บทที่ 101 นั่นเป็นเพราะเฉินจิ้นไม่อยู่

บทที่ 101 นั่นเป็นเพราะเฉินจิ้นไม่อยู่

เลือดสาดกระเด็น!

มีรอยแผลลึกเข้ากระดูกบนหน้าอกของติงเพ่ยเจี่ย มีเลือดไหลออกมา!

การเปลี่ยนแปลงนี้ ทำให้ผู้ชมที่อยู่ในนั้นเงียบทันที!

หลายคนมีความมั่นใจอย่างมาก

หมัดนั้นของปรมาจารย์ติงเพ่ยเจี่ยนั้นน่ากลัวมาก

อย่างไรก็ตาม เขากลับแพ้ให้กับกงเปิ่นอู่!

“ เป็นไปได้ยังไง?”

หลายคนพบว่า ยากที่จะยอมรับความจริงนี้

ไม่ต้องพูดถึงผู้ชมเลย แม้แต่ติงเพ่ยเจี่ยเอง เมื่อมองไปที่บาดแผลที่มีเลือดไหลบนหน้าอกของเขา เขาก็ไม่อยากจะเชื่อเลย

"ผมเคยบอกแล้วว่า บูโดเย้นเซี่ย ก็แค่ขี้หมูขี้หมา ไม่สามารถรับมือแม้แต่ท่าเดียวของผม ขยะ!" กงเปิ่นอู่ ดูเหมือนจะหยิ่งผยอง แต่ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายอยู่ตลอดเวลา ปากของเขาก็เปล่งเสียงออกมาไม่หยุด

ติงเป่ยเจี่ยมองไปที่กงเปิ่นอู่ผู้หยิ่งผยอง ตบพื้นและร่างของเขาก็ลอยขึ้นไปในอากาศอีกครั้ง โดยไม่คำนึงถึงอาการบาดเจ็บที่หน้าอก มุ่งหน้าไปกงเปิ่นอู่อีกครั้ง

คราวนี้ ติงเพ่ยเจี่ยใช้ท่าไม้ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาออกมาโดยตรง

ไม่ว่าจะทำเพื่อผลไม้ชื่อเย้น หรือเพื่อศักดิ์ศรีของบูโดเย้นเซี่ย เขาจะไม่ยอมให้ตัวเองแพ้เด็ดขาด

ทันใดนั้น บนเวที กำลังชี่ก็โหมกระหน่ำ

ผู้ชมบางคนที่นั่งอยู่แถวหน้า ถึงกับรู้สึกเจ็บหน้าจากผลพวงของกำลังชี่

เมื่อทุกคนเห็นปรมาจารย์ติงเพ่ยเจี่ย ใช้กลอุบายที่มีประสิทธิภาพมากกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่าในทันที พวกเขาก็มีความเชื่อมั่นที่เพิ่มขึ้นต่อติงเพ่ยเจี่ยอีกครั้ง

ต้องฆ่ากงเปิ่นอู่ผู้หยิ่งผยองผู้นั้น!

“ หาที่ตายชัดๆ!”

รอยยิ้มโหดร้ายปรากฏบนใบหน้าของกงเปิ่นอู่

เมื่อเผชิญหน้ากับติงเพ่ยเจี่ย กับกระบวนท่าที่ทรงพลังอย่างยิ่งเช่นนี้ เมื่อเผชิญกับความแข็งแกร่งที่นับไม่ถ้วนของกำลังชี่ ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจมันเลย

เห็นเขายกดาบคาตานะในมือขึ้นมา ฟันไปสองสามที กำลังชี่มากมายตรงหน้าเขาก็หายไป

จากนั้น กงเปิ่นอู่ก็เคลื่อนไหว เผชิญหน้ากับกำลังชี่ที่รุนแรงกว่านับไม่ถ้วนและมุ่งหน้าไปยังติงเป่ยเจี่ย

หลังจากนั้นไม่นาน ติงเพ่ยเจี่ยก็ได้รับบาดเจ็บเพิ่มขึ้นอีกหลายที่ ได้รับบาดเจ็บสาหัส!

เลือดสาดกลางเวที!

"คุณแพ้แล้ว!" รอยยิ้มที่โหดร้ายปรากฏบนใบหน้าของกงเปิ่นอู่ "ตอนนี้ ทิ้งยาเพ้ยหยวนที่มีคุณภาพดีที่สุดสามเม็ดไว้และยอมรับว่าตัวคุณเป็นไอ้ไร้ประโยชน์ อีกอย่างยอมรับว่าบูโดเย้นเซี่ยเป็นขยะ คุณก็สามารถไปได้แล้ว!"

ทันทีที่กงเปิ่นอู่พูดแบบนี้ออกมา ใบหน้าของติงเป่ยเจี่ยก็น่าเกลียดมาก

ผู้ชม ดูดเดือดอีกครั้ง!

“ กงเปิ่นอู่ คุณรังแกคนอื่นมากเกินไปแล้ว!”

“ ปรมาจารย์ต้องไม่ถูกเหยียดหยาม!”

...

เมื่อกงเปิ่นอู่ฟังคำพูดเหล่านี้ ใช้กำลังชี่ห่อหุ้มเสียงอื่นๆ เปล่งเสียงเหมือนฟ้าร้องกลิ้ง ดังก้องไปทั่วสถานที่ "บูโดเย้นเซี่ย เป็นขยะ คนที่ไม่พอใจก็ขึ้นมา!"

บนใบหน้าของเขา เต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม!

จากนั้น เขาก็มองไปที่ติงเพ่ยเจี่ยอีกครั้ง

สีหน้าของติงเพ่ยเจี่ยเปลี่ยนไปครั้งแล้วครั้งเล่า พยายามพยุงร่างกายแล้วลุกขึ้นยืนและพูดว่า "ผมแพ้แล้ว ผมยอมรับว่าทักษะของผมไม่ดีเท่าคนอื่น ยาเพ้ยหยวนที่มีคุณภาพดีที่สุด 3 เม็ดเป็นของคุณ แต่ในเย้นเซี่ยของเรา คนมีความสามารถมากมาย ผมก็แค่ตัวละครตัวเล็กๆที่ไม่ได้ติดอันดับปรมาจารย์ด้วยซ้ำ บูโดเย้นเซี่ย คือสิ่งที่คุณสามารถเหยียดหยามได้อย่างไร! "

หลังจากพูดจบ ติงเพ่ยเจี่ยก็หันหลังกลับและกำลังจะจากไป

ความแข็งแกร่งของกงเปิ่นอู่นั้น เหนือความคาดหมายของเขา อาการบาดเจ็บของเขาในวันนี้ แทบจะทำร้ายรากฐานของเขา!

อย่างไรก็ตาม กงเปิ่นอู่หยุดเขาด้วยดาบและพูดอย่างเย็นชา "เหลือไว้แค่ยาเพ้ยหยวนหยวนไม่พอวันนี้ คุณต้องยอมรับว่าบูโดเย้นเซี่ยเป็นขยะ ไม่เช่นนั้น การต่อสู้ครั้งนี้ถือว่าไม่จบ ... "

คำขู่เกินคำบรรยาย!

ถ้าคุณกล้าที่จะไม่ยอมรับ ผมจะหักขาคุณ ฆ่าคุณ!

การกระทำนี้ของกงเปิ่นอู่ ทำให้ทุกคนเดือด!

"รังแกคนอื่นมากเกินไปแล้ว รังแกคนอื่นมากเกินไปแล้วจริงๆ"

ลู่ถิงถิงโมโหจนจะระเบิด ดึงหลินชิวหญิงที่อยู่ข้างๆเธอ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันแล้วพูดว่า "ถ้าฉันเป็นปรมาจารย์ ฉันต้องขึ้นไปสั่งสอนเขาแน่นอน!"

หลินชิวหญิงก็โกรธจนหน้าแดง

และฉากดังกล่าว เกิดขึ้นบนที่นั่งจำนวนนับไม่ถ้วนในสนาม

ต่างก็คิดว่าถ้าตนเองมีความสามารถ จะขึ้นเวทีสั่งสอนกงเปิ่นอู่จนเป็นอัมพาต

ฟังเสียงเหล่านี้ การถากถางบนใบหน้าของกงเปิ่อู่ยิ่งเพิ่มมากขึ้น

"ผู้อ่อนแอ ต้องมีจิตสำนึกของผู้อ่อนแอ!"

กงเปิ่อู่พูดเสียงดัง

จากนั้น เขาก็มองไปที่ติงเพ่ยเจี่ยอีกครั้ง "คุณ พูด หรือไม่พูด?"

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา เจตนาฆ่าก็พุ่งออกมา

"กงเปิ่มอู่ อย่าหยิ่งผยองมากนัก บูโดเย้นเซี่ยของเรา เป็นสิ่งที่คุณจะจินตนาการถึงได้อย่างไร "

ทันใดนั้น ร่างอีกร่างหนึ่งในชุดราชวงศ์ถังก็กระโดดขึ้นไปบนเวทีการต่อสู้

ความเร็วนั้นเร็วมาก จนคนส่วนใหญ่มองไม่ทันด้วยซ้ำว่าเขาปรากฏตัวบนเวทีได้อย่างไร

เมื่อเห็นชายชราในชุดราชวงศ์ถัง มีคนจำตัวตนของเขาได้ทันที

"เจ้าสำนักของสำนักปาก้วา เล๋ยซิงไห่!"

ทันใดนั้น ผู้คนที่จำ เล๋ยซิงไห่ได้ เริ่มหายใจเร็วขึ้น

เล๋ยซิงไห่ชั้นสูงสุดปรมาจารย์อันดับแข็งแกร่ง อันดับปรมาจารย์ที่ 96 ในปรมาจารย์

บูโดเย้นเซี่ย หัวหน้าสำนักปาก้วาคนปัจจุบัน ได้ฝึกฝนฝ่ามือปาก้วาจนถึงระดับที่ยอดเยี่ยม

“ ท่านเล๋ย กำจัดเขาเถิด”

"เขากล้าดูถูกบูโดเย้นเซี่ยของเรา สั่งสอนเขาหน่อย!"

ทันใดนั้น ก็มีเสียงมากมายดังขึ้นในสถานที่จัดงาน

เมื่อกงเปิ่นอู่เห็นคนๆนี้ แววตาของเขาก็เปล่งประกาย รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ยิ่งมากขึ้น

"ได้ ในที่สุดก็มีคนที่ดูมีของมาสักที" กงเปิ่นอู่พยักหน้าเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจ "ต้องการที่จะท้าสู้ผม ก็เอาของของคุณออกมาก่อน ผมจะดูว่าผมพอใจหรือไม่!"

ชายชราในชุดราชวงศ์ถัง สีหน้าเย็นชา หยิบของขนาดเท่าหัวแม่มือออกมา

"ทองเกิง?" หลังจากเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของชายชราในชุดราชวงศ์ถังแล้ว ดวงตาของกงเปิ่นอู่ก็ร้อนแรง

ทองเกิง เป็นสมบัติของทองคำที่แหลมคม หากสามารถนำมาขัดเกลาเป็นอาวุธของตัวเอง พลังของอาวุธจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ส่งกงเปิ่นอู่เอง ก็เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านดาบ

มันมีผลกับเขามาก

"มาเถอะ เอาชนะคุณ ใช้เพียงสามกระบวนท่าเท่านั้น!" ท่าทีของกงเปิ่มอู่นั้น หยิ่งผยองและเย่อหยิ่งมาก

"ซิงไห่ พึ่งคุณแล้วนะ!" ติงเพ่ยเจี่ยเช็ดเลือดจากมุมปากของเขา ยกมือคารวะให้ เล๋ยซิงไห่

คราวนี้ กงเปิ่นอู่ไม่ได้ห้ามติงเป่ยเจี่ยอีก

หลังจากติงเพ่ยเจี่ยพลิกตัวและกระโดดลงจากเวที มุมปากของกงเปิ่นอู่ก็แสดงอาการเยาะเย้ย

จากนั้น เขาก็เข้าโจมตี เล๋ยซิงไห่

มีดทุกเล่มที่ฟันออกไป เป็นแสงที่คมและไม่มีใครเทียบได้

เล๋ยซิงไห่ไม่กล้าที่จะประมาท

พลิกฝ่ามือ

การจับฝ่ามือ เจาะฝ่ามือ ผ่าฝ่ามือ หมุนฝ่ามือ ยกฝ่ามือ ... เทคนิคพื้นฐานของฝ่ามือปาก้วาถูกยิงอย่างต่อเนื่อง

และทุกฝ่ามือ ยังเผยความแปลกออกมา