ตอนที่ 735
บทที่ 735 เบาะแส
October 31, 2026
“อือๆๆ!!”
หยางเฉียนจิ้นพยายามส่ายหัว ใช้แรงตะเกียกตะกาย ในสายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“นายฆ่าสิ หยางเฉียนจิ้นจะมีหรือไม่มีก็ได้สำหรับฉัน นายลงมือฆ่าเขา ฉันยังได้เงินมาฟรีๆอีกก้อนหนึ่ง เพราะว่าฉันเองก็รับภารกิจที่ต้องฆ่าเขามาเหมือนกัน”
หลี่โม่พูดด้วยสีหน้านิ่งเฉย เหมือนกับว่าการมีชีวิตอยู่ของหยางเฉียนจิ้นไม่เกี่ยวกับเขาสักนิด
แต่ว่าคนอื่นๆนั้นอยู่ไม่สงบแล้ว หยางเฉียนจิ้นเป็นคนที่ไม่สงบที่สุด
เดิมทีหยางเฉียนจิ้นคิดว่ายังไงหลี่โม่ก็จะช่วยตัวเขา แต่ว่าหลี่โม่กลับพูดว่าเขาเองก็รับภารกิจที่จะฆ่าตัวเขามา ประโยคนี้ทำเอาหยางเฉียนจิ้นสติแตกในทันที
หยางเฉียนจิ้นหยุดตะเกียกตะกาย ร่างกายอ่อนแรงทับไปยังชายวัยกลางคนผอมแห้ง ดวงตาหมดหวัง สีหน้าก็เหมือนกับว่าจะตายซะอย่างนั้น
ชายหนุ่มวัยกลางคนผอมแห้งที่ลองจับหยางเฉียนจิ้นมาข่มขู่หลี่โม่ ตอนนี้เองก็หมดหนทาง มองหลี่โม่อย่างนิ่งค้าง ปากขยับไปสองทีแต่ก็พูดอะไรไม่ออก
ซือคงหมิงสูดหายใจเข้าลึกๆ เหมือนกับว่ายอมรับซะตาชีวิตแล้วพูดว่า “ไอ้หนุ่ม ฉันยอมแพ้แล้ว นายว่ามาจะเอายังไง”
“ง่ายมาก พูดมาสิว่าใครสั่งให้พวกนายมาฆ่าหยางเฉียนจิ้น”
“คำถามนี้ของนายฉันตอบไม่ได้ คนที่ติดต่อฉันใช้เสียงปลอม หน้าปลอม ฉันไม่รู้จริงๆว่าอีกฝ่ายคือใคร”
ในตอนที่ซือคงหมิงตอบ มีสีหน้าหมดหนทางและเศร้า
หลี่โม่มองซือคงหมิงอย่างลึกซึ้ง หลังจากที่มั่นใจว่าซือคงหมิงไม่ได้พูดโกหก ก็พูดต่อว่า “งั้นต้องส่งหยางเฉียนจิ้นไปให้ใครที่ไหน?”
“ส่งไปที่ท่าเรือร้าง คนของอีกฝ่ายจะทำการแลกเปลี่ยนที่นั่น อีกฝ่ายมีกี่คนฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”
ซือคงหมิงพูดได้ชัดเจนมาก ไม่มีความคิดที่จะปิดบังอะไรเลยสักนิด
หลี่โม่พยักหน้าอย่างพอใจ “ส่งคนมาให้ฉัน พวกนายก็ไปได้แล้ว ฉันแนะนำว่าพวกนายออกไปแล้วก็ไปจากเมืองฮ่านซะ ไม่อย่างนั้น ผลลัพธ์เป็นยังไง ฉันว่านายก็น่าจะรู้ดี”
“ต่อไปขอแค่เป็นที่ที่มีนายอยู่ คนของสำนักจอมโจรพวกเราก็จะถอยห่างแน่นอน” ซือคงหมิงพูดอย่างจริงจังมาก
“ดี”
หลี่โม่เก็บดาบสั้น ปล่อยซือคงหมิงออก
ชายวัยกลางคนผอมแห้งผลักหยางเฉียนจิ้นให้กับหลี่โม่ พาหนุ่มถือท่อนเหล็กที่บาดเจ็บไปยังห้องบันไดอย่างรวดเร็ว
ซือคงหมิงกุมมือทำความเคารพต่อหลี่โม่ “ขอบคุณสำหรับความเมตตา ยุทธภพอีกยาวไกลจะไม่เจอกันอีก ลาก่อน”
พูดจบปลายเท้าของซือคงหมิงแตะพื้น แล้วก็ลอยตัวเบาออกไป
หยางเฉียนจิ้นพิงกำแพงอย่างหมดแรง ค่อยๆยกมือขึ้นเอาผ้าที่ยัดปากไว้ออก และพูดอย่างหวาดกลัวว่า “ท่านหลี่ คุณมาเอาชีวิตผมจริงๆงั้นหรอครับ?”
“ล้อเล่น ถ้าไม่พูดอย่างนี้อีกฝ่ายจะปล่อยนายง่ายดายแบบนี้?”
“เหอะ เหอะๆ ท่านหลี่พูดถูก พูดถูกครับ” หยางเฉียนจิ้นโล่งใจ แล้วก็หายใจเข้าลึกๆ