บทที่ 268

“ลูกไม่ได้มีเจตนาไม่ดีเลยจริง ๆ ตอนนี้ไม่อาจแก้ต่างได้ ถ้าท่านไม่เชื่อ ลูกยินดีชดใช้ด้วยความตาย!”

ว่าแล้วก็พุ่งเข้ากระแทกกับมุมโต๊ะ ท้ายที่สุดแล้วหนานหยางอ๋องก็ยังรักนางมาก รีบคว้านางเอาไว้

“วุ่นวายนัก! ในฐานะพ่อกว่าจะตามหาตัวเจ้ากลับมาได้ช่างยากนัก เจ้าจะมาโขกหัวตาย แล้วข้าจะมีหน้าไปพบแม่ของเจ้าในปรโลกได้อย่างไร?

ช่างมัน ช่างมัน เจ้าลุกขึ้นมาเถอะ”

“ท่านอ๋อง!”

ขุนพลหลี่ตะโกนลั่นด้วยความโมโห กู้หว่านเยว่ที่กำลังดูเหตุการณ์อยู่อีกด้านหนึ่งก็พูดขึ้นโดยพลัน

“ท่านอ๋อง ท่านคิดว่านางเป็นบุตรสาวของท่านจริงหรือ?”

หนานหยางอ๋องถึงได้สังเกตเห็นพวกเขาและชะงักงันไปในทันที

“แม่นางน้อยกู้ นี่เจ้าหมายความว่ายังไง?”

กู้หว่านเยว่แย้มยิ้มกล่าวว่า “แน่ใจว่าท่านอ๋องคงเคยสงสัยอยู่ในใจเช่นกัน ว่าคุณหนูรองนั้นเป็นบุตรสาวตัวจริงของท่านหรือไม่? เพราะถึงอย่างไรแล้ว นิสัยใจคอของนางนั้นไม่เหมือนกับท่าน กับพระชายาองค์ก่อนก็ไม่เหมือนเช่นกัน”

“ไม่เหมือนแล้วจะเป็นไรไปเล่า? บนมือของข้ามีปานนะ!”

ฟู่ชิงรีบลุกขึ้นมา พลางตะโกนลั่นใส่กู้หว่านเยว่ด้วยความร้อนรน

“ปานหรือ คราวก่อนข้าเคยบอกไปแล้ว ปานสามารถทำปลอมขึ้นมาได้”

กู้หว่านเยว่ยิ้มกว้างมองไปที่นาง

“ท่านอ๋องจะลองพิสูจน์ดูไหม ว่าปานบนมือของคุณหนูรองเป็นของจริงหรือไม่?”

ฟู่ชิงเกิดอาการลุกลี้ลุกลนจริง ๆ ปกปิดปานของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว ส่วนหนานหยางอ๋องเดิมทีก็ค่อนข้างลังเลใจในตอนที่ได้ยินอยู่แล้ว หลังจากเห็นการเคลื่อนไหวฟู่ชิง ก็ยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้น

“ท่านพ่อ ข้าเดินทางมาไกลแสนไกลเพื่อตามหาครอบครัว กว่าจะได้พบท่านอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาพ่อลูกอีกครั้งไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ท่านจะปล่อยให้กู้หว่านเยว่มากล่าวหาข้าผิด ๆ เช่นนี้ไม่ได้ ท่านต้องเชื่อข้านะ!”

เห็นสีหน้าคลุ้มคลั่งและตื่นตระหนกของฟู่ชิง ไม่มีเชื้อมารดาของนางเลยสักนิดเดียว หนานหยางอ๋องก็เอ่ยปากทันที

“จะพิสูจน์ยังไง?”

“ที่ข้ามียาน้ำตัวหนึ่ง สามารถแยกแยะความจริงเท็จของปานได้ หากท่านอ๋องต้องการลองดูล่ะก็ ข้าจะไปเตรียมยาน้ำตอนนี้เลย”