บทที่ 319

โจรเด็ดดอกไม้กุมแขนที่เลือดไหลเอาไว้ ยังคิดว่าซูจิ่นเอ๋อร์เป็นเพียงแม่นางธรรมดาทั่วไปคนหนึ่งเท่านั้น ไม่คิดเลยว่าที่แท้ในแขนเสื้อของนางจะซ่อนอาวุธลับเอาไว้ จึงด่าทอออกมาทันที

“นังแพศยา ข้าจะฆ่าเจ้า!”

“ช่วยจิ่นเอ๋อร์”

กู้หว่านเยว่กับซูจิ่งสิงทะลุลงมาจากหลังคาพร้อมกัน คนหนึ่งอุ้มซูจิ่นเอ๋อร์ออกไป อีกคนเตะโจรเด็ดดอกไม้จนล้มไปกองกับพื้น

“พี่สะใภ้?” ซูจิ่นเอ๋อร์กลืนน้ำลาย มือทั้งสองข้างสั่นระริก “ข้า ทำได้แล้ว...”

นางไม่ใช่คนไร้ประโยชน์ที่เห็นหมูป่าก็ขาอ่อนอีกต่อไปแล้ว

“จิ่นเอ๋อร์ เจ้าเยี่ยมมาก!” กู้หว่านเยว่ลูบหัวของซูจิ่นเอ๋อร์ จากนั้นเอี้ยวตัวไปด้านข้าง อยากจะเตะโจรเด็ดดอกไม้ที่ซุ่มโจมตีให้กระเด็นออกไป

“โจรเด็ดดอกไม้ วันตายของเจ้ามาถึงแล้ว”

“w(ﾟДﾟ)w!” จินโหย่วเฉียนสีหน้าตกตะลึง ฮูหยินผู้งดงามมีวรยุทธ์แข็งแกร่งเช่นนี้เชียวหรือ?!

“นังแพศยา ข้าค่อยมาเล่นกับพวกเจ้าวันหลัง!”

เมื่อโจรเด็ดดอกไม้เห็นว่าสู้ไม่ได้ จึงโยนระเบิดควันสีขาวลูกหนึ่งออกมา แล้วกระโดดหนีออกไปทางหน้าต่าง

“คิดจะหนี?”

ซูจิ่งสิงแววตาดำมืด เตะเขาจนลอยกระเด็นกลับเข้ามาในห้องทันที

“พรวด!” โจรเด็ดดอกไม้อาเจียนออกมาเป็นเลือด

ส่วนมากคือมีความแค้นส่วนตัว ลูกเตะนี้ของซูจิ่งสิงจึงหนักหน่วง เกือบจะทำให้เขาตาย

เมื่อเห็นว่าโจรเด็ดดอกไม้ไม่มีแรงหนีอีกต่อไป กู้หว่านเยว่เดินไปแก้มัดให้แก่จินโหย่วเฉียน

“ขอบคุณ!”

หลังจากที่จินโหย่วเฉียนได้รับอิสระ ก็ไปช่วยแม่นางเหล่านั้นทันที

“พี่สาวทั้งหลาย ทำให้พวกท่านต้องลำบากแล้ว”

ท่าทางนั้น ราวกับว่ามีความสงสารจับใจจริง ๆ

บรรดาแม่นางสัมผัสได้ว่าเขาไม่ได้มีเจตนาร้าย ก็ไม่หวาดกลัวเขา

“คุณชายจิน พวกเรารู้ว่าท่านเป็นคนดี”

“ท่านทำเรื่องดีมากมายเช่นนี้ คุณหนูใหญ่จินจะต้องหายในเร็ววันอย่างแน่นอน”

จินโหย่วเฉียนสะอึกไปเล็กน้อย พยายามกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ขอบใจคำอวยพรของพี่สาวทุกท่าน แต่ก็หวังว่าจะมีวันนั้น”

จากนั้นก็เดินไปที่ตรงหน้าของโจรเด็ดดอกไม้ ฉีกหน้ากากตัวตลกของเขาออก

ทันทีที่เห็นโฉมหน้า ก็ตกใจทันที