บทที่ 556 ล้างสํานัก

หลี่มู่โรยตัวลงต�าบนเรือเหาะพรรคกระบี่ทะเลประจิม แต่ไม่มีใคร กล้าขัดขวาง เขายกมือตวัดแสงดาบฟันตะขอเหล็กขาด ร่างของโอวหยางฮ่ วนอวี่ร่วงลงมา เขายกมืออุ้มเอาไว้ จากนั้นก็เอาหัวลงมาจาก เสากระโดงเรือ แล้วต่อเข้ากับร่าง “เอ๋?” จู่ๆ เขาพลันสัมผัสได้ถึงคลื่นจิตวิญญาณแปลกประหลาดอย่างยิ่ง กลุ่มหนึ่ง แผ่ออกมาจากร่างโอวหยางฮ่วนอวี่ ไม่ใช่พลังของผู้มีชีวิต แต่ เป็นคล้ายคลื่นแปลกประหลาดของวิญญาณชนิดหนึ่ง ไม่จริงน่า หรือว่า… หลี่มู่ลิงโลดทันที เขาสําแดงวิชา ‘เรียกวิญญาณ’ ที่ซินแสเฒ่าถ่ายทอด ก็ได้รับการ ตอบสนองแผ่วๆ แผ่มาจากในร่างของโอวหยางฮ่วนอวี่จริงๆ ประเดี๋ยว เลือนรางประเดี๋ยวปรากฎ แต่ก็สามารถยืนยันได้ว่าไม่ได้คิดไปเองมีหวัง! เขาลิงโลด หรือจะเป็นเพราะผู้แข็งแกร่งทะลวงสวรรค์วิญญาณน่าอัศจรรย์ เป็นอย่างมาก สามารถรักษาสามจิตเจ็ดวิญญาณเอาไว้ไม่ให้สลายไป หลังจากตายไปแล้วได้นานขนาดนี้? ในอดีตตอนที่อยู่ที่แผ่นดินใหญ่เสินโจว หลี่มู่เคยใช้วิชาเรียก วิญญาณลองช่วยคู่สามีภรรยาหนิงจิ้งกลับมา แต่ก็ไม่สําเร็จ ตอนนั้น พวกเขาเพิ่งจะตายไปแค่หนึ่งชั่วยามเท่านั้นเอง “ฆ่ามัน ล้างแค้นให้เจ้าสํานัก” “อย่าให้มันหนีไปได้” “ฆ่า!” ผู้แข็งแกร่งยอดฝีมือสํานักกระบี่ทะเลประจิมบนเรือเหาะ ในเสี้ยว ขณะนี้ถึงจะได้สติกลับมา คนส่วนใหญ่กลัวตาย แต่ในสํานักขนาดใหญ่ นี้ก็ยังมีทหารที่จงรักภักดีบางคน โดยเฉพาะบุตรหญิงชายของถานหรูซ วง ต่างตาแดง ชักกระบี่ออกจากฝักพุ่งตรงมา ประกายเย็นเยือกฉายวาบขึ้นในดวงตาของหลี่มู่“ตายให้หมด!” จิตดาบฟ้าประทานไร้รูปร่างหมุนวน แสงดาบทางหนึ่งกะพริบผ่าน ท่ามกลางอากาศไอร้อนไหลวน ความรู้สึกเหมือนไอร้อนยามฤดู ร้อน ร่างของยอดฝีมือสํานักกระบี่ทะเลประจิมหลายสิบร่างถูกแสงดาบ นี้หอบม้วน ตอนแรกยังไม่รู้สึกอะไร ร่างกายแม้แต่รอยแผลสักรอยก็ยัง ไม่มี ในระหว่างที่รู้สึกแปลกใจนั้นเอง จู่ๆ พลังแปลกประหลาดก็ปะทุใน ร่างของพวกเขา เหมือนกับกระดาษแผ่นบางที่ถูกเปลวไฟลามเลีย กลายเป็นเศษเถ้าในชั่วพริบตา สลายไปในท้องฟ้าไม่เหลือแม้แต่ กระดูก! แสงดาบอีกทางหนึ่งส่องกะพริบ ท่ามกลางอากาศ ความเย็นยะเยือกระเบิดออก มีเกล็ดหิมะ ละเอียดโปรยปรายอยู่รางๆ แล้วก็มีผู้แข็งแกร่งสํานักกระบี่อีกหลายสิบ คนไม่ทันรู้สึกอะไร ในยามกําลังรู้สึกแปลกประหลาด จู่ๆ พลังที่เย็นยะ เยือกเป็นอย่างยิ่งก็ปะทุในร่างของพวกเขา ถูกแช่แช็งกลายเป็นตุ๊กตา หิมะ สายลมเหมันต์เพียงพัดก็กลายเป็นหิมะแต่ละเกล็ดๆ ร่วงลงไป ไม่ มีกลิ่นคาวเลือดเลยแม้แต่น้อย “นี่คือวิชาดาบอะไร?”“วิชาเซียนนอกพิภพอย่างนั้นหรือ?” ผู้แข็งแกร่งสํานักกระบี่ทะเลประจิมตื่นตระหนก แปลกประหลาดเกินไปแล้ว วิชาดาบชนิดนี้เกินกว่าขอบเขตวิถียุทธ์โลกดาวทุรกันดารไปแล้ว แตกต่างไปจากคุณสมบัติวิชาต่อสู้ธาตุไฟและเหมันต์แบบปกติ ไม่มี เปลวไฟหอบม้วนทั่วฟ้า หรือหิมะโปรยปราย แต่ความแข็งแกร่งของ พลัง ความอัศจรรย์ของวิชาสังหารกลับป้องกันอย่างไรก็ป้องกันไม่ได้ ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!แสงดาบแปลกประหลาดหมุนวนภาพน่ากลัวแต่ละฉากๆ เริ่มปรากฏขึ้นบนเรือเหาะเงาร่างของผู้แข็งแกร่งสํานักกระบี่ทะเลประจิมถูกฟันไม่ขาดสายจากนั้นก็หยุดชะงักไปเล็กน้อย จิตดาบปะทุในร่างของพวกเขา บางคนกลายเป็นเศษเถ้า บางคนกลายเป็นเกล็ดหิมะ บางคนกลายเป็นหยาดฝน บางคนกลายเป็นสายลม…แสงดาบพัดกวาด ไม่มีใครต้านทานได้นี่ไม่ใช่พลังของขอบเขตปราณดาบแล้วนี่คือจิตสูงสุดวิถีดาบเป็นความเข้าใจและการประยุกต์ขั้นแรกของวิถีกระบี่ลํานําจอมยุทธ์พเนจรเพียงแค่เสี้ยวความคิดของหลี่มู่ ท่ามกลางอากาศแสงดาบก็เกิดขึ้นเอง จากตะวันตกไปตะวันออก จากทิศใต้ไปทิศเหนือ เสริมสร้างและดับขยี้ซึ่งกันและกัน พัดกวาดกรีดเฉือน ไร้ซึ่งร่องรอย พุ่งราวสายฟ้า พาดผ่านเหมือนลําแสงไปบนเรือเหาะลํานี้“หนี!”“ไม่นะ หนีเร็ว”“อ๊าก…”ท่ามกลางเสียงกรีดร้องหวาดกลัวเป็นระลอกๆ จิตต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งยอดฝีมือสํานักกระบี่ทะเลประจิมพังทลาย บางคนกลัวจนขวัญหาย ไม่อาจลงมือได้ไปตั้งนานแล้ว ส่วนคนที่เมื่อครู่ยังคิดจะแก้แค้นให้ถานหรูซวงก็ไร้ซึ่งจิตต่อสู้ ต่างเริ่มหลบหนีต้นไม้ล้มวานรลี้หนีหายแต่ จะหนีรอดไปได้อย่างไร?“วันนี้ข้าจะล้างสํานักกระบี่ทะเลประจิม ใช้ชีวิตชั่วช้าของพวกเจ้ามาสังเวยดวงวิญญาณของท่านลุงโอวหยาง”หลี่มู่ตัดสินใจสังหารจะไม่มีทางปล่อยลูกศิษย์สํานักกระบี่ทะเลประจิมคนใดให้รอดไปได้แน่นอนฝ่ายธรรมะที่ว่าเช่นนี้คือเนื้อร้าย ควรจะกําจัดเสียตั้งนานแล้วแสงดาบไหลวนเงาร่างแต่ละร่างๆ หนีไปจากเรือเหาะ แต่ในตอนที่อยู่กลางท้องฟ้าแอบคิดว่าโชคดี จู่ๆ เปลวไฟก็ทะลักล้นออกมาจากร่าง ไอเหมันต์ปะทุจากในร่างของพวกเขา กลายเป็นเศษเถ้า หิมะ หยาดฝน โปรยปรายท่ามกลางนภา!“ไม่ ข้าไม่อยากตาย”“อ๊าก ข้าเจ็บใจยิ่งนัก”“นี่คือวิชาดาบอะไร?”เสียงร้องคร�าครวญก่อนตายแต่ละเสียงๆ เงียบลงอย่างรวดเร็วไฟ หิมะ สายฟ้า ฝน และลมในท้องฟ้าต่างผันเปลี่ยนอย่างบ้าคลั่งผู้แข็งแกร่ง ลูกศิษย์ และคนในสํานักกระบี่ทะเลประจิมกลายเป็นพลังธรรมชาติในฟ้าดินดั้งเดิมบริสุทธิ์ กลับคืนสู่ธรรมชาติอีกครั้งไม่ถึงสิบอึดใจ คนของสํานักกระบี่ทะเลประจิมทั้งเรือเหาะก็หายไปจนหมดสิ้น ไม่เหลือซึ่งร่องรอยใดๆ เหมือนว่ากลายเป็นเรือผีว่างเปล่าลําหนึ่งยอดฝีมือสํานักกระบี่ทะเลประจิมที่มาภูเขาสู่ครั้งนี้ดับดิ้นจนหมดสิ้นนับจากนี้สํานักกระบี่สํานักใหญ่ในเขตทะเลประจิมโลกดาวทุรกันดารลบชื่อออกจากเก้าสํานักไปโดยสิ้นเชิง คนที่เหลือเหล่านั้นก็ไม่อาจมีกําลังค�ายันชื่อเสียงในอดีตได้อย่างแน่นอนแสงดาบส่องประกายทั่วฟ้า พร่างพรายเจิดจ้า ไหลเข้าไปในร่างของหลี่มู่ทั้งหมดเขามองไปรอบๆ สายตากวาดมองไป เรือเหาะของแปดสํานักต่างถอยหลังไป ผู้แข็งแกร่งบนนั้นประหนึ่งเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ ขาดอากาศหายใจเป็นระลอกๆ ไม่ใช่แค่ไม่กล้าสบตากับหลี่มู่เท่านั้น กระทั่ง