บทที่ 785 โยนความผิดให้คนอื่น

พี่เจี่ยก็ตกลงกับเฉียวย่านย่านสักครู่ เฉียวย่านย่านยิ้ม และต่อจากนั้นก็เดินออกไป

หลี่โม่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี เฉียวย่านย่านขวางหลี่โม่ไว้ และพูดว่า: "นายเสียดายฉันใช่มั้ย?"

หลี่โม่ไม่ได้ตอบ เขาไม่ได้สนใจเฉียวย่านย่านด้วยซ้ำ คำถามนี้ เขาไม่สามารถที่จะตอบได้จริงๆ

"เธอตามมาฉันทำไม" หลี่โม่เปลี่ยนเรื่องคุยอย่างกะทันหัน อีกฝ่ายออกมา หรือว่าก็แค่จะพูดประโยคนี้กับเขางั้นเหรอ?

ใครจะรู้ว่า จู่ๆเฉียวย่านย่านก็วิ่งเข้าไปในห้องวีไอพี

หลังจากที่หลี่โม่กลับไปในห้องวีไอพี เฉียวย่านย่านก็เริ่มเล่นละครขึ้นมา แกล้งทำท่าทางลำบากใจแล้วพูดว่า: "พี่เจี่ย หลี่โม่ไม่ให้เกียรติผู้หญิง มีความคิดเลยเถิดกับฉัน ตอนที่เข้าห้องน้ำ อยากจะลงมือกับฉัน โชคดีที่ฉันวิ่งได้เร็ว"

พี่เจี่ยต้องการหาข้ออ้างมาสั่งสอนหลี่โม่พอดี หลังจากที่เขาได้ยินแบบนี้ ในใจก็ดีใจ และพูดอย่างให้ความร่วมมือว่า: "อะไรนะ ไม่นึกเลยว่าเขาจะกล้าลงมือกับเธอ"

หลังจากที่หลี่โม่เข้ามา ก็ได้ยินชัดเจนอย่างมาก เป็นผู้หญิงที่จิตใจชั่วร้ายจริงๆ เฉียวย่านย่านมีเล่ห์เหลี่ยมจริงๆ เพื่อใส่ร้ายเขา ไม่นึกเลยว่าจะมาไม้นี้

"หลี่โม่ นี่มันเกิดอะไรขึ้น"พี่เจี่ยพูดด้วยน้ำเย็นชา

ทุกคนก็เชื่อ เนื่องจากว่าเฉียวย่านย่านสวยขนาดนี้ ยังเป็นดาวประจำชั้นเรียนอยู่ในโรงเรียนของพวกเขาด้วย แม้กระทั่งตอนนี้ ก็ยังคงเป็นสาวสวยมาก ดูแลรูปร่างได้เป็นอย่างดี

พวกเขาคาดไม่ถึงว่าหลี่โม่จะกล้าหาญขนาดนี้ แตะต้องผู้หญิงของพี่เจี่ย

"หลี่โม่ นายเป็นคนหน้าซื่อใจคดจริงๆ ไม่นึกเลยว่าจะทำเรื่องแบบนี้ได้"

"ฉันว่าเขาเมาแล้ว ถึงได้มีความคิดแบบนั้น ก็ดื่มไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่"

"ไม่ต้องพูดสิ่งเหล่านี้แล้ว เขาลวนลามผู้หญิงของพี่เจี่ย เพื่อนๆ พวกเราว่าจะทำยังไงกันดี?"

"......."

เพราะว่าทักษะการเล่นละครของพี่เจี่ยและเฉียวย่านย่านดีมาก ประกอบการไม่มีการแจ้งให้ทราบล่วงหน้า ยิ่งกว่านั้นคนพวกนั้นก็อยากจะอาศัยเส้นสายของพี่เจี่ย สร้างความสัมพันธ์กับพี่เจี่ยให้มากๆ พวกเขาก็ย่อมต้องไขว่คว้าโอกาสนี้ไว้ ต้องช่วยพี่เจี่ยระบายความแค้นนี้

"หลี่โม่ นายจะอธิบายยังไง"พี่เจี่ยแสยะยิ้ม

สิ่งที่เขาต้องการก็คือผลลัพธ์แบบนี้ เขาจะดูว่าเมื่อถึงเวลาหลี่โม่จะตอบยังไง

จาเจียเล่อสับสนเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินหลี่โม่บอกว่า อีกฝ่ายไม่ได้สนใจอะไรเฉียวย่านย่าน เป็นไปไม่ได้ที่จะลงมือกับเฉียวย่านย่าน

หรือว่าอีกฝ่ายเมาแล้ว ดังนั้นก็แค่อารมณ์ชั่ววูบเหรอ? ถ้าหากเป็นแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ดีแล้ว

หลี่โม่พูดอย่างราบเรียบว่า: "ฉันบอกว่าฉันถูกใส่ร้าย พวกนายจะเชื่อมั้ย?"

"นายถูกใส่ร้าย หรือว่านายกำลังจะบอกว่าพี่สะใภ้ของพวกเราตั้งใจยั่วยวนนายงั้นเหรอ?"

"จะพูดแบบนี้ก็ได้"หลี่โม่ลูบคางแล้วพูด

สีหน้าของเฉียวย่านย่านดูไม่ดีขึ้น เธอหน้าด้านแค่ไหน ก็ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

"หลี่โม่ วันนี้นายคุกเข่าลงขอโทษฉัน ฉันก็จะยกโทษให้นาย"พี่เจี่ยนั่งไขว่ห้าง และพูดอย่างได้ใจ

หลังจากที่หลี่โม่ได้ยิน ถึงได้เข้าใจความหมายของพี่เจีย ที่แท้อีกฝ่ายกำลังรอขั้นตอนนี้ มิน่าล่ะ แผนการขั้นตอนนี้กลับใช้ได้ทีเดียว

ทุกคนมองหลี่โม่ด้วยสายตาที่หาทางออกไม่ได้ หลี่โม่พูดว่า: "เธอเป็นคนยั่วยวนฉัน ฉันไม่ได้ยั่วยวนเธอ ทำไมฉันต้องขอโทษด้วย"

จาเจียเล่ออดไม่ได้ที่จะตบหน้าผากหนึ่งที และพูดอย่างไม่รู้ตัวว่า: "พี่หลี่ นายโง่เกินไปแล้ว พวกเขากำลังวางแผนหลอกอย่างเห็นได้ชัด นายอย่าได้สู้กับพวกเขาอย่างเด็ดขาด ก็อดทนไปดีกว่า"