บทที่ 554 ในที่สุดก็เข้าสู่ขั้นทะลวงสวรรค์

อาวุธแห่งสํานักชําระดาบ เป็นดาบเล่มหนึ่งที่มีชื่อว่าชําระจันทร์ ดาบเล่มนี้อยู่ในมือของเทพธิดาเยี่ยอู๋เหิน แต่สิ่งที่คนอื่นไม่รู้ก็คือ สํานักชําระดาบยังมีสมบัติอยู่อีกชิ้น ชื่อว่า ‘หอมหมื่นลี้’ เป็นกระบองยาวที่ว่ากันว่าสร้างมาจากต้นเทพหอมหมื่นลี้ ข้างวังเซียน ดาบและกระบอง ล้วนเป็นสมบัติที่บรรพบุรุษผู้ก่อตั้งภูเขาสู่ในครั้ง นั้นเหลือทิ้งไว้ บนดาวโลก มีตํานานเรื่องเล่าถึงราชวังในดวงจันทร์ ด้านข้างราช วังก็มีต้นหอมหมื่นลี้อยู่ มีจันทร์ก็จะต้องมีหอมหมื่นลี้ ดังนั้นอาวุธแห่ง สํานักชําระดาบ นอกจากชําระจันทร์แล้วยังมีหอมหมื่นลี้ยู่อีกด้วย กระบองยาวท่อนนี้ อยู่ในมือของเจ้าสํานักชําระดาบเยี่ยเฮิ่น เป็น ไม้เท้าสีดําด้ามนั้นที่นางคอยเอาไว้ใช้ค�าพยุงอยู่ตลอดนั่นเอง ชิ้ง!กระบี่เงาทะเลที่หลอมขึ้นมาใหม่ปะทะเข้ากับ ‘หอมหมื่นลี้’ ระเบิด แสงสะเก็ดไฟแยงตาออกมา จากการครวญคร�าและสั่นเทิ้มของกระบี่เงาทะเล ถานหรูซวงถอย กรูดสามก้าว จ้องมองเยี่ยเฮิ่นด้วยสีหน้าตกตะลึง เอ่ยขึ้นว่า “เจ้า…” พลังที่ส่งออกมาจากกระบองยาวของอีกฝ่าย ทําเอาข้อมือของเขาชา ดิก นี่เป็นพลังที่มากเกินกว่าที่เขาคิดเอาไว้ เจ้าสํานักชําระดาบเยี่ยเฮิ่นเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นทะลวงสวรรค์จริง อยู่ ทว่าพลังก็ไม่ควรที่จะสูงถึงระดับนี้ “ทําไมหรือ? แปลกใจใช่ไหม?” เยี่ยเฮิ่นผมยาวโบกสะบัดราวกับ พญามังกรคลั่ง เอ่ยต่อว่า “เจ้าคิดว่า มีแค่เจ้าหรือที่สามารถพึ่งพาพลัง นอกพิภพมาเพิ่มพลังบําเพ็ญให้กับตนเองได้?” ตูมๆๆ! กระบองยาวโบกสะบัด ฟาดโจมตีลงมาหลายสิบครั้ง สะเก็ดไฟไหลเวียน ประกายไฟสาดกระเซ็น วิชากระบี่ของถานหรูซวง ถูกเงาของกระบองที่มาจากทุกทิศทุก ทางกดดัน ภายใต้การโจมตีอย่างไม่หยุด เขาถ่อยร่นลงตลอด ง่ามนิ้ว เกิดอาการชาจนแทบจะกํากระบี่เงาทะเลเอาไว้ไม่อยู่ผลลัพธ์นี้ทําเอาถานหรูซวงรับไม่ได้ และทําเอาฝ่ายเก้าสํานักเกิดเสียงอื้ออึงขึ้น เดิมทีเข้าใจว่าสิ่งที่รอพวกเขาอยู่คือชัยชนะอีกศึกหนึ่ง ทว่า สถานการณ์ในวันนั้นเหมือนจะไม่ค่อยดีแล้ว พลังเจ้าสํานักชําระดาบ เยี่ยเฮิ่นน่ากลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ทว่าหญิงสาวชุดโปร่งสีดํา ดวงตาไหลเวียนด้วยประกายแปลก ประหลาด “ดีมาก ดูท่าเจ้าหลี่มู่นั่น ในที่สุดก็เริ่มลงมือแล้ว พลังของยายเฒ่า คนนี้เป็นการกระตุ้นจากพลังนอกพิภพอย่างชัดเจน ใช้การเผาไหม้ต้น กําเนิดเพื่อเพิ่มพลัง….เพียงแต่จะทนได้สักกี่น�ากัน?” นางยิ้มเย็นชา เฝ้ารอ ส่วนบนกระสวยแสงเทพฝ่ายภูเขาสู่ ภายใต้ความตกตะลึงของทุก คน ผู้สืบทอดเขาหลี่หลี่เนี่ยนเห่าเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “เจ้า สํานักเยี่ยเมื่อวานเข้ามาหาข้าและได้ทาน ‘ฝันมายาพราย’ ลงไป อย่าง มากก็ทนได้อีกเพียงหนึ่งชั่วยามเท่านั้น ถ้าหากภายในหนึ่งชั่วยามนี้ไม่ สามารถล้มถานหรูซวงลงได้ก็คงจะลําบากเสียแล้ว….” ฝันมายาพราย!ยอดฝีมือภูเขาสู่บางส่วนที่เข้าใจถึงความหมายของสี่คํานี้ หน้า ถอดสีไปในทันที นั่นเป็นสิ่งที่จ้าวแห่งเขาหลี่ยุคแรกที่เข้าใจปรุโปร่งถึงวิชาโอสถ โบราณ ใช้พลังการสร้างในวิถีโอสถสร้างโอสถเทพที่สามารถกระตุ้นต้นกําเนิดชีวิตของจอมยุทธ์ให้ระเบิดออกเป็นพลังสู้รบที่แข็งแกร่งขึ้นมาได้ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นทะลวงสวรรค์ ภายใต้การกระตุ้นของโอสถเทพนี้ พลังก็ยังเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวโอสถเทพนี้ถูกเรียกว่า ‘ฝันมายาพราย’ที่ถูกตั้งชื่อนี้ก็เพราะหลังจากที่กินมันลงไป จิตวิญญาณของมนุษย์จะเข้าสู่สถานะครึ่งตื่นครึ่งเคลิ้ม ความรู้สึกอันยอดเยี่ยมภายใต้การปะทุของพลังที่เหมือนจะควบคุมได้ทุกสิ่งอย่าง เพียงพอที่จะทําให้คนมากมายล้วนบ้าคลั่ง ราวกับฝันเข้าเดือยอย่างไรอย่างนั้นแต่ทว่า โอสถชนิดนี้ก็มีผลข้างเคียงที่น่ากลัวพอกินลงไปแล้ว หลังจากที่ต้นกําเนิดถูกเผาไหม้ หนักหน่อยก็ตายลงเพราะพลังงานเหือดแห้งจนหมด เบาหน่อยก็คือสติปัญญาถูกทําลายลงจนอยู่ในสภาพเลอะๆ เลือนๆ กลายเป็นคนปัญญาอ่อนไปในศึกใหญ่เมื่อร้อยปีก่อนหน้า เคยมียอดฝีมือภูเขาสู่มากมายกิน‘ฝันมายาพราย’ ลงไปเพื่อที่จะช่วยสํานักเทพให้รอดพ้นจากอันตรายระเบิดพลังอันแข็งแกร่งออกมาเพื่อรักษาเมืองไป๋ตี้ ทว่าท้ายสุดก็ทยอยๆ ร่วงหล่นกันไปกระทั่งจ้าวแห่งเขาหลี่ยุคแรกที่เป็นผู้สร้างโอสถ ‘ฝันมายาพราย’ขึ้น หลังจากที่กิน ‘ฝันมายาพราย’ แล้วออกทําศึกใหญ่ ก็ได้กลายเป็นคนบ้า ต่อมาไม่ถึงสามปีก็ดับสูญไปโอสถนี้ในลัทธิเทพ ท้ายสุดได้ถูกจํากัดให้เป็นโอสถต้องห้ามก่อนที่จ้าวเขาหลี่ยุคแรกจะดับสูญ สติปัญญากลับมารู้เรื่องขึ้นชั่วคราว จึงได้นําเอาใบตัวยา ‘ฝันมายาพราย’ มาทําลายทิ้ง เพราะมันมีอํานาจมากเกินไป สวรรค์ไม่ยินดีด้วย หากถูกคนนําไปใช้ในทางที่ผิดจะเกิดผลร้ายอย่างมหาศาลหลี่เนี่ยนเห่าก็เพิ่งจะเสริมเติมใบตัวยานี้จนสมบูรณ์ขึ้นได้ในไม่กี่ปีที่ผ่านมาเมื่อได้ยินหลี่เนี่ยนเห่าพูดจนจบ ขณะที่คนของภูเขาสู่มองกลับไปบนเวทีอีกครั้ง ในสายตาก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและกังวลเวลานี้ห่างจากตอนที่เริ่มทําศึก ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยามแล้วเยี่ยเฮิ่นราวกับผนึกมาร เงาของกระบองหอมหมื่นลี้ประดุจชั้นเมฆกดขยี้ลงมาจากด้านบน กดดันถานหรูซวงเอาไว้อย่างสมบูรณ์ แต่ว่าในจังหวะฉุกละหุกนี้ก็ยังไม่สามารถเอาชนะลงได้ หากเป็นเช่นนี้ต่อไปพอจนครบหนึ่งชั่วยาม ‘ฝันมายาพราย’ สิ้นฤทธิ์ลง จะต้องพบกับความพ่ายแพ้แน่นอนบนเวทีลอย‘หนึ่งกระบี่ทะเลประจิม’ ถานหรูซวงสีหน้าร้อนรน เดือดดาลท่ามกลางเงากระบองของอีกฝ่าย มีพลังกดดันทับซ้อนเป็นชั้นราวกับแม่น�าสายใหญ่โถมมาไม่หยุดหย่อน ทําเอาเขารู้สึกหายใจไม่ออกเป็นระยะกระบี่เงาทะเลในมือที่แรกสุดถูกต้วนสุ่ยหลิวตัดขาดในดาบเดียวหลังจากนํากลับมาหลอมใหม่ รอยแตกยังไม่ทันจะประสานกันดี พอมาอยู่ใต้สถานการณ์การโจมตีอันดุเดือดเช่นนี้ ก็ได้ปรากฏรอยแตกร้าวเป็นสายขึ้นมาอีกครั้งนี่มัรนเกิดอะไรขึ้นกันแน่?เขาคิดหาคําอธิบายไม่ได้เลยหรือว่าผู้แข็งแกร่งลัทธิมารที่มาจากนอกพิภพจะลงมาเยือนแล้วหลบซ่อนตัวอยู่ในเมืองไป๋ตี้ ลอบใช้วิธีอะไรบางอย่างอยู่อย่างลับๆ? ถ้าหากเป็นเช่นนั้น วันนี้ก็ไม่ใช่ว่าตนเองกําลังอยู่ในอันตรายหรอกหรือ?ในใจเขาอดเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาไม่ได้ในตอนนี้เอง จู่ๆ ได้มีเสียงหนึ่งดังลอดเข้ามาในหูเขา