บทที่ 279

ภายในป่า หมิงจูแต่งตัวเป็นผู้ชาย กำลังถูกท่านอาที่สนิทกับท่านพ่อของนางลากตัวไปเพื่อหลบหนี

“ท่านอาคุน คนของสกุลฮั่วตามมาแล้ว!”

หมิงจูเผยสีหน้าตื่นตระหนก หลังจากบอกลากู้หว่านเยว่ นางก็รีบไปหาสกุลคุนที่พ่อของนางเคยมีบุญคุณด้วย

ท่านอาคุนเป็นคนที่มีคุณธรรมและซื่อสัตย์ จึงตัดสินใจพานางไปส่งที่เมืองเหยียนสุ่ยด้วยตัวเอง

ทั้งสองคนหลบหนีจากทหารรักษาประตูเมืองได้ แต่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแจ้งข่าว บอกเส้นทางของพวกเขาให้ฮั่วหวงซานรู้ ทำให้คนของสกุลฮั่วตามมาได้

“หมิงจู อย่าหนีเลย เจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก มาเป็นอนุภรรยาของข้าซะดี ๆ ข้ายังพอจะไว้ชีวิตเจ้าได้!”

ฮั่วหวงซานหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ทางด้านหลัง เขามีลูกสมุนที่เลี้ยงไว้มากมาย ตอนนี้เกือบจะล้อมป่านี้ไว้ได้หมดแล้ว

หมิงจูตัวสั่นเทา เมื่อเห็นว่าฮั่วหวงซานใกล้จะตามทัน ท่านอาคุนก็กระชับลำตัวม้าให้แน่น “คุณหนูหมิง เจ้าไปก่อนเถอะ ข้าจะขวางไว้เอง”

“ท่านอาคุน ท่านคิดจะทำอะไร?” หมิงจูเพิ่งจะพูดจบ ก็เห็นท่านอาคุนเอาเสื้อคลุมของนางไปสวม แล้วใส่หมวก ปลอมตัวเป็นนาง

“ไม่ ไม่ได้นะท่านอาคุน ข้าจะทำให้ท่านเดือดร้อนไม่ได้!”

หมิงจูส่ายหัว นางรู้ดีว่าฮั่วหวงซานโหดเหี้ยมเพียงใด หากท่านอาคุนถูกเขาจับตัวได้ ต้องถูกฆ่าแน่ ๆ

“ชีวิตของข้านายท่านหมิงเป็นคนช่วยไว้ ถ้าข้าสามารถปกป้องสายเลือดคนสุดท้ายของท่านได้ ข้าก็ตายตาหลับแล้ว”

ท่านอาคุนโยนหมิงจูเข้าไปในพุ่มหญ้า จากนั้นวิ่งไปในทิศทางตรงกันข้ามอย่างไม่ลังเล

“คุณหนูสกุลหมิงอยู่ทางนั้น!”

คนของฮั่วหวงซานตะโกนเสียงดัง กลุ่มลูกสมุนก็วิ่งไล่ตาม “หมิงจู” ตัวปลอมไป

“ท่านอาคุน...” หมิงจูเอามือปิดปากแน่น ไม่ให้เสียงร้องไห้เล็ดลอดออกมา

ท่านอาคุนทำเช่นนี้ก็เพื่อถ่วงเวลาให้นาง นางต้องรีบหนีไปเดี๋ยวนี้

วิ่ง!