บทที่91 นายจะเอากระโถนไหม

บทที่91 นายจะเอากระโถนไหม

"ฉัน พ่อแก ฉันอยากอัดแก แกมีปัญหาอะไรไหม?"

โล่เฉินโต้กลับ

เขาอยากขำกลิ้งจริงๆ ทุกๆคนต่างก็มาอวดดีต่อหน้าเขา

สังคมนี้มันเป็นอะไรไปกันแน่?

ลูกคนรวยโง่ขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่ได้รับการศึกษาตั้งแต่เด็กหรือว่าเห็นเขาน่าแกล้ง หลิงสุ่ยตระกูลป๋าย ตระกูลป๋ายหลิงสุ่ยอะไรนั้น บ้าเอ้ย!

โลกเงียบไปชั่วขณะ และไม่มีใครคิดว่าโล่เฉินจะกล้าตอบแบบนั้น

ไม่กลัวตายเหรอ?

แสงเย็นวาบในดวงตาของป๋ายอู๋จี้ ใบหน้าของเขานิ่งและเขายิ้มเบาๆ:"ไม่เลว กล้าหาญมาก ขืนปากไวไปก็ไม่มีประโยชน์อะไร ตลอดหลายปีที่ผ่านมา สิ่งที่ฉันต้องการ ยังไม่เคยไม่ได้เลย"

"นั่นเป็นเพราะนายยังไม่ได้เจอฉัน"

"งั้นเหรอ?"ป๋ายอู๋จี้เบ้ปาก และมองไปที่เจ้าของร้าน:"มัวทำอะไรอยู่ รูดบัตรสิ ไม่จำเป็นต้องเสียเวลา"

"ก็แค่มีเยอะกว่า300,000 เอาแบบนี้แล้วกัน ฉันจะจ่ายหนึ่งล้าน"โล่เฉินเพิ่มราคา

ป๋ายอู๋จี้เยาะเย้ย:"นายมีเงินเหรอ? ไม่มีเงินอย่ามาพูดมั่วๆ"

"ใครบอกว่าฉันไม่มีเงิน"

กำลังจะหยิบบัตรธนาคาร เสี้ยงฉ่ายเอ่อก็รีบเดิน มาหาโล่เฉิน และยื่นบัตรผ่านธนาคารให้:"เจ้าของร้าน หนึ่งล้าน.รูดบัตร"

"เอ่อนี่..…."

เจ้าของร้านกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

คนรอบข้างพากันหัวเราะและชี้

"ก็คิดว่าตัวเองรวยจริงๆ ไม่นึกเลยว่าสุดท้ายก็แค่เกาะผู้หญิงกิน"

"มันทำให้พวกผู้ชายแย่งเราอับอายจริงๆ"

"สาวน้อย อย่าโง่เลย เขาเป็นเพียงคนไร้ค่า ไม่คุ้มค่า ผมว่าคุณควรพิจารณาคุณชายป๋าย คุณชายป๋ายเป็นมังกรที่แท้จริงในหมู่ผู้คน"

เมื่อเผชิญกับคำพูดเยาะเย้ย เสี้ยงฉ่ายเอ่อเพิกเฉยโดยสิ้นเชิง

ป๋ายอู๋จี้รู้สึกร้อนรนด้วยความหึงหวง มองไปที่เสี้ยงฉ่ายเอ๋อและพูดเบาๆว่า:"คนสวย นี่เป็นเรื่องระหว่างพวกเราผู้ชาย หวังว่าคุณจะไม่ยุ่ง"

"เรื่องของผู้ชายของฉันก็คือเรื่องของฉัน เงินของฉันก็คือเงินของเขา มีปัญหาเหรอ"เสี้ยงฉ่ายเอ่อตอบอย่างเย็นชา

ประโยคเดียว ทำให้ป๋ายอู๋จี้ทำไรไม่ได้อีก

คนรอบข้างก็หายใจแรง

"พี่สาว"เสี้ยงเหยาเหยาเบิกตากว้าง ตกใจมากๆ

อันที่จริง เธอเข้าใจสุดๆ ในใจพี่สาวคนนี้ของตนหยิ่งกว่าเธอมาก

ในฐานะที่เป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเสี้ยง ถึงวัยต้องแต่งงานแล้ว และมีหนุ่มหล่อหลายคนมาขอแต่งงาน รวมถึงยอดชายทั้งสามแห่งจีนหลิง คุณชายใหญ่ตระกูลโล่และคุณชายอีกคน

แต่แล้ว ทั้งหมดถูกปฏิเสธ

เพราะไม่ชอบเลย

ตอนนี้ เธอกลับยอมรับเองว่าเป็นผู้หญิงของโล่เฉิน นี่มัน...

มันเหลือเชื่อมาก

"ดีดีดี"

เดิมทีป๋ายอู๋จี้อยากเป็นสุภาพบุรุษ แต่ดูท่าทีของเสี้ยงฉ่ายเอ๋อแล้ว ไม่มีความหวังที่จะจับยึดแล้ว เขาจึงแสดงออกอย่างดุร้าย

"สิ่งที่ฉันไม่ขาดก็คือเงิน ฉันจ่าย 1.5 ล้านหยวน"

"สองล้าน"โล่เฉินกล่าว

ป๋ายอู๋จี้เยาะเย้ย:"เกาะผู้หญิงกิน ใช้เงินผู้หญิงแล้วยังมั่นใจขนาดนี้ ฉันไม่เคยเห็นคนนี้หน้าด้านขนาดนี้มาก่อนเลย"

"ฉันปวดท้อง ชอบข้าวนุ่ม ๆ นายมีปัญหาเหรอ"

การตอบสนองของโล่เฉินนั้นเฉยๆมาก

ท่าทางแบบนี้ ก็เหมือนกับว่าคุณทุ่มสุดแรงไปตีเขา กลับเห็นว่าได้ตีบนสำลี ไม่ได้ทำให้ผู้อื่นบาดเจ็บ สุดท้ายตัวเองยังเหนื่อยแทบตาย

คิดว่าน่าโมโหไหม!

อุ๊บ

ด้านหลัง เสี้ยงเหยาเหยาแอบหัวเราะมีเสียง รู้สึกว่าโล่เฉินนั้นหน้าด้านจริงๆ

"ดีมาก!"

ป๋ายอู๋จี้ทุบหน้าอกด้วยความโกรธ และตะโกนอีกครั้ง:"สามล้าน ฉันจะดูว่านายมีเงินเท่าไหร่"

เสี้ยงฉ่ายเอ่อกำลังจะเรียกราคาต่อ แต่โล่เฉินหยุดไว้

เห็นโล่เฉินยักไหล่ แล้วพูดอย่างเอ้อระเหยลอยชาย:"ไม่มีเงิน มีแค่สองล้าน ดังนั้นขอแสดงความยินดีกับคุณชายป๋าย สามล้านซื้อปิ่นปลอม!"

ตู้ม

ป๋ายอู๋จี้ตัวสั่นราวกับสายฟ้าฟาด

สามล้าน สำหรับคนรวยนั่น ก็แค่ฝนตกปรอยๆ ถ้าคุณซื้อของมีค่า ก็ไม่มีอะไรจะพูด

แต่ดันซื้อปิ่นปลอมมา ...