บทที่ 208

หรือไม่อยากเห็นนางมีชีวิตที่ดีหรือ?

นางได้รับความรักจากหวายหนานอ๋อง ท่านพ่อไม่สมควรภาคภูมิใจหรือ?

อย่างไรเสียจวนหนานหยางอ๋องก็เป็นเพียงอ๋องต่างแซ่ ไฉนเลยจะสูงศักดิ์เท่าหวายหนานอ๋อง?

อย่างไรเสียก็มีชาติกำเนิดจากอนุ ฟู่เยียนหรานไฉนเลยจะรู้ว่าหากอยู่กับมู่หรงอวี้ นั่นก็เท่ากับลากจวนหนานหยางอ๋องลงน้ำ กระนั้นต่อให้นางรู้ก็ไม่ใส่ใจ

“หุบปาก บุญคุณช่วยชีวิต พ่อต้องช่วยเจ้าตอบแทนเป็นแน่!”

หนานหยางอ๋องตวาดเสียงเฉียบ

หากพูดว่าเพราะเหตุใดหนานหยางอ๋องจึงเกลียดมู่หรงอวี้เพียงนี้ ก็เพราะมีสาเหตุ

มู่หรงอวี้เป็นคนเช่นไร ไอ้คนขี้ขลาดพึ่งพาสตรีจึงได้มาซึ่งอำนาจ

มิหนำซ้ำเขาเคยเป็นแม่ทัพมาก่อน รู้เรื่องมู่หรงอวี้ต้องการดึงเข้าไปเป็นพรรคพวกอย่างชัดเจน

นี่มิใช่กำลังรนหาที่ตายหรือ?

ยกลูกสาวให้แต่งกับเขา นั่นเท่ากับว่าต้องตายไปพร้อมกับเขา!

“ท่านอ๋องผู้เฒ่า ข้าเลื่อมใสท่านมานานแล้ว มิสู้กินข้าวด้วยกันสักหนึ่งมื้อดีหรือไม่?” มู่หรงอวี้เชี่ยวชาญเรื่องเอาใจคน

“ไม่เป็นไร มองอะไร กลับห้องกับพ่อ!”

หนานหยางอ๋องลากลูกสาวไม่ได้เรื่องฟู่เยียนหรานเข้าห้อง

มู่หรงอวี้ที่ถูกประตูปิดใส่หน้าก็หันหน้ามา มองห็นกู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงยืนมองเรื่องตลกของเขาที่ฝั่งหนึ่ง

“กู้หว่านเยว่!”

หญิงคนนี้ไม่เพียงหนีออกมา ยังยืนแทะเมล็ดแตงอย่างผ่าเผยตรงหน้าเขาที่นี่ เห็นเขาเป็นคนตายไปแล้วกระนั้นรึ?

“อ๊า!”

กู้หว่านเยว่ปิดหู

“ร้องตะโกนเสียงดังทำอันใด? อาการท้องร่วงของท่านอ๋องหายดีแล้วหรือ เห็นทีไม่ปวดท้องแล้ว นี่ถึงสามารถตะโกนเสียงดังเพียงนี้ได้”

“อุบ...” มู่หรงอวี้ปิดทวารหนักในทันใด ท้องของเขาไม่เป็นไร แต่ทวารหนักใกล้ใช้งานไม่ได้แล้ว!

เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันออกมาทีละประโยค “ข้าก็ว่าแล้วเชียวเพราะเหตุใดท้องเสียเช่นนี้ ที่แท้เจ้าก็วางยาข้ากระนั้นรึ? ! ข้าจะฆ่าเจ้า!”

“ช้าก่อน”

กู้หว่านเยว่ยิ้มตาหยีมองทางหนานหยางอ๋องพลางห่อปาก