บทที่ 94 ถูกเย่อู๋เทียนฆ่า นี่ไม่ถือว่าคู่ควรหรือ?

เมื่อชายชราได้ยินดังนั้น ลมหายใจของเขาก็สะท้านไปอยู่บ้าง จากนั้นก็ก้าวไปในทะเล

เอาชนะฉัน

แค่ที่นี่ก็พอแล้ว?

เขาเคยเห็นคนบ้าคลั่ง ฉันไม่เคยเห็นคนบ้าคลั่งขนาดนี้มาก่อน!

อย่างไรก็ตาม ชายชรากลับยิ่งมีความกระหายมากขึ้น และหัวเราะลั่นมองไปที่เย่อู๋เทียน

“ดี! เด็กหนุ่มที่ดี!”

“ในเมื่อนายพูดจาไม่ถ่อมตนขนาดนี้ อย่างนั้นก็ให้ฉันได้ดูสักหน่อย! ว่านายมันบ้าคลั่งจริงๆ หรือแค่หลอกกันแน่?”

พูดจบ ก็เห็นชายชราลอยขึ้นไปเหมือนเมฆที่โบยบิน

ในพริบตาเขาก็มาถึงหน้าเย่อู๋เทียน หมัดของเขาพุ่งเข้าใส่หัวใจของเย่อู๋เทียนราวกับอุกกาบาต

จนทำให้กระแสน้ำทะเลหลายสิบเมตรพุ่งห่างออกไปจากด้านหลัง!

ดูเหมือนคลื่นนั้นกำลังม้วนกลับหัว!

ข้อเท็จจริงนี้ได้พิสูจน์แล้วว่า เย่อู๋เทียนบ้าคลั่งไปแล้วจริงๆ!

เขาใช้พลังที่มีปล่อยหมัดออกไปปะทะกับหมัดของชายชราอย่างสุดกำลัง

วินาทีถัดมา

ร่างของชายชราก็บินกลับมาราวกับเมฆที่ลอยอยู่ในทันที

เขาลอยผ่านคลื่นที่อยู่ข้างหลัง

มาจากที่ไหน? กลับไปที่นั่น

อย่างไรก็ตาม แทนที่จะหยุดอยู่บนก้อนหินริมฝั่ง เขากลับชนต้นไม้ที่อยู่ห่างออกไปร้อยเมตร

ชายชรายังคงสบายดี

ต้นไม้ก็เช่นกัน

แต่นี่ก็ทำให้คนตื่นตะลึงมากพอแล้ว

แต่ที่ทำให้คนต้องหวาดกลัวยิ่งกว่าคือด้านหลังต้นไม้ที่ชายชรายืนอยู่ มีต้นไม้ใหญ่สามต้นที่หักขาดและพังทลายลง!

คลื่นทะเลตกลงมา

เย่อู๋เทียน หยุดลงต่อหน้าชายชรา

สีหน้า

ดูพูดไม่ออก

เมื่อมองไปที่สีหน้าตื่นตระหนกของชายชรา เย่อู๋เทียนก็กล่าวด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน

“ฉันคิดว่าอย่างน้อยนายจะสามารถรับหมัดของฉันได้สักสามหมัด ตอนนี้ดูเหมือนว่า นายยังคงต้องฝึกฝน เอาแต่ตกปลาทุกวัน ไม่มีประโยชน์”

ชายชรากลืนน้ำลายอย่างแรง สายตาที่มองไปยังเย่อู๋เทียน ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำว่าตื่นตระหนกอีกต่อไป

นั่นเพราะ...

มีอะไรให้ต้องตะลึงอีก?

นี่คือความพ่ายแพ้!

ความพ่ายแพ้หมดรูป!

เมื่อชายชราถูกโจมตีจนกระเด็น เขาคิดไปว่าในที่สุดตนก็ได้กลับสู่ธุลีแล้ว

ถูกคนฆ่าตาย!

แต่ตอนนี้

สีหน้าของชายชราเต็มไปด้วยความเศร้าโศก

นายฆ่าฉันสิ!

แม้แต่ฆ่าฉัน ก็ยังไม่คู่ควรให้ทำหรอกหรือ?

เมื่อมองไปยังหญิงสาวที่อยู่ไม่ไกลคนนั้น เธอก็บื้อใบ้ไปอย่างสมบูรณ์

อาจารย์ของตนเอง

โดนคนโจมตีจนกระเด็นแล้ว?

นี่ยังไม่เป็นอะไรอีกหรือ?

ชายหนุ่มคนนี้...

ไม่!

ผู้เจนจัดที่มีหน้าตาคล้ายชายหนุ่มคนนี้ เป็นสัตว์ประหลาดประเภทไหนกันแน่?

นี่มันช่างไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง!

การควบคุมพลังนั้น อยู่ในขั้นไม่สามารถดูได้ด้วยตาเปล่าอีกต่อไป!

นี่มันขั้นพลังแบบไหนกันแน่?

ก่อนหน้านี้ หญิงคนนี้ และแม้กระทั่งชายชราที่ถูกเย่อู๋เทียนโจมตีจนกระเด็น

ล้วนคิดไปว่า

การตีวัวข้ามภูเขา ช่างเป็นเรื่องตลก

ตอนนี้ดูเหมือนว่า...

จะมีพลังแบบนั้นอยู่จริงๆ!

นี่น่าจะต้องเป็นขั้นพลังมืดแล้วใช่ไหม?

ขณะที่ทั้งชายชราและหญิงสาวกำลังคิดเช่นนี้ เย่อู๋เทียนก็เอ่ยพูดอีกครั้ง

"ฉันใช้พลังลับโจมตี"

พูดไป เย่อู๋เทียนก็หันไปมองหญิงสาวที่ใช้หมัดเอ๋อเหมย จากนั้นก็กล่าวเสริม

“ใช้พลังลับ ฉันคิดว่านี่เป็นผลลัพธ์ที่ฉันแทบจะมองไม่เห็นแล้ว และผลลัพธ์ที่เธอใช้ก่อนหน้านั้น ดูหรูหราเกินไป เกินกว่าจะเป็นหมัดเท้าปักบุปผา”

โจมตี!

นี่คือการโจมตีอย่างแรง!

หญิงสาวคนนั้นรู้สึกว่าพลังลับที่ฝึกฝนมาตลอดหลายปีนี้ ไร้ประโยชน์ไปแล้ว

อาจารย์ไม่ใช่เคยบอกหรอกหรือว่า พลังลับที่ตนแสดงออกมา ไร้ที่เปรียบเทียบ?

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า

จะไร้ที่เปรียบเทียบจริงๆ

เทียบกับเบื้องบนไม่ได้ เทียบกับข้างล่างก็เหลือไป

คำพูดของสัตว์ประหลาดที่อยู่ตรงหน้านี้ ไม่มีใครสามารถใช้หมัดเท้าปักบุปผาแบบนี้ได้!

และเมื่อมองดูที่เสิ่นรั่วชิงอีกครั้ง