ตอนที่ 289
บทที่ 289 การยั่วยุ
October 31, 2026
บทที่ 289 การยั่วยุ
"คุณ ก็คือราคานี้!"
สีหน้าของจางหยางไม่เป็นมิตร
"ตอนนี้ ผมไม่ลดราคาให้คุณแล้ว ราคาเดิมคือหินทิพย์ระดับล่างห้าร้อยก้อน หนึ่งก้อนก็ลดไม่ได้
ในขณะที่เสียงนั้นลดลง ท่าทางที่โอ่อ่าของจางหยางในแดนเสินทงชั้นต้น ก็ปกคลุมไปยังเฉินจิ้น
"ไสหัวไป!"
สีหน้าของเฉินจิ้นเย็นชาทันที
พ่นคำหนึ่งคำออกมา
นำคลื่นเสียงที่มองไม่เห็นขึ้นมา มันทำให้ออร่าของจางหยางแตกสลายและแตกเป็นเสี่ยง
สีหน้าของจางหยางเปลี่ยนไป
เฉินจิ้นเป็นเพียงชั้นสูงสุดของแดนฝึกลม กลับสามารถสลัดความกดดันของตนออกไป
"ไอ้หนุ่ม ผมขอเตือนคุณ มอบหินทิพย์ออกมาดีๆ เราซื้อขายกันตามปกติ ถ้าคุณต้องการเอาเปรียบ งั้นคุณก็เลือกผิดคนละ"
จางหยางกล่าวต่อ
ในเวลาเดียวกัน ก็มีคนอีกสองสามคนเดินเข้ามาในทิศทางของเฉินจิ้น
เห็นได้ว่าเป้าหมายคือเฉินจิ้น
“ ถ้าอย่างนั้น พวกคุณเลือกผมเป็นแกะของพวกคุณ ต้องการฆ่าผม งั้นพวกคุณก็เลือกคนผิดแล้วเหมือนกัน!”
“ และราคานี้ พวกคุณอาจจะทนรับไม่ได้!”
เฉินจิ้นกล่าวจางๆ
"จริงเหรอ?ไอ้หนุ่ม คุณไม่เห็นบนแผนที่ซึ่งมีเครื่องหมายหนึ่งในกองกำลังที่ไม่สามารถยั่วยุได้ สำนักเสวียนเทียนเหรอ?"
ในเวลานี้ มีคนอื่นๆเดินเข้ามาด้วยเช่นกัน
ล้อมรอบเฉินจิ้นไว้ตรงกลาง และพูดออกมา
การเคลื่อนไหวทางนี้ ได้รับความสนใจจากผู้คนจำนวนมาก
แต่ไม่มีใครยืนขึ้นและพูดอะไรบางอย่าง พวกเขาเคยเห็นเรื่องแบบนี้มามากแล้ว และในทำนองเดียวกัน พวกเขาทุกคนมีความคิดที่รอดูอะไรสนุกๆ
"สำนักเสวียนเทียน ขี้หมาอะไรกัน ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน!"
เฉินจิ้นยิ้มเยาะ
ในโลกเจินหนึ่งเดียว กองกำลังที่สามารถเข้าตาของเขา มีเพียงมีผู้แข็งแกร่งแดนวิญญาณปกครองดูแลเท่านั้น
เฉินจิ้นได้รู้จักชื่อของผู้มีอำนาจตระกูลและสำนักเหล่านั้นแล้ว
ไม่มีสำนักเสวียนเทียนเลย
สำนักที่ไม่มีแดนวิญญาณปกครอง เฉินจิ้น สามารถทำลายได้ในภายหลัง!
“ คุณกล้าดูถูกสำนักเสวียนเทียนของเรา หาที่ตายชัดๆ!”
การแสดงออกของจางหยางมืดมนอย่างสมบูรณ์
ยื่นมือออกไปจับเฉินจิ้น
มีข้อบังคับในเมืองตงเสิ้ง ห้ามมิให้ต่อสู้ตามความประสงค์ แต่โดยทั่วไปแล้ว ขอเพียงแค่ไม่มีการต่อสู้ขนาดใหญ่หรือการสู้รบที่หายวับไป ก็จะไม่มีใครมาสนใจ
และเขาอยู่ในแดนเสินทง หากเขาต้องการที่จะชนะชั้นสูงสุดของแดนฝึกลมอย่างเฉินจิ้น กระบวนท่าเดียวก็เพียงพอแล้ว！
อย่างไรก็ตาม ในมือของจางหยาง ขณะที่เขาจับเฉินจิ้น
เฉินจิ้นยกมือขึ้นพร้อมกับสะบัด
ปัดไปที่จางหยาง!
"หา!"
ทันใดนั้น จางหยางก็กรีดร้อง
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างมาก
มือขวาที่เขาไปคว้าเฉินจิ้น ถูกทำลายแล้ว!
ทันใดนั้น ความเจ็บปวดที่เสียดแทงหัวใจก็เกิดขึ้น
“ ไอ้สัส มึงกล้า!”
ในเวลานี้ มีคนอื่นหลายคนลงมือในเวลาเดียวกัน พวกเขาทั้งหมดก็โหดร้ายมากจนถึงสุดขีด
ต้องการจัดการเฉินจิ้นในครั้งเดียว
อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ ผู้คนที่เข้ามาและบินออกไปจากเฉินจิ้นทีละคน
เส้นลมปราณทั้งหมดแตก!
กระดูกหัก!
ทุกคนถูกทำลายในทันที!
บรรดาผู้ที่ต้องการชมการแสดงสนุกๆ ต่างประหลาดใจ
ข้างหลังเฉินจิ้นไ ม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ชายหนุ่มในชุดดำปรากฏตัว
หล่อมาก!
แต่ออร่าที่หลั่งออกมาจากร่างกายของเขา ทำให้ทุกคนตกใจ
แดนเสินไห่!
ทันใดนั้น ทุกคนก็ได้ข้อสรุป!
ไม่น่าแปลกใจที่เฉินจิ้นไม่กลัวสำนักเสวียนเทียน
ทุกคนต่างก็มีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น
คนเหล่านี้ของสำนักเสวียนเทียน มันเป็นเพียงแค่พวกหัวมังกุท้ายมังกรเท่านั้น
มีแดนเสินไห่เป็นผู้นำ นำพากลุ่มนักฝึกเดี่ยว สร้างเป็นกองกำลังหนึ่ง
วันๆเอาแต่หลอกเงินคนอื่น!
เพียงแค่ว่า พวกเขารู้ที่ต่ำที่สูง ไม่เคยละเมิดผลประโยชน์ของกองกำลังใหญ่ในท้องถิ่น
นั่นเป็นเหตุผลว่า ทำไมจึงไม่มีผู้คนหรือกองกำลังใหญ่มาจัดการพวกเขา!
คนของสำนักเสวียนเทียน คราวนี้ พวกเขาเตะโดนแผ่นเหล็กแล้ว!
ในใจของจางหยาง ตกใจอย่างมากในทันที
สมาชิกของสำนักเสวียนเทียนทั้งหมด ถูกจัดการกลายเป็นคนไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ส่วนเขา ถูกทำลายแค่มือข้างเดียว
จางหยางไม่รู้ว่าเขาควรจะโชคดีหรือรู้สึกโชคร้าย
อย่างไรก็ตาม จางหยางรู้ดีว่า ถ้าเขาทำให้คนที่มีแดนเสินไห่หนุนหลังขุ่นเคือง ถ้าไม่ฉลาดหน่อย จุดจบจะไม่ได้ดีไปกว่าคนเหล่านั้นอย่างแน่นอน
จากนั้น จางหยางก็คุกเข่าลงโดยตรง
"เป็นเพราะผมมีตาแต่หามีแววไม่ ขอให้ผู้อาวุโสไว้ชีวิตผมด้วยเถอะ!"
พูดจบ จางหยางก็ก้มลงและวางร่างของเขาไว้ในตำแหน่งที่ต่ำต้อยมาก
นี่เป็นเหตุผลสำคัญว่า ทำไมเขาถึงมีชีวิตอยู่ได้จนถึงตอนนี้
ยืดได้หดได้!
"ไสหัวไป!"
เฉินจิ้นไม่ต้องการฆ่าคนเมื่อเขาเพิ่งมาที่เมืองเซิ่งเฉิงเป็นครั้งแรก
จางหยางได้ยิน แม้ว่าในใจของเขาจะเกลียดเฉินจิ้นมาก แต่เขาก็ไม่กล้าที่จะแสดงมันออกมา