บทที่ 983 การแก้แค้นสาธารณะ

นี่เป็นพฤติกรรมปกติของวายร้าย เมื่อวานชายอ้วน ได้รับบทเรียนจากเจียงชื่อ ในวันนี้ผางจงกังสามารถใช้ประโยชน์จากความสะดวกในตำแหน่งของเขา เพื่อกำจัดการเดินทางของเจียงชื่อ

คนแบบนี้ สองคำ: ทุเรศ!

เริ่นจื่อหลันพูด"นายมีสิทธิ์อะไรไม่ให้เจียงชื่อออกเดินทาง? เขาอยู่ในบัญชีดำของเครดิตหรือว่าเขาเป็นอาชญากรที่ต้องการตัว เขาไม่ได้เป็นของคนใดคนหนึ่งเลย ดังนั้นทำไมนายถึงห้ามไม่ให้เขาเดินทาง? "

ผางจงกังยิ้ม "ทำไมนั่นเหรอ? เพียงเพราะฉันเป็นผู้จัดการของสนามบินนี้ สนามบินทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุมของฉันไงล่ะ!เธอมีค่าอะไรห้ะ?"

เริ่นจื่อหลันกังวลและโกรธ พูดกับคนแบบนี้มันไม่มีประโยชน์ใดๆ

หน้าตาน่าเกลียด

ถ้าเจียงชื่อยังเป็นผู้บริหารระดับสูงของเขตเจียงหนาน เขาจะไม่กล้าทำเช่นนี้ให้กับเจียงชื่อ แม้ว่า จะโดนตีตายก็ตามผางจงกัง

ตอนนี้เจียงชื่อเป็นคนธรรมดาทั่วไป

ผางจงกังไม่มีความปรานี เขาไม่ให้สีหน้าที่ดีกับเจียงชื่อเลยด้วยซ้ำ

เจียงชื่อซึ่งเคยโด่งดังมาก ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งเขาเองจะถูกจำกัดไม่ให้ออกนอกประเทศโดยผู้จัดการของสนามบินเล็กๆ แบบนี้?

ถ้าสองสามวันก่อน ผางจงกังต้องการที่จะพบเจียงชื่อ เขาต้องขอการล่วงหน้าถึงจะจบเจอได้

ตอนนี้ ผางจงกังสามารถยืนต่อหน้าเจียงชื่อ ได้โดยไม่ต้องใช้ความระมัดระวังใด ๆ เลียท้องของเขาและเงยหน้าขึ้นเล่นด้วยมือที่สง่างาม

เขาพูดว่า: "เจียงชื่อ นายตายจากความคิดที่จะออกไปได้ มาจากไหนก็กลับไปที่เดิม ฉันจะบอกนายอีกว่า ไม่ใช่แค่สนามบินนี้เท่านั้นที่นายออกไปไม่ได้ ทุกสนามบิน สถานีรถไฟ สถานีขนส่ง ออกไปมาจากไหนก็มีแค่คนของฉันทั้งนั้น!"

"เจียงชื่อ ฉันจะให้นายรู้ว่าการที่มาล้ำเกินเส้นผางจงกังมันจะเป็นอย่างไร!"

"นายไม่ใช่ผู้บริหารระดับสูงแล้ว ดังนั้นอย่าทำแบบที่นายเคยทำ ฉันจะบอกนายนะ ตอนนี้นายยังไม่มีค่ากว่าหมาตัวหนึ่งเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นทำตัวให้มันดีๆ!"

ผางจงกังโบกมือ "ไล่คนออกไป!"

ตำรวจโดยสารที่ตำรวจทั้งสองรีบขับไล่เจียงชื่อและเริ่นจื่อหลันออกไปทันที

เริ่นจื่อหลันกังวล "พวกนายกล้าเหรอห้ะ!ฉันก็จะสู้กับพวกนาย!"

เจียงชื่อคว้าเธอไว้

ในแง่ของทักษะเจียงชื่อ ไม่ได้แพ้ใครเลย แต่วันนี้เขาไม่สามารถลงมือได้

เขาไม่ใช่นักเลง ไม่ควรที่จะสู้กับตำรวจ

การจู่โจมตำรวจไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

ตอนนี้เขาไม่ได้ก่ออาชญากรรมใดๆ แต่ถ้าเขาสู้กลับ แสดงว่าผางจงกังสามารถกำหนดเรื่องอาชญากรรมที่เขากระทำได้

แต่ว่า……