บทที่ 748 อดใจรอไม่ไหว

หลังจากอาหารเย็นแล้ว หลี่โม่ให้ฉู่จงเทียนจัดเตรียมคนส่งเยว่จิ้งอี๋กลับโรงเรียน

เยว่จิ้งอี๋มองหลี่โม่อย่างอาลัยอาวรณ์ “พี่หลี่โม่คะ วันนี้ขอบคุณมาก วันหลังหนูเลี้ยงข้าวพี่ได้มั้ยคะ”

“อืม โอเค เธอกลับไปพักผ่อนดีๆ ต่อไปถ้าเจอกับเรื่องแบบนี้อีกก็โทรหาฉัน” หลี่โม่ลูบหัวเยว่จิ้งอี๋ด้วยรอยยิ้ม

ใบหน้าของเยว่จิ้งอี๋ยิ้มหวานออกมา ถามเสียงเบาว่า “งั้นถ้าตอนที่หนูไม่มีเรื่องอะไรสามารถโทรหาพี่ได้มั้ยคะ?”

“ได้อยู่แล้ว ยัยเด็กโง่ รถมาแล้ว รีบกลับโรงเรียนไปพักผ่อนเถอะ”

เยว่จิ้งอี๋ที่มีความสุขมองหลี่โม่อย่างเขินอาย จากนั้นก็นั่งเข้าไปในรถเบนซ์

ฉู่จงเทียนพูดด้วยรอยยิ้มว่า “อายุน้อยนี่ดีจังเลย เด็กน้อยเยว่คนนี้ดูแล้วใช้ได้ไม่เลวเลยนะ”

หลี่โม่มองฉู่จงเทียนอย่างหมดคำพูด “หยางเฉียนจิ้นตายไม่ตายก็ไม่เป็นไร ส่วนพี่ฮัวคนนี้นายไปสืบมาให้ละเอียด ฉันอยากรู้ว่าเธอซ่อนตัวอยู่ที่ไหน”

“เข้าใจแล้วครับ ผมจะสั่งการคนไปสืบอย่างละเอียดครับ” ฉู่จงเทียนพูดอย่างจริงจังมาก

หลี่โม่พยักหน้า แล้วก็โบกมือใส่ฉู่จงเทียน และเตรียมจะเดินเล่นไปตามริมแม่น้ำเจียงคนเดียว

ในตอนนี้เสียงโทรศัพท์ของหลี่โม่ดังขึ้น หลี่โม่ล้วงโทรศัพท์ออกมาดู

เห็นว่าเป็นสายของเฉินชิงเหมย หลี่โม่ก็ส่ายหัวเบาๆ “เหอะๆ ยังไม่รับ ปล่อยเธอไว้ก่อน”

หลี่โม่ส่ายโทรศัพท์ในมือไปมา รอจนเสียงเรียกเข้าครั้งที่สองดังไปกว่าครึ่งแล้ว ถึงจะกดปุ่มรับสาย

เฉินชิงเหมยที่เดินไปถึงหน้ารถแล้วและได้ยินว่ารับสายแล้ว ก็เปิดประตูรถไปด้วยและตะคอกเสียงดังไปด้วย “หลี่โม่สารเลว ตั้งนานกว่าจะรับสาย”

“ฉันไม่ได้ยินนี่ เธอโทรมาหาฉันมีธุระหรอ” หลี่โม่เงยหน้า

“มีแน่นอนอยู่แล้ว! ฉันจะด่านายดีๆสักที! ฉันจะด่านายจนกระอักเลือดเลย!” เฉินชิงเหมยโมโหอย่างมาก จึงไม่พบเห็นความผิดปกติรอบด้าน

ชายหนุ่มเลวสองคนเข้าใกล้เฉินชิงเหมยอย่างว่องไว

แต่ตอนนี้เฉินชิงเหมยเอาแต่สนใจด่าหลี่โม่สารเลว แม้แต่ประตูรถก็ไม่ได้ปิด และยิ่งไม่รู้ตัวว่ามีคนเข้ามาใกล้ตัวเองอย่างมีพิรุธ

ชายหนุ่มเลวสองคนมองตากันทีหนึ่ง จากนั้นก็เพิ่มความเร็วอย่างกะทันหัน

คนหนึ่งอุ้มเฉินชิงเหมยไว้ อีกคนล้วงเอาผ้าเช็ดหน้าที่พ่นยาสลบไว้เตรียมจะปิดปากและจมูกของเฉินชิงเหมย

เฉินชิงเหมยเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดี จึงตะโกนเสียงดังว่า “พวกแกเป็นใคร! พวกแกจะทำอะไร!”

ชายหนุ่มที่ถือผ้าเช็ดหน้าไว้ไม่พูดอะไรสักคำ ใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปากและจมูกของเฉินชิงเหมยอย่างรวดเร็ว

“อื้อๆๆ!”

เฉินชิงเหมยพยายามดิ้นรน พยายามจะส่งเสียง จึงใช้โทรศัพท์ที่ถือไว้ในมือฟาดไปที่หัวของชายหนุ่ม

ชายหนุ่มถูกตีหนึ่งที โมโหจนเข้ามาต่อยแขนของเฉินชิงเหมยอย่างแรงหมัดหนึ่ง

เฉินชิงเหมยเจ็บปวด หมดแรงที่จะขยับตัวในทันที

ตอนนี้เฉินชิงเหมยเข้าใจดีว่าถ้าหากตัวเองถูกจับไว้ก็จบเห่แน่ ในใจคาดหวังว่าหลี่โม่จะได้ยินเสียงผิดปกติจากในโทรศัพท์ แล้วมาช่วยตัวเธอ

หลี่โม่ จะต้องมาช่วยฉันนะ! ถ้าหากว่านายไม่มาช่วยฉัน นายก็คือไอ้สารเลว

หลี่โม่ได้ยินเสียงในโทรศัพท์ไม่ปกติ คิ้วก็ขมวดแน่น เห็นคนลำบากแล้วไม่ช่วยไม่ใช่วิถีของหลี่โม่

จะไม่ถูกกับเฉินชงเหมยยังไง นั่นก็เป็นปัญหาภายใน ตอนนี้เฉินชิงเหมยได้รับอันตราย หลี่โม่ก็จะพยายามไปช่วยเหลือแน่นอน