ตอนที่ 24

จื่อจู๋ขานรับแล้วจึงออกไป

อยู่บ้านก็ต้องมีคนคอยวิ่งเต้นจัดการ แต่ถ้าพาออกนอกบ้านก็กลายเป็นภาระเปล่า ๆ

กู้เหมยตั่วกลืนยารวมลมปราณเข้าไปใกล้จะยี่สิบเม็ดแล้ว บัดนี้นางเบาดั่งนกนางแอ่น แรงใจเปี่ยมล้น

ไม่นานก็ล่วงลึกเข้าสู่หุบเขา กู้เหมยตั่วจึงแผ่จิตสัมผัสออกไป บัดนี้จิตของนางสามารถครอบคลุมได้ไกลกว่าสองร้อยกว่าเมตรรอบกาย

เดินไปเก็บไป ทั้งฟืน ผักป่า สมุนไพร เจอสัตว์ป่าก็ไม่ปล่อยผ่าน ไหน ๆ ที่เก็บในมิติก็ใหญ่ จะเก็บอะไรก็ไม่ใช่ปัญหา

กู้เหมยตั่วในชาติก่อนลำบากมานัก พอมีมิติขึ้นมา นางก็เคยชินกับการเก็บของทุกอย่างที่พอมีประโยชน์ไว้ในนั้น พอข้ามภพมา นิสัยนี้ก็ยังติดตัวมาด้วย

มีอะไรผิดแปลกแล้ว!

ด้านหน้าเบื้องซ้ายมีถ้ำอยู่หนึ่ง ในถ้ำนั้นมี... ลูกเสือ? แต่สีของลูกเสือตัวนี้ดูแปลกนัก เป็นสีแดง แดงจัดราวกับเปลวไฟ…