บทที่ 539 พบหน้า

หลี่มู่กําลังเผชิญหน้ากับความลําบากเล็กๆ จริงๆ นั่นแหละ แต่เดิมเขากะจะฉวยโอกาสตอนคนบนเรือไม่สังเกตแอบหนีไป แต่ เรือเหาะบินพุ่งผ่านไปยังไม่ทันพ้นเขตภูเขาสู่ คนบนเรือเหาะไม่กี่คน พวกนั้นก็พลันมีความคิดชั่วร้าย “ไอ้หนูนั่นยังไม่ตื่นอีกหรือ?” มีคนพลันเอ่ยปากขึ้น “อืม อย่างกับหมูตาย” “เจ้าว่า จู่ๆ ทําไมติงอี้ถึงใช้วิธีนี้ส่งไอ้หนูนี่ออกไป?” “อาจจะเป็นห่วงเขา?” “ไม่ ข้ารู้สึกว่านี่อาจจะเป็นวิธีปิดฟ้าข้ามทะเล เป็นไปได้ว่าติงอี้ อาจจะได้อะไรมาจากเขาจัวเฟิง คิดจะใช้เจ้าเด็กนี่ส่งสมบัติออกไป ผิว เผินดูแล้วเหมือนว่าเป็นห่วงเขาแบบนั้น” “เดาอะไรมากมาย ค้นดูก็รู้แล้วไม่ใช่รึ?” “ถ้าเด็กนี่ตื่นมาจะทําอย่างไร?”“ฮี่ๆ เช่นนั้นก็ไม่เลิกรา ไม่ลดละ จัดการ…” มีคนหัวเราะขึ้นมา อย่างชั่วร้าย คนอื่นๆ เงียบงัน จากนั้นก็มีคนยื่นมือมาคลําบนร่างของหลี่มู่ หลี่มู่ถอนหายใจในใจ ยุทธจักรอันตรายจริงๆ นะ จินตนาการของคนพวกนี้ก็ช่างกว้างไกลเสียจริง คิดเชื่อมโยงมาใน แนวนี้เสียได้ ดูท่าแล้วตนคงเป็นแพะอ้วนในสายตาของคนพวกนี้ นี่คิดจะฆ่าคน ชิงทัรพย์แล้ว พี่ติงนะพี่ติง ท่านน่ะหวังดี แต่เสียดายที่ฝากฝังผิดคนแล้ว หากข้าเป็นบัณฑิตอ่อนแอธรรมดาๆ จริงๆ น่ากลัวว่าครั้งนี้คงตาย ระหว่างทางโดยไม่รู้เรื่องรู้ราวแล้ว หลี่มู่คิดในใจ กําลังจะลงมือสังหารคนพวกนี้ให้สิ้น กลับเป็นตอนนี้เอง บนเรือเหาะพลันมีคนร้องอย่างตกใจ “ดูนั่นเร็ว นั่นมัน…”ข้างหน้าเรือเหาะจู่ๆ มีเรือลําใหญ่ปรากฏขึ้นสกัดเอาไว้ ประชิดมา ในเสี้ยวพริบตา ดักทางของเรือเหาะลําเล็กเอาไว้ หลี่มู่หลับตาก็สามารถรับรู้ได้ถึงทุกอย่างด้านนอก ในใจเพียงขยับ ก็ล้มเลิกแผนที่จะลงมือ ตัดสินใจดูสถานการณ์ไปเงียบๆ “แย่แล้ว เป็นเรือลาดตระเวณของสํานักกระบี่ทะเลประจิม” มีคน ร้องอย่างหวาดกลัว เมื่อมองเห็นธงสีแดงที่สะบัดพริ้วอยู่บนเรือลําใหญ่ เป็นสัญลักษณ์ของสํานักกระบี่ทะเลประจิมนั่นเอง “กลัวอะไร พวกเราไม่ได้ทําเรื่องอะไรผิดสักหน่อย” อีกคนหนึ่ง เอ่ยอย่างปากกล้าขาสั่น ระหว่างพูด—— ครึ่ก ครึ่ก! ท่ามกลางเสียงประหลาด เชือกตะขอยาวก็ลอยมายึดกับกระดาน เรือ ตรึงเรือเหาะลําเล็กเอาไว้ จากนั้นแสงดาบก็กะพริบ ลูกศิษย์สํานักกระบี่ทะเลประจิมก็ขึ้นมา บนเรือลําเล็กแล้วคนที่เป็นหัวหน้าดูแล้วอายุประมาณสามสิบ หน้าขาวไร้หนวดเครา พลังฝึกตนขั้นฟ้าประทาน ชุดนักกระบี่สีแดง รูปร่างสูงใหญ่ สีหน้า ท่าทางดุดัน สายตาเพียงกวาดก็เอ่ยขึ้น “คนไหนคือต้วนสุ่ยหลิว?” “ต้วนสุ่ยหลิว?” “ไม่มีคนคนนี้นี่?”ทุกคนไม่ทันตั้งตัวไปในทันทีมีคนหนึ่งพลันโพล่งขึ้นมา “อ้อ ใช่แล้ว เป็นไอ้หนูที่ติงอี้เรียกว่า‘เสี่ยวต้วน’ ส่งขึ้นมาคนนั้นรึเปล่า?”นิ้วของทุกกคนชี้ไปยังหลี่มู่ที่นอนอยู่บนพื้นเรือ“เป็นเขา?” ลูกศิษย์ฟ้าประทานสํานักกระบี่ทะเลประจิมมองหลี่มู่ที่ถูกมัดแน่น “นี่มันเรื่องอะไรกัน?”คนทั้งหลายบนเรือเหาะรีบเล่าเรื่องทั้งหมดรอบหนึ่ง“ถูกมัดส่งตัวออกไปอย่างนั้นรึ?” ลูกศิษย์สํานักกระบี่ทะเลประจิมพลังฟ้าประทานคนนั้นค่อนข้างแปลกใจ แต่ก็เทียบรูปลักษณ์ของหลี่มู่ดูๆ แล้วก็เอ่ยขึ้น “ไม่ผิด เป็นเขา ใครก็ได้ เอาตัวไป”ลูกศิษย์สํานักกระบี่ทะเลประจิมคนหนึ่งเดินมา ลากหลี่มู่ที่อยู่ในสภาพถูกมัดไป“คนพวกนี้ทําอย่างไรดี?” ลูกศิษย์อีกคนหนึ่งชี้ไปยังเหล่าผู้ฝึกฝนไร้สังกัดบนเรือเหาะ เอ่ยถามขึ้นลูกศิษย์ขั้นฟ้าประทานหน้าขาวเกลี้ยงเกลาผู้เป็นหัวหน้าคนนี้สีหน้าเย็นชา เอ่ยอย่างไร้จิตใจ “เรื่องนี้สําคัญนัก จะแพร่งพรายข้อมูลใดๆ ออกไปไม่ได้ ฆ่าทิ้งเสียให้หมด” เรื่องฆ่าคนปิดปากเช่นนี้ พวกเขาทําจนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว“ไม่ ใต้เท้าไว้ชีวิตด้วย”“อย่าฆ่าพวกเราเลย พวกเราจะปิดปากให้สนิทแน่นอน”“พวกเรารู้จักศิษย์พี่ฉีแห่งสํานักกระบี่ทะเลประจิมของพวกเจ้า”“พวกเราไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น”“หนี หนีเร็ว”คนทั้งหลายบนเรือเหาะลําเล็กเห็นได้ชัดว่าคาดไม่ถึงว่าจะเป็นผลแบบนี้ เสียงร้องแตกตื่นหวาดกลัวก็ดังระงมทันที มีคนคุกเข่าอ้อนวอนบนพื้น และก็มีคนตะโกนซักไซ้เสียงดัง แล้วก็ยังมีคนกระโดดไปยังหมู่เมฆเบื้องล่างคิดจะหลบหนีทว่า อยู่ต่อหน้ายอดฝีมือยอดเยี่ยมที่แท้จริงของสํานักกระบี่ทะเลประจิม ปลาซิวปลาสร้อยพวกนี้จะหนีไปได้อย่างไรแสงกระบี่คมปลาบไร้ความปราณีทอประกายวูบไหลวน คนพวกนนี้ถูกฆ่า ไม่มีใครหนีรอดสักคนทําชั่วได้ชั่วหลี่มู่ไม่เห็นใจและไม่สงสารแม้แต่น้อยหากก่อนหน้านี้ คนพวกนี้ไม่คิดชั่ว ไม่คิดฆ่าคนเพื่อทรัพย์แล้วล่ะก็บางทีหลี่ม่ ูอาจจะลงมือช่วยพวกเขา แต่ตอนนี้…พูดได้แค่ว่า ‘ทางไปสวรรค์มีไม่ยอมไป นรกไม่มีประตูแต่ดันจะมา’สุดท้ายแม้แต่เรือเหาะลําเล็กก็ถูกทําลายไปด้วยหลี่มู่แกล้งสลบ ลูกศิษย์สํานักกระบี่ทะเลประจิมสามสี่คนนี้ก็พาเขากลับมายังเรือเหาะลําใหญ่เรือลําใหญ่เดินทางกลับไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็มาถึงเหนือท้องฟ้ายอดเขาจัวเฟิง“ใครก็ได้ เอาตัวเจ้าคนธรรมดานี่ไปไว้ที่คุกใต้ดิน ขังตัวเอาไว้” ผู้แข็งแกร่งฟ้าประทานหน้าตาเกลี้ยงเกลาคนนั้นเอ่ยหลี่มู่ถูกหามลงมาจากเรือลําใหญ่ กําลังจะถูกส่งตัวไปยังคุกใต้ดินพลันมีผู้แข็งแกร่งสํานักกระบี่ทะเลประจิมขั้นเหนือมนุษย์คนหนึ่งบินมากลางท้องฟ้า แสดงป้ายคําสั่งในมือ ก่อนเอ่ยขึ้นว่า “ผู้อาวุโสมีคําสั่งให้มอบตัวต้วนสุ่ยหลิวมาให้ข้า มีเรื่องที่ใช้ประโยชน์จากเขาได้”“ที่แท้เป็นศิษย์พี่ฝานนี่เอง” ผู้แข็งแกร่งฟ้าประทานหน้าตาเกลี้ยงเกลารีบทําความเคารพ จากนั้นก็เอ่ย “เร็ว รีบนําคนมอบให้ศิษย์พี่ฝาน