บทที่ 693 ลองให้เขาบุกฆ่าเข้ามาซักหน่อยแล้วกัน

เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวเริ่มสไลด์ตัวบนรันเวย์ เสวียนอู่ผู้ซึ่งเดินมาตรงหน้าหลงโป เอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ในที่สุดก็ถึงเวลาให้ผมออกโรงซะที คุณจะให้ผมฆ่าครอบครัวของมันด้วยไหม?”

ตามแผนเดิม หลงโปตั้งใจไว้ว่าจะให้ลูกน้องที่เป็นยอดฝีมือไปดักซุ่มโจมตีหลี่โม่ แต่มาตอนนี้ หลงโปเปลี่ยนความคิดของตัวเองแล้ว

เนื่องจากการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ก่อนหน้านี้ของอู๋เต้าเหวินที่พยายามจะเข้าใกล้หลี่โม่ ทำให้หลงโปรู้สึกว่าหากเขาดำเนินการตามแผนเดิมต่อไป อาจเสี่ยงที่จะเกิดเรื่องเหนือคาด ไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้ก็เป็นได้

เมื่อรวมกับข้อเท็จจริงที่ว่า หลงโปได้ติดต่อกับกู้เจี้ยนกั๋วในหลายวันที่ผ่านมา หลงโปจึงมีความรู้สึกว่าให้กู้เจี้ยนกั๋วพาเสวียนอู่ไปฆ่าหลี่โม่เลยตรง ๆ น่าจะเป็นแผนที่เหมาะสมกว่า

ในส่วนความแข็งแกร่งของเสวียนอู่ หลงโปเชื่อถือเต็มที่ ในบรรดาสิบอันดับยอดฝีมือที่ราชาใหญ่ส่งมาให้เขา เสวียนอู่นับเป็นหนึ่งในยอดฝีมือที่อยู่ในอันดับต้น ๆ เลยทีเดียว

“แกแสร้งทำเป็นเพื่อนของกู้เจี้ยนกั๋ว ตามกู้เจี้ยนกั๋วไปที่บ้านของหลี่โม่ซะ หลังจากฆ่าหลี่โม่แล้ว ให้เอาหัวของมันกลับมาด้วย ฉันจะใช้หัวของมันแทนกระโถน!”

หลงโปไม่สามารถระงับความโกรธในใจได้เลย ในดวงตาแทบจะมีเปลวไฟลุกขึ้นมาให้ได้แล้ว เกือบจะอดรนทนไม่ไหว อยากเห็นหัวกับตัวของหลี่โม่แยกกันอยู่กับตาตัวเองซะเดี๋ยวนี้

เสวียนอู่พยักหน้า ไม่พูดอะไรมาก แค่หันหลังแล้วเดินไปที่รถเอสยูวีที่จอดอยู่ไม่ไกล

หลงโปหันหน้าไปมองชายชราชุดดำที่อยู่ข้าง ๆ แล้วพูดว่า "ท่านเฮย คุณคิดว่าเสวียนอู่อยู่ระดับไหน? พอจะฆ่าหลี่โม่ได้รึเปล่า?"

ชายชราชุดดำเปล่งเสียงพูดแหบห้าว ฟังดูเหมือนโลหะสองชิ้นที่บดเบียดเสียดสีกันไปมา เป็นอะไรที่ฟังแล้วรู้สึกเสียดหูมาก

“พลังภายในของเสวียนอู่นั้นคือระดับสูง วิชาวรยุทธ์ก็ไม่อ่อนด้อย ส่วนเจ้าหลี่โม่นั่นฉันไม่เคยเห็นเขา จึงไม่รู้ระดับของเขา แต่ถ้าเขาเป็นแค่ชายหนุ่มอายุยี่สิบต้น ๆ จริง ต่อให้ฝึกวิชามาตั้งแต่ในท้องแม่ ความแข็งแกร่งของพลังภายในสูงที่สุดก็น่าจะอยู่ในระดับสูงอย่างน้อยเสวียนอู่ก็ต้องสู้ได้สูสีกับหลี่โม่นั่นแหล่ะ”

หลงโปคิดไตร่ตรองเงียบ ๆ ครู่หนึ่ง ก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า: “ดูเหมือนว่าครั้งนี้ที่เชิญท่านเฮยมาด้วยจะเป็นความคิดที่ถูกต้องจริง ๆ งั้นเราก็ให้เสวียนอู่ไปสำรวจเส้นทางก่อน ลองวัดระดับของหลี่โม่ดู ถ้าเสวียนอู่รับมือหลี่โม่ไม่ได้ ถึงเวลานั้นผมก็คงต้องรบกวนท่านเฮยช่วยออกโรงแล้ว”

“ตกลงตามนั้น ค่าตอบแทนที่คุณหลงมอบให้ฉันพอใจมาก รับเงินเขามาแล้ว ไปช่วยกำจัดภัยพิบัติที่มารังควานเขาก็นับว่าเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว”

ท่านเฮยผู้นี้เป็นยอดฝีมือที่หลงโปเชิญมาจากเซียงซีด้วยเงินจำนวนมหาศาล ไม่เพียงทักษะด้านวรยุทธ์จะสูงมาก แต่ยังรวมไปถึงเชี่ยวชาญในศาสตร์วิชากู่เซียงซีอีกด้วย

เพื่อที่จะทำภารกิจให้สำเร็จ คือการฆ่าหลี่โม่ให้ได้ หลงโปยอมทุ่มทุนเอาเงินที่เก็บหอมรอมริบไว้ส่วนใหญ่ออกมา เพื่อจะเชิญท่านเฮยผู้นี้มาทำงานให้

แม้ว่าหลงโปจะไม่ได้มองแง่ดีเกี่ยวกับการต่อสู้ระหว่างเสวียนอู่กับหลี่โม่ แต่หลงโปก็ไม่ใส่ใจอะไรมากนัก เพราะเดิมที เขาก็คิดจะใช้เสวียนอู่เป็นตัวทดสอบอยู่แล้ว

ถ้าเสวียนอู่ชนะได้ย่อมดีที่สุด แต่ถ้าแพ้ขึ้นมา ก็ยังมีท่านเฮยเป็นกองหลังช่วยเสริมทัพให้ได้

หลงโปพาท่านเฮยกับลูกน้องของตัวเองออกจากสนามบิน ขับรถมุ่งตรงไปยังเมืองฮ่าน

...........

หลังจากรับกู้เจี้ยนกั๋วแล้ว เสวียนอู่ก็ขับรถไปที่คฤหาสน์บนยอดเขา ตามการชี้นำทางของกู้เจี้ยนกั๋ว

หลังจากเรื่องที่เกิดในงานเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ คางเหวินซิงจึงแนะนำให้ส่วนกลางของชุมชนเพิ่มยามรักษาการณ์อีกแห่งที่หน้าคฤหาสน์ เพื่อรักษาความปลอดภัยให้ครอบครัวของหลี่โม่

ในเวลานั้นเสวียนอู่ขับรถไปถึงประตูทางเข้า ก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนหยุดเอาไว้ที่ป้อมยาม

กู้เจี้ยนกั๋วขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "ที่นี่มีป้อมยามรักษาการณ์ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ครั้งก่อนที่มา ฉันยังไม่เห็นป้อมยามเลยนะ"

“ฮะๆ จะมีหรือไม่มีมันก็ไม่สำคัญหรอก ก็แค่เรื่องลงมืออัดคนให้เละ ถือซะว่าเป็นการอุ่นเครื่องไปก็แล้วกัน”

เสวียนอู่สะบัด ๆ ข้อมือ ดึงประตูเปิดออกแล้วลงจากรถ

ตอนที่ยามรักษาความปลอดภัยทั้งสองกำลังจะสอบถาม เสวียนอู่ก็ต่อยเข้าใส่พวกเขาตรง ๆ แบบไม่พูดพร่ำทำเพลง

รปภ.ทั้งสองเป็นคู่มือให้เสวียนอู่ได้เสียที่ไหนกัน เพียงชั่วขณะที่ไม่ทันได้ระวังตัว ก็ถูกเสวียนอู่ต่อยเข้าเต็ม ๆ จนล้มลงไปนอนกองกับพื้น

“หลี่โม่อยู่ไหน? ให้มันไสหัวออกมาหาฉันเดี๋ยวนี้!”