บทที่ 756 เจ้าจงใจมาก่อกวนกระมัง

องค์หญิงห้าเรียนดนตรีหมากอักษรภาพ มารยาทขนบต่างๆแต่เล็ก ยังมีการทำอาหาร เทียบกับพ่อครัวของห้องเครื่องในวังได้เลย ดังนั้นเทียบกับคนเหล่านี้แล้ว องค์หญิงห้าย่อมไม่เห็นพวกเขาอยู่ในสายตาอยู่แล้ว

หยุนถิงมองดูองค์หญิงห้าที่ยิ้มย่องด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่พูดอะไร และไม่ทำอะไร

“เหมยเฟย หยุนถิง โม่หลาน เฉินอ๋อง พวกเจ้าตัดสินด้วยกัน!” ฮ่องเต้พูดเสียงเรียบ

“เพคะ (พ่ะย่ะค่ะ)!”

ทุกคนรีบยกโต๊ะสิบกว่าตัวเข้ามาทันที เหมยเฟยนำเหล่าสนมวังหลังและคนอื่นไปนั่งลงโต๊ะละคน จากนั้นซูกงกงก็สั่งคนยกของหวานเข้ามา

ทุกคนนั่งลงเริ่มชิม โม่หลานหยิบตะเกียบคีบเข้าปากคำโต

“กินน้อยหน่อย ลองชิมรสก็พอแล้ว ด้านหลังยังมีอีกหลายร้อยจานเลยนะ เจ้ากินอย่างนี้ ไม่กี่จานก็กินไม่ลงแล้วล่ะ “ หยุนถิงเตือน

“จริงด้วย” โม่หลานคายขนมในปากออกมาทันที

ที่นางกำลังกิน เป็นจานที่องค์หญิงห้าทำพอดี

ทำเอาองค์หญิงห้าโกรธหน้าบึ้งตึง “โม่หลาน เจ้าอย่าทำเกินไปนักนะ”

“น้องหญิงห้า ห้ามเจ้าพูดจาเช่นนี้กับหวางเฟยของข้านะ ไม่อย่างนั้นข้าจะตัดสินให้เจ้าตกรอบ!” โม่ฉือชิงออกโรงปกป้องเมียสุดฤทธิ์

โม่หลานซาบซึ้งใจนัก หมอนี่รู้จักปกป้องตนด้วย

“พี่ชายสี่ แม้แต่ท่านก็ทำกับข้าแบบนี้ เสด็จพี่ ท่านต้องให้ความเป็นธรรมกับข้านะ!” องค์หญิงห้าอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร

เดิมนางก็มิได้สนิทสนมอันใดกับเฉินอ๋องอยู่แล้ว ตอนนี้เฉินอ๋องแต่งชายาเอก น้องหญิงอย่างนางก็กลายเป็นคนนอกไปเลย

ฮ่องเต้สีหน้าบูดบึ้ง เดิมองค์หญิงห้าโดนกักบริเวณอยู่ แต่พอคิดว่านี่คือสิ้นปี นางเองก็แต่งงานไปไกลถึงแคว้นเป่นลี่ พึ่งได้กลับมาครั้งแรก เลยอนุญาตเป็นกรณีพิเศษให้นางเข้าร่วมการแข่งขันทำอาหารครั้งนี้

“ฝ่าบาท ข้าไม่ได้ตั้งใจนะ ข้าแค่คิดว่าหยุนถิงพูดถูก ด้านหลังยังมีอาหารอีกมากมายนัก หากข้ากินขนมไม่กี่ชิ้นนี่อิ่มแล้ว ก็ขาดทุนแย่สิ” โม่หลานอธิบายทันที

พอนางอธิบายเช่นนี้ องค์หญิงห้ายิ่งแค้นหยุนถิงหนักขึ้น

“ครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น ทำไมต้องทำเช่นนี้ด้วย องค์หญิงห้าทำขนมขึ้นมาอย่างยากลำบาก มาเห็นโม่หลานคายทิ้งอย่างนี้ ย่อมไม่พอใจอยู่แล้ว โม่หลานเองก็อยากชิมลองอาหารอื่น ข้าเข้าใจดี วันนี้เป็นสิ้นปี อยู่เย็นเป็นสุขปรองดองทั้งครอบครัวดีกว่านะ” เหมยเฟยสรุปจบให้

“เหนียงเหนียงรับสั่งถูกแล้ว ถึงข้าจะคายขนมของเจ้าออก แต่เจ้าทำได้ไม่เลวจริงๆ ข้าให้เจ้าผ่าน!” โม่หลานบอกอย่างเปิดเผย

สีหน้าบูดบึ้งขององค์หญิงห้าถึงดีขึ้น โม่หลานนี่ยังพอมีคุณธรรมอยู่บ้าง

คนอื่นๆก็ทยอยชิม ให้คะแนน พอถึงหยุนถิง องค์หญิงห้าก็หวาดหวั่นนัก มองตรงเขม็งมา

ก่อนหน้านี้ตนให้ร้ายหยุนซูอย่างนั้น หยุนถิงคงไม่จงใจให้ตนตกรอบกระมัง

จากนั้นนางก็เห็นหยุนถิงให้ตนผ่านเช่นกัน มันกลับทำให้องค์หญิงห้าหวาดหวั่นในใจนัก หยุนถิงนี่คงไม่ใช่มีแผนการร้ายอื่นหรอกนะ นางน่ะเจ้าคิดเจ้าแค้นจะตาย

“การตัดสินกลุ่มแรกเสร็จสิ้น อาหารกลุ่มที่สองยกมาได้!” ซูกงกงร้องเสียงดัง

องค์หญิงห้ายังไม่ทันคิดเสร็จ ก็ถอยออกไป ระหว่างออกไปเหลือบเห็นหยุนถิงมองมาทางนางอย่างมีนัยยะ

สายตานั้นทำเอาองค์หญิงห้าพรั่นพรึง บอกไม่ถูกว่าเพราะเหตุใด หากนางมีลางสังหรณ์ไม่สู้ดีนัก

อาหารแต่ละกลุ่มทยอยยกกันออกมา พอตัดสินเสร็จ ก็เปลี่ยนกลุ่มใหม่ จนถึงกลุ่มของหยุนหลี นางพึ่งยกอาหารออกมา สีหน้าเหล่าสนมก็พากันดำทะมึนทันที

“หยุนหลี เจ้าจงใจมาก่อกวนกระมัง กล้ายกของเหม็นเช่นนี้ขึ้นมา?” สนมคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างทนไม่ไหว

หยุนหลีพูดหน้าตาเฉยว่า “นี่เป็นเต้าหู้เหม็นเต้าหู้เหม็นที่มีชื่อที่สุดนะ ดมกลิ่นแล้วเหม็น กินแล้วหอม ข้าทำมาหลายวันก็ทำขนมไม่ได้เลย เลยทำอาหารที่ข้าคิดว่าไม่เลวแทน”

“นี่เจ้าเรียกว่าไม่เลวรึ เหม็นทะลุฟ้าชัดๆ!”