บทที่ 71 ทั่วประเทศหลงอึกครึกฮึกเหิม！

แม้ว่าเฉียนจิ้งคุนจะคิดให้ตายยังไง ก็ไม่มีทางรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของเย่อู๋เทียนเลย

เพราะเขาเป็นเพียงเจ้าของเหมืองที่มีมูลค่าสุทธิหลายแสนล้านเท่านั้น

ส่วนเย่อู๋เทียน เขาอยู่เหนืออำนาจและทรัพย์สินเงินทองตั้งนานแล้ว

สำหรับเขาแล้ว

เงินเป็นแค่กระดาษ

สำหรับเขาแล้ว

อำนาจไม่ใช่ของจำเป็น

หากพูดจากในแง่มุมหนึ่ง ความแข็งแกร่งส่วนบุคคลของเย่อู๋เทียนนั้นไม่สามารถใช้ของโลกนี้มาประเมินได้

แม้ว่าเฉียนจิ้งคุนจะไม่มีคุณสมบัติที่จะรู้ตัวตนของเย่อู๋เทียน

แต่สำหรับจางซินหร่านแล้ว

ก็ยังรู้อยู่บ้าง

พ่อของจางซินหร่าน จางเสี่ยวชวน เป็นผู้ควบคุมเศรษฐกิจของประเทศหลง

แค่คำเดียว ก็สามารถบ่อนทำลายกฎการเอาตัวรอดในอุตสาหกรรมได้

ตอนนี้ จางซินหร่านกลับพูดว่า...

ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ ต้องการตรวจสอบบัญชีของสำนักงานใหญ่ และจางเสี่ยวชวนที่เป็นหัวหน้าสำนักงานใหญ่ ไม่กล้ามาเพราะกลัวว่าจะถูกเขาทุบตีตาย?

นี่มัน……

ในเวลาที่เหมาะสม เย่อู๋เทียนได้ยืนขึ้นแล้ว

เขาเหลือบมองไปที่เฉียนจิ้งคุนอย่างเหยียดหยาม และเดินไปที่หลังเวทีในงานโดยไม่พูดอะไรสักคำ

เฉียนจิ้งคุนสามารถมองเห็นได้จากระยะไกล

เมื่อเย่อู๋เทียนเดินไปถึงบริเวณเวทีและหลังเวที ฝ่าบาทของประเทศหลงก็ออกมาต้อนรับเขาด้วยตนเอง

ในขณะนี้ เฉียนจิ้งคุนเกือบตกใจจนฉี่ราด

แต่ก็ยังไม่รู้ว่าเย่อู๋เทียนเป็นใคร แม้แต่ชื่อของเขาก็ไม่รู้

เฉียนจิ้งคุนถามจางซินหร่านด้วยความกลัว

“ท่านนี้ คือใครหรือ?”

จางซินหร่านตอบเขาอย่างเย็นชา

“คุณไม่มีสิทธิ์รู้”

ใบหน้าของเฉียนจิ้งคุมดูขมขื่น และถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา

“เมื่อกี้นี้ ผมได้พูดจาหยาบคายต่อหน้าเขา เขาคงไม่เอาเรื่องผมใช่ไหม?”

จางซินหร่านส่งเสียงอย่างเย็นชา

"ช้างจะไปถือสามดหรือ?"

“ยิ่งไปกว่านั้น เขาไม่ใช่ช้าง ชื่อของเขาคือเย่อู๋เทียน ผู้ทำให้ประเทศหลงรุ่มเย็น เจ้ายมบาลชิงตี้!”

สีหน้าของเฉียนจิ้งคุนขาวซีดในทันที

“เจ้ายมบาลชิงตี้…”

ในขณะที่พึมพำกับตัวเอง หัวใจของเฉียนจิ้งคุนเกือบจะหยุดเต้น

ในห้องที่อยู่หลังเวที

เย่อู๋เทียนนั่งอยู่บนโซฟา อ่านข้อตกลงการจิ้มก้องสิบปีที่ลงนามโดยพันธมิตรทั้งสิบหกประเทศอย่างเฉยเมย

ในเวลานี้ กษัตริย์ของประเทศเชวี่ยLadis เดินเข้ามาอย่างสั่นเทา

เขาเพิ่งได้รับการปล่อยตัวจากขุมที่สิบสามของอาคารจินเม่า

เขายังคงคิดว่า

ผู้นำของเหล่าพันธมิตร และบรรดาชนชั้นสูงของเหล่าพันธมิตร เหตุที่ถูกขังอยู่ขุมที่สิบสาม

ทั้งหมดนี้ เป็นปีศาจแดง ผู้นำของสิบสองผู้พิทักษ์ของวิหารจอมเทพเป็นคนทำ

ส่วนจุดประสงค์ของปีศาจแดงนั้น...

Ladisคิดยังไงก็คิดไม่ออก

ตอนนี้ Ladis เห็นเย่อู๋เทียนนั่งอยู่บนโซฟา และอ่านข้อตกลงการจิ้มก้องสิบปีที่ลงนามโดยพันธมิตรทั้งสิบหกประเทศในตอนนั้น

Ladisเหมือนโดนฟ้าผ่า!

เขารู้จักเย่อู๋เทียนผู้ชายคนนี้ดี

เมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เขายังเป็นผู้บัญชาปกครองชายแดนของประเทศเชวี่ย เขาเคยเห็นรูปถ่ายของชายคนนี้

รวมถึง ข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับผู้ชายคนนี้

เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

เขาไม่กลัวปีศาจแดง ผู้นำของสิบสองผู้พิทักษ์ของวิหารจอมเทพหักคอเขาหรือ?

หรือว่า เขายอมจำนนต่อวิหารจอมเทพแล้ว?

แต่ว่า ในเมื่อเขายอมจำนนต่อวิหารจอมเทพแล้ว ก่อนปีศาจแดงปรากฏ ทำไมต้องก่อเรื่องใหญ่โตด้วย...

ต้องการให้ฝ่าบาทของประเทศหลงบอกมาว่าเขาอยู่ที่ไหน?

ทำไมปีศาจแดงถึงขู่จะฆ่าเขา?

เครื่องหมายคำถามมากมายลอยอยู่ในใจของLadis

มันทำให้เขางงมาก!

แต่การกระทำต่อไปของเย่อู๋เทียน ทำให้เขาเข้าใจในทันใด

เย่อู๋เทียนแสดงวิชาหดกระดูกแปลงหน้า และในเวลาเพียงครู่เดียว หน้าตาก็กลายเป็นอีกคนในทันที

จากนั้น เย่อู๋เทียนก็มองไปที่Ladisอย่างเย็นชา

“คุณดูสิ ผมเป็นใคร?”

Ladis เปิดตากว้างและมองไปที่เย่อู๋เทียน หลังจากนั้นไม่นาน เขาจึงตะโกนออกมาเสียงดัง

“เย่อู๋เทียน!”

“คุณคือเย่อู๋เทียน!”

“คุณ... คุณกล้าปลอมตัวเป็นปีศาจแดง ผู้นำสิบสองผู้พิทักษ์ของวิหารจอมเทพ!”

สิ่งที่ Ladis พูด คือภาษาของประเทศเชวี่ย

เย่อู๋เทียน ปราศจากอุปสรรคทางภาษา หัวเราะอย่างเย็นชา

"บางครั้ง คนตายยังมีประโยชน์มากกว่าคนเป็นเสียอีก!"

“เทพปีศาจแดง?ตายไปเจ็ดปีแล้ว สิ่งที่ตลกก็คือ พวกโง่อย่างพวกคุณยังคิดว่าเขายังมีชีวิตอยู่!”

Ladis ทรุดตัวลงกับพื้น