บทที่ 230 เขาเป็นพ่อของจูนหลิน? 2

ใบหน้าของผู้ปกครองมากมาย ก็ไม่มีความกังวลก่อนหน้านี้อีกต่อไป

เย่อู๋เทียนและเสิ่นรั่วชิงในฐานะหนึ่งในสมาชิกของผู้ปกครอง ก็เข้าร่วมในพิธีเซ็นชื่อด้วย

หลังจากที่เสิ่นรั่วชิงเซ็นชื่อในกรมธรรม์ประกันภัยแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพูดว่า: “เมื่อพิจารณาจากสถานการณ์ในวันนี้แล้ว การประชุมผู้ปกครองจะต้องเลื่อนออกไปอย่างแน่นอน เกียรติของฉัน ถือว่ารักษาไว้ได้อยู่!”

เย่อู๋เทียนที่อยู่ข้างๆกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง จู่ๆผู้ปกครองหญิงคนหนึ่งก็เดินเข้าหาเสิ่นรั่วชิง และพูดด้วยรอยยิ้มว่า: “คุณคือแม่ของจูนหลินใช่มั้ย?”

เสิ่นรั่วชิงหันหน้ามองดูผู้ปกครองหญิง และพูดอย่างสงสัย: “คุณคือ…….”

ผู้อำนวยการหญิงหัวเราะฮ่าฮ่าแล้วพูดขึ้นมาว่า: “ฉันคือแม่ของฉีซือซือ ซือซือของฉันเป็นเพื่อนข้างโต๊ะลูกชายของคุณ เฮ้อ ก็เป็นคนโง่กันทั้งนั้น ไม่ตั้งใจเรียน เอาแต่คิดจะเล่นเกมอย่างเดียว”

เสิ่นรั่วชิงก็รีบจับมือของผู้ปกครองหญิงไว้อย่างรวดเร็ว และพูดขึ้นมาว่า: “เป็นเพื่อนร่วมรบหัวอกเดียวกันเลย!”

ผู้ปกครองหญิงพูดอย่างละอายใจ: “นั่นนะสิ……แต่ว่า ฉันคิดว่าปกติแล้วคุณควรสั่งสอนลูกของคุณให้มากๆหน่อย พาซือซือของบ้านเราเสียคนหมด”

สีหน้าของเสิ่นรั่วชิงก็ค่อนข้างดูไม่ดีในทันที และขมวดคิ้วพูดขึ้นมาว่า: “คุณหมายความว่ายังไง? ลูกของคุณไม่ตั้งใจเรียน เกี่ยวอะไรกับลูกชายของฉัน?”

ผู้ปกครองหญิงทำหน้าบูดบึ้ง และพึมพำว่า: “เมื่อกี้นี้ยังเป็นเพื่อนร่วมรบกันอยู่เลย ตอนนี้พูดถึงลูก คุณก็เป็นแบบนี้เสียแล้ว!”

เสิ่นรั่วชิงถอนหายใจเบาๆ และพูดว่า: “ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น งั้น……เดี๋ยวฉันจะให้สามีของฉันสั่งสอนลูกของฉันให้ดี คุณก็ต้องให้คนคนนั้นที่บ้านของคุณดูแลลูกสาวของคุณให้ดีด้วย!”

ผู้ปกครองหญิงชำเลืองมองเย่อู๋เทียนที่อยู่ข้างๆแวบหนึ่ง และพูดด้วยความไม่เชื่อว่า: “เขาเป็นพ่อของจูนหลินเหรอ?”

เสิ่นรั่วชิงพูดขึ้นมาว่า: “ใช่”

เย่อู๋เทียนจับมือของผู้ปกครองหญิงด้วยรอยยิ้ม และพูดขึ้นมาว่า: “สวัสดีครับ”

ผู้ปกครองหญิงจ้องมองเย่อู๋เทียนตั้งแต่หัวจรดเท้า จู่ๆก็พาเสิ่นรั่วชิงไปอีกด้านหนึ่ง และถามไถ่เบาๆว่า: “คุณหาผู้ชายหล่อเหลาแบบนี้มาจากที่ไหนกัน! ให้เงินเดือนเขาเดือนละเท่าไหร่?”

เสิ่นรั่วชิงดูมึนงง: “อะไรนะ”

ผู้ปกครองหญิงกระซิบ: “ไม่ต้องแกล้งหรอก คุณเป็นผู้ปกครองหญิงที่สวยที่สุดในชั้นเรียน ฉันได้สอบถามเรื่องของคุณมาแล้ว คุณเหมือนกับฉัน ก็เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว แกล้งอะไร! เอาอย่างนี้นะ คุณเอาเบอร์โทรสามีปลอมที่คุณว่าจ้างมาให้ฉันหน่อย เดี๋ยวฉันจะถามเขาเอง ดูว่าเขามีเพื่อนว่างอยู่หรือเปล่า เดี๋ยวมาแกล้งเป็นพ่อของลูกสาวฉันไม่กี่ครั้ง ไม่อย่างนั้นเข้าร่วมการประชุมฉันมาเอง ลูกสาวของฉันเรียนหนังสือก็โง่อีก ฉันไม่มีหน้าที่จะมาแล้ว!”

“……”

เสิ่นรั่วชิงทำอะไรไม่ถูก