามันย่อมได้”

เมื่อทุกคนได้เห็นเช่นนั้นพวกเขาก็พยักหน้าออกมาตามๆ กัน

เรื่องเช่นนี้มันย่อมจะเกิดขึ้นเป็นปกติ แต่ตำแหน่งของหลี่เยว่ในวังพำนักจักรพรรดิเทพสวรรค์ชิงลั่วนั้นมันก็คงสูงไม่น้อย ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อาจจะนำเอาสมบัติล้ำค่าอย่างร่มวิญญาณต้องห้ามสิบทิศนี้ออกมาได้

หากเย่หยวนคิดไว้หน้ากองกำลังที่อยู่เบื้องหลังเจ้าโง่คนนี้ แน่นอนว่าการไว้ชีวิตมันย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

ไม่เช่นนั้นแล้วหลังจากออกไปเย่หยวนคงมีแต่ปัญหาให้ต้องเจอ

หลี่เยว่จึงร้องตอบขึ้นมาอย่างดีใจ “ตราบเท่าที่พี่เย่คิดไว้ชีวิตมีเมตตา หลี่เยว่คนนี้ย่อมพร้อมจ่ายทุกสิ่งอย่าง”

เย่หยวนจึงได้ชี้นิ้วออกไปยังร่มวิญญาณต้องห้ามสิบทิศ “ข้าอยากได้มัน”

หลี่เยว่ที่ได้ยินต้องหน้าซีดลงทันที “นี่มัน… ร่มวิญญาณต้องห้ามสิบทิศนี้มันเป็นสมบัติล้ำค่าของวังพำนักจักรพรรดิเทพสวรรค์ชิงลั่วเรา เอาให้คนอื่นคงไม่ได้ หากข้าให้มันแก่พี่เย่แล้วกลับไปข้าคงถูกลงทัณฑ์อย่างหนักหน่วงแน่!”

เย่หยวนจึงยิ้มตอบ “หากเจ้าไม่เอามันให้ข้าเวลานี้ เจ้าจะถูกลงทัณฑ์ในตอนนี้ ไม่ต้องกลับไปโดนลงทัณฑ์ที่ไหนอีก”

หลี่เยว่ได้แต่กัดฟันแน่น “ก็ได้ เช่นนั้นข้าจะมอบมันให้พี่เย่!”

ความเกลียดชังที่เขามีต่อเย่หยวนนี้ยิ่งจะเพิ่มพูนขึ้น

แต่สถานการณ์นั้นเหนือล้ำผู้คน เวลานี้เขามีแต่ต้องก้มหัวลงต่ำเท่านั้น

หลี่เยว่นั้นได้แต่ร้องร่ำในใจ หลังจากออกไปได้เขาจะต้องไปขอกำลังผู้อาวุโสมาจัดการเย่หยวนลงให้จงได้

เมื่อตัดสินใจได้หลี่เยว่เองก็ไม่รีรอใดๆ เรียกร่มวิญญาณต้องห้ามสิบทิศออกมาและลบรอยจิตศักดิ์สิทธิ์ของตนออกก่อนจะส่งสมบัติเทพสวรรค์ขั้นสุดชิ้นนี้ให้แก่เย่หยวนไป

เมื่อจบเรื่องราวลงพลังของเข็มทองมันก็หมดลงพร้อมๆ กัน

เหล่าเทพสวรรค์ทั้งหลายต่างหมดแรงลงพร้อมๆ กัน นั่งลงอย่างเหนื่อยอ่อน

แต่ความเหนื่อยอ่อนใดๆ นี้มันย่อมจะไม่เป็นผลที่ร้ายแรง เพราะสถานการณ์เมื่อครู่นี้แค่เอาชีวิตรอดกันมาได้มันก็มากพอ

ที่สำคัญไปกว่านั้นคือทุกผู้คนต่างได้รู้ว่าเข็มทองของเย่หยวนนี้มันถูกฝังอย่างแม่นยำ แม้ว่าเมื่อหมดฤทธิ์ลงแล้วมันจะทำให้เกิดความเหนื่อยอ่อนล้ำแต่มันก็ไม่ได้สร้างความเสียหายให้ร่างกายหรือพลังบ่มเพาะใดๆ

ยิ่งสัมผัสได้เช่นนี้ทุกผู้คนต่างก็ยิ่งรู้สึกซาบซึ้งในตัวเย่หยวน

เย่หยวนที่รับร่มวิญญาณต้องห้ามสิบทิศไปก็ค่อยๆ เก็บมันลงในแหวนก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าหลี่เยว่ “หมดเวลาเล่นแล้ว ข้าจะส่งเจ้าไปโลกหน้าเอง”

หลี่เยว่ที่ได้ยินต้องเบิกตากว้างอย่างโกรธเคืองและตื่นตะลึง “เจ้า… เจ้าหลอกข้า?”

เย่หยวนยิ้มตอบกลับมาอย่างไร้ความอับอายใดๆ “ใช่แล้ว ข้าหลอกเจ้า ที่บอกว่าอยากได้ร่มวิญญาณต้องห้ามสิบทิศนี้เองมันก็แค่ถ่วงเวลา เจ้าคิดว่าต่อให้เจ้าจะไม่ยอมส่งมันมา ข้าจะไม่มีปัญญาหาทางลบรอยจิตศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าหรือ?”

เพราะตั้งแต่ที่เย่หยวนกลืนทะเลแห่งแนวคิดไปในครั้งนั้นไข่มุกสยบวิญญาณมันก็ได้พัฒนาขึ้นไปอีกขั้นจนขึ้นมาเป็นสมบัติวิญญาณเทพสวรรค์

ด้วยพลังของไข่มุกสยบวิญญาณในเวลานี้การจะลบรอยจิตศักดิ์สิทธิ์ของหลี่เยว่ใดๆ มันย่อมจะแสนง่ายดาย

เหตุผลที่เย่หยวนต้องยกเรื่องนั้นขึ้นมาพูดก็เพื่อที่จะถ่วงเวลาและเปิดโอกาสให้หลี่เยว่เห็นทางรอดเพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายกลายเป็นหมาจนตรอก เพราะหมาจนตรอกนั้นมันแสนอันตรายไม่รู้จะทำอะไรได้อีกบ้าง

หลี่เยว่เองก็ได้แต่ร้องร่ำขึ้นมาอย่างแค้นเคือง “เจ้า… หากเจ้าสังหารข้าลงแล้ววังพำนักจักรพรรดิเทพสวรรค์ชิงลั่วจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!”

เย่หยวนจึงได้ตอบกลับมาอย่างไม่แยแส “แล้ว? เจ้าว่ากล่าวดูถูกข้ามาตลอดทาง ข้าไม่คิดจะสนใจเจ้าใดๆ แต่สุดท้ายเจ้ากลับคิดสังหารจ่าฝูงมารนรกนี้ มันเป็นสิ่งที่ทำให้เจ้าต้องตายลง!”

เย่หยวนเองก็มิใช่คนเจ้าคิดแค้นมากมายแต่หากหลี่เยว่สังหารมารนรกตัวนี้ลงจริงๆ แล้วความหวังที่จะพบเจอตัวลี่เอ๋อมันจะยิ่งริบหรี่ลง

เรื่องนั้นเท่านั้นที่เย่หยวนไม่อาจยอม!

ชีวิตของลี่เอ๋อนั้นเป็นตายร้ายดีอย่างไรยังไม่อาจรู้ได้ เรื่องนี้มันย่อมจะทำให้อารมณ์ของเย่หยวนไม่สดใสมาแต่แรกแล้ว

หลี่เยว่คิดท้าทายว่ากล่าวเขามาสุดทางแต่เย่หยวนย่อมจะไม่ลดตัวไปพูดกล่าวใดๆ เถียงด้วย