บทที่ 112 คุณชายเจิ้ง

ตี๋เทียนหนันรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ไม่เข้าใจว่าทำไมหลินหยุนเซียวถึงถามแบบนี้

แต่ว่า เขาเองก็อยากรู้คำตอบเช่นกัน

โล่เฉินขมวดคิ้วเล็กน้อยและกล่าวในทันที “รู้ไหมว่าตระกูลป๋ายถูกทำลายล้างยังไง?”

ฟุบ!

แค่ชั่ววูบ ขนบนตัวหลินหยุนเซียวก็ตั้งชันขึ้น

พอได้สติกลับมา รถยนต์ก็ขับออกไปแล้ว

“เหล่าหลิน ที่เขาพูดหมายความว่ายังไง?”

“ตระกูลป๋ายถูกทำลายล้าง รัฐบาลของมณฑลปิดข่าวลงอย่างเงียบเชียบ มีความลึกลับมากมายอยู่ในนั้น ฉันได้รู้จากสำนักงานจราจรว่าในคืนที่ตระกูลป๋ายถูกทำลายล้างนั้น มีรถ BMW คันหนึ่งปรากฏขึ้นบนทางด่วนจากเมืองเจียงไปหลิงสุ่ย”

ตี๋เทียนหนันประหลาดใจ "รถBMW ของเสี่ยวเฉิน?”

"ไม่ผิด"

หลินหยุนเซียวปล่อยระเบิดออกอีกครั้ง "นอกจากรถ BMW ของเสี่ยวเฉินแล้ว ภายหลังยังมีรถของฟ่านหงชางเศรษฐีที่รวยที่สุดในเจียงโจวที่ก็มุ่งหน้าไปยังหลิงสุ่ยด้วย"

“เหล่าหลิน นี่นายกำลังพูดเรื่องอะไรกันแน่”

"ฉันคาดเดา เรื่องที่ตระกูลป๋ายถูกล้มล้างไปก็เพราะเสี่ยวเฉิน"

ตี้เทียนหนันหัวใจเย็นเฉียบขึ้นมา เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว “เป็นไปไม่ได้ เสี่ยวเฉินมีฝีมือการแพทย์สูงส่งนั้นไม่ใช่เรื่องโกหก แต่หากจะพูดว่าเขาทำลายล้างตระกูลป๋าย ฉันไม่เชื่อ อันที่จริงชนชั้นสูงในมณฑลต่างก็คิดว่านี่เป็นเพราะรัฐบาลร่วมมือกับเขตทหารของซีหนัน กวาดล้างตระกูลป๋ายที่ทำตัวโอหัง”

"ฉันก็หวังว่าตนเองจะเดาผิด เพราะถ้ามันเป็นเรื่องจริง...” หลินหยุนเซียวไม่ได้พูดต่อ เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงสัย “เหล่าตี๋ พวกของหม่าเจิ้งถิงจะต้องถูกลงโทษอย่างหนัก นี่คือคำตอบที่สามารถมีให้กับเหยื่อ ประชาชน และก็เสี่ยวเฉิน!”

"ฉันเข้าใจเรื่องนี้ดี ตอนนี้ฉันเองก็แทบจะอยากเข้าไปฉีกกระชากเดรัจฉานนั่นออกเป็นชิ้นๆ ”

ตี๋เทียนหนันกัดฟัน

……

โล่เฉินส่งส้งเชี่ยงกลับบ้าน ก่อนจะไปที่บริษัทด้วยตัวเอง

ไกลออกไป เขาพบว่ามีคนมากมายอยู่ที่ประตู

เกิดเรื่องขึ้น?

โล่เฉินสีหน้าเย็นชา เขารีบฝ่าฝูงชนเข้าไปและพบว่ามีชายหนุ่มและหญิงสาวหลายคนอยู่ในห้องรับแขกของบริษัท กำลังตะโกนเสียงดัง สีหน้าของผู้ช่วยเองก็ดูตื่นตระหนก

“เสี่ยวหย่า”

“เถ้าแก่ ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว” ผู้ช่วยเสี่ยวหย่าราวกับหาที่พึ่งได้ในที่สุดแล้วรีบเข้ามาทันที

โล่เฉินถาม "เกิดอะไรขึ้น?”

ไม่ต้องรอให้เสี่ยวหย่าได้เอ่ยปาก ชายหนุ่มคนหนึ่งบนโซฟาก็ตะโกนขึ้นมา “โล่เฉิน มานี่ "

“ดูเหมือนฉันจะไม่รู้จักนาย”

“ไร้สาระ ขยะอย่างนายจะมารู้จักฉันได้ยังไง ฉันเรียกนายมานี่ก็มา ชักช้าทำอะไร”

โล่เฉินคิดว่าน่าสนใจ เขานั่งลงแล้วถาม “ตอนนี้สามารถบอกตัวตนได้หรือยัง?”

“ฉันชื่อเจิ้งข่าย”

“แซ่เจิ้ง?อย่างนั้นก็น่าจะเป็นคุณชายตระกูลเจิ้ง ไม่ทราบว่าลมอะไรพักคุณมาที่นี่” โล่เฉินหัวเราะ

ในเมืองเจียง มีตระกูลชั้นหนึ่งที่เป็นที่รู้จักอยู่ทั้งสิ้นสี่ตระกูล

ตระกูลเฝิง ตระกูลหยาง ตระกูลเจิ้ง ตระกูลหลี่

ตระกูลเจิ้งอยู่อันดับที่สาม และมีอำนาจก็ไล่เลี่ยกันกับตระกูลหยาง ในเมืองเจียงถือว่าเป็นยักษ์ใหญ่

ตระกูลเจิ้งส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับด้านการผลิต

มีฐานะร่ำรวย

โล่เฉินรู้สึกงงงวย เจิ้งข่ายมาทำอะไรกัน?หรือว่าจะเป็นผู้ช่วยของหานหยุนเทา เข้ามาหาเรื่องโดยเฉพาะ?

“โล่เฉิน ไอ้ขยะอย่างแกใช้ได้นี่ กล้าเปิดบริษัทเองเสียด้วย ชื่นชมนายแล้วจริงๆ ฉันนับถือนายไม่แล้ว นอกจากน้องเมียของตัวเอง นายยังรับสตรีมเมอร์สาวสวยมาได้อีกสองคน ทำไมนายถึงได้โชคดีขนาดนี้!”

“ไม่เท่าไหร่ไม่เท่าไหร่ ก็แค่เทพอยู่สักหน่อย คุณชายเจิ้งมีอะไรก็พูดมาตามตรง หากคิดจะมาแย่งคนก็อย่าได้พูดถึงเลย กว่าผมจะรับสาวสวยสองคนนี้มาได้ไม่ง่ายเลย หวังว่าพวกเธอจะทำเงินให้ผมได้”

เจิ้งข่ายคิ้วขมวด เขาเอามือตบมือและร้องตะโกน "บอกตามตรงเลยแล้วกัน ฉันมาแย่งคนจริงๆ นั่นแหละ สตรีมเมอร์สาวสวยสองคนนี้ให้ฉันมาซะ”

โล่เฉินไม่ได้รีบร้อน เขาเอ่ยยิ้มๆ "คุณชายเจิ้ง ถ้าคุณจะมาแย่งคนทำไมต้องมาพูดกับผมด้วย ก็แค่ส่งคนมารับพวกเธอไปก็ได้แล้วนี่"

“แกคิดว่าฉันไม่อยากทำหรือไง!”

เจิ้งข่ายแค่นเสียง

ในฐานะตระกูลชั้นหนึ่งในเมืองเจียง เขาเองก็รู้ถึงเรื่องการทำลายล้างตระกูลป๋าย

ดังที่หลินหยุนเซียวกล่าวไว้

ตระกูลใหญ่ในมณฑลล้วนคิดว่าเป็นฝีมือของรัฐบาลและเขตกองกำลังทหารร่วมมือกันดำเนินการ ดังนั้นแต่ละตระกูลล้วนทำตัวระมัดระวังขึ้นมาและคอยห้ามปรามเหล่าเด็กๆ ที่อยู่ในตระกูลไว้

ช่วงนี้พวกเขาทำตัวว่าง่ายอย่างยิ่ง

เหล่าลูกคนรวยทั้งลายเองก็ตกใจกลัวขึ้นมาเช่นกัน

ตระกูลป๋ายแห่งหลิงสุ่ยใครบ้างที่ไม่รู้จัก ในมือควบคุมทั้งเมืองเอาไว้ ตระกูลยิ่งใหญ่ธุรกิจใหญ่โต แต่คนในตระกูลป๋ายทั้งสามรุ่นรวมห้าสิบเก้าคนถูกกวาดล้างลงจนหมด

เกรงว่านี่อาจจะเป็นการสังหารหมู่ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เสียด้วยซ้ำ

หากเป็นก่อนหน้านี้ เจิ้งข่ายคงจะมาปล้นคนไปโดยตรงจริงๆ

แต่ตอนนี้ เขาไม่กล้า

“ไม่ส่งคนมาจริงหรือ?”

โล่เฉินส่ายหัวและเอ่ย "คุณชายเจิ้ง พวกเธอไม่ใช่คนรับใช้ของผม ผมบอกว่ายกให้คุณ แล้วพวกเธอจะตามคุณไปหรือไง ยิ่งไปกว่านั้น ผมเองก็บอกไปแล้ว พวกเธอเป็นต้นไม้เงินของผม คุณเองก็รู้สถานะทางบ้านผมดี ผมต้องการหาเงินอย่างเร่งด่วน จะมาปล่อยมือไปไม่ได้!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า"

เจิ้งข่ายหัวเราะขึ้นทันที

ในเวลานี้ คุณหนูของตระกูลชั้นสองชั้นสามที่อยู่ข้างๆ คนหนึ่งก็เอ่ยปากขึ้น “โล่เฉิน เอ่ยตามตรง ที่คุณชายเจิ้งมาก็เพื่อทำให้นาร่ำรวยแล้ว”

“หมายความว่าไง?”

“สตรีมเมอร์สองคนนี้เซ็นสัญญากับบริษัทของนายแล้วใช่ไหม?”