บทที่ 1441 คุณลองดู

หมาป่านับสิบหรือยี่สิบตัวพุ่งขึ้นไป อ้าปาก แยกเขี้ยว กัดมาทางเจียงชื่อและเมษด้วยฟันที่แหลมคม

ทั้งสองหันหลังเข้าหากัน เคียงข้างกันเหมือนกับที่พวกเขาฆ่าศัตรูเวสเตอร์แลนด์

“ผู้บัญชาการ ไม่ได้มีความรู้สึกแบบนี้มานานแล้ว!”

“ระวังทางซ้าย!”

ความร่วมมือของพวกเขาช่วยเสริมซึ่งกันและกัน เผชิญกับหมาป่าที่พุ่งเข้ามาทีละตัว พวกเขาสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย

ความเร็วของหมาป่านั้นรวดเร็ว แรงกัดนั้นแรงมาก แต่วิธีโจมตีของมันค่อนข้างเรียบง่าย สำหรับเจียงชื่อพวกเขาแล้ว มันค่อนข้างรับมือง่าย

หมาป่าเร็ว พวกเขาเร็วกว่า

หมัดตรง เตะข้าง ศอก เข่า แต่ละกระบวนท่าที่แข็งแกร่ง หมาป่าทั้งหมดถูกกำจัดในเวลาเพียง 30 วินาที

นี่ยังอยู่ภายใต้สภานการณ์ที่ใช้มือเปล่า

ถ้าพวกเขามีอาวุธอยู่ในมือ ก็สามารถฆ่าหมาป่าพวกนี้ได้ในเวลาอันสั้น

เมื่อพวกเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำของชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นจากประตู "พวกคุณทำอะไรอยู่?!"

เจียงชื่อหันไปมองและเห็นชายวัยกลางคนที่แบกตะกร้าอยู่บนหลัง ยืนอยู่ที่ประตู ตัวสูง มีดวงตาที่ดุร้าย และแขนซ้ายของเขามีรอยสักของหมาป่าดุร้าย

บุคคลนี้น่าจะเป็นคนที่พวกเขากำลังตามหา

เจียงชื่อกล่าวว่า“ท่านเป็นคุณหมาป่าฮูหลางใช่ไหม?เรา…”

ก่อนที่เจียงชื่อจะพูดจบ ชายคนนั้นก็ตะโกนว่า"ผมถามว่า พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่?!"

เจียงชื่อขมวดคิ้วเล็กน้อย

คิดไม่ถึงว่า นิสัยของผู้ชายคนนี้ช่างรุนแรงจริงๆ

ดังนั้น เจียงชื่อจึงตอบว่า"เรามีเรื่องจะมาถามท่าน หลังจากที่เรามาถึงที่นี่ เราก็ถูกหมาป่าดุร้ายโจมตี จึงลงมือจัดการพวกมัน"

"จัดการ?"

สีหน้าของหมาป่าฮูหลางเปลี่ยนไปทันที “คุณทำร้ายลูกของผม?”