บทที่ 266

“ชู่ว์ เบาเสียงหน่อย”

กู้หว่านเยว่หยิบหน้ากากกรองก๊าซสองสามอันออกจากมิติวิเศษ ส่งให้พวกเขา

“พวกท่านรีบใส่หน้ากากเร็วเข้า ในอากาศน่าจะมีก๊าซพิษ ระวังโดนพิษ”

ส่วนลึกของทางใต้ดินสายนี้คือคุกแห่งหนึ่ง ด้านหลังคุกมีทางใต้ดินลึกยิ่งกว่าสายหนึ่ง หากกู้หว่านเยว่เดาไม่ผิด ภายในนี้ก็คือถ้ำสมบัติ

ที่ด้านหน้าพวกเขาน่าจะมีคนตายมาก่อนหนึ่งกลุ่ม กินดื่มขับถ่ายล้วนอยู่ภายในคุกแห่งนี้ กลิ่นที่นี่จึงเหม็นมาก ไม่มีที่ให้พักผ่อนตั้งแต่แรก

“แม่นางกู้ ตอนนี้พวกเราจะทำเยี่ยงไร?”

ซุนอู่พูดไป ก็มองเห็นกู้หว่านเยว่หยิบหร่วนจินซ่านห่อใหญ่ออกมา

“นี่คือหร่วนจินซ่าน อีกเดี๋ยวพวกท่านรออยู่ที่นี่ เห็นพวกเขามาแล้วก็ใช้ยาทำให้พวกเขาหมดสติไปโดยตรง”

พูดไป ยังหยิบมีดพับสวิสออกมาสองสามเล่ม ส่งให้พวกซุนอู่ไว้ป้องกันตัว ดาบใหญ่ของพวกเขาล้วนถูกหัวหน้าหมู่บ้านเก็บไปแล้ว

“ข้าเข้าไปดูทางใต้ดินก่อน”

กู้หว่านเยว่จูงมือซูจิ่งสิง พวกเขาลงแรงมากเพียงนี้ขุดถ้ำสมบัติ ตกลงคือสิ่งใดกันแน่

รอจนกระทั่งเดินเข้าส่วนลึกของทางใต้ดินแล้ว ใช้ระบบเปิดทางเข้าถ้ำสมบัติโดยตรง มองเห็นสมบัติเนืองแน่นที่ภายใน นางถึงรู้ว่าอะไรคือความบ้าคลั่ง

ทองเหลืองอร่ามและเสบียงนับไม่ถ้วน ที่มุมหนึ่งยังวางอาวุธไว้ ภายในส่วนลึกของถ้ำถึงขั้นยังมีดินปืนเก่าอีกด้วย

เดินเข้าไปก็คือเสบียงกรัง ทว่าน่าเสียดายวางไว้นานเกินไปจึงไม่สามารถใช้งานได้แล้ว

แต่เกราะและอาวุธเหล่านั้น ล้วนเป็นของใหม่พร้อมใช้งาน

“เหตุใดที่นี่มีของมากเพียงนี้เล่า?”

กู้หว่านเยว่คิดว่าถ้ำสมบัตินี้ไม่ธรรมดา จะต้องมีใครบางคนเก็บไว้