บทที่ 425

คนชุดดำหลายคนพุ่งตัวเข้ามาจากข้างนอก ล้อมกู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงทั้งสามคนไว้

“ใครกันบังอาจบุกรุกจวนโหว?” คนชุดดำตะโกนถามด้วยความไม่พอใจ

ทั้งสามคนปลอมตัวมา คนชุดดำจำไม่ได้ว่าพวกเขาเป็นใคร รู้สึกแค่ว่าพวกเขากล้ามาก

“ท่านพี่ รีบจัดการให้เร็วที่สุด”

กู้หว่านเยว่ขยิบตาให้ซูจิ่งสิง การหาหลักฐานเป็นเรื่องสำคัญ จึงไม่อยากเสียเวลากับพวกเขา

นางยื่นมือโปรยผงพิษออกไป ร่างกายของคนชุดดำหลายคนก็อ่อนยวบในทันที ซูจิ่งสิงกลั้นหายใจแล้วพุ่งตัวขึ้นไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นปาดคอทั้งห้าคน

จัดการคนได้รวดเร็ว และไม่ทำให้คนข้างนอกตกใจ

ทั้งสามคนยังคงค้นหาหลักฐานต่อไป

จากบทเรียนเมื่อครู่ ตอนนี้หลี่เฉินอันไม่กล้าพลิกอะไรมั่ว ๆ แล้ว

“ข้ามีความรู้เรื่องกลไก ข้าจัดการเอง”

ซูจิ่งสิงสังเกตอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพบว่าเมื่อครู่หลี่เฉินอันไปโดนแท่นหมึกบนโต๊ะหนังสือ ทำให้กลไกทำงาน

และดูจากการจัดวางโดยรวมของห้อง พบว่าโต๊ะหนังสือ หัวเตียง และตามจุดต่าง ๆ ล้วนมีกลไกซ่อนอยู่

เขาหลีกเลี่ยงจุดเหล่านั้นอย่างระมัดระวัง จากนั้นค้นหาหลักฐาน ในที่สุดก็พบจดหมายลับที่สวีหลานจ้างวานฆ่าคนอยู่ใต้โต๊ะ รวมถึงจดหมายที่ให้ผู้ว่าการอำเภอหลินวางยาพิษเกิ่งกวงด้วย

ซูจิ่งสิงเก็บจดหมายเหล่านั้นเอาไว้ในอก

“ไปดูที่เรือนของท่านหลี่โหว”

กู้หว่านเยว่พยักหน้า เพื่อประหยัดเวลา ซูจิ่งสิงจึงคว้าคอเสื้อของหลี่เฉินอันแล้วให้เขาชี้ทาง

ทั้งสามมาถึงนอกเรือนของท่านหลี่โหวอย่างรวดเร็ว

แต่พอไปถึง ก็เห็นแม่นมอู๋ยืนเฝ้าอยู่ที่ประตู สีหน้าท่าทางมีพิรุธเล็กน้อย

ซูจิ่งสิงพุ่งตัวเข้าไป แล้วใช้สันมือสับเข้าที่คอของอีกฝ่ายจนสลบไป

จากนั้นก็พากู้หว่านเยว่ไปที่หน้าห้อง ทั้งสามคนร่วมมือกันเจาะรูที่หน้าต่างอย่างเงียบ ๆ แล้วมองเข้าไปข้างใน

แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นนั้น กลับทำให้ทั้งสองคนตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

เห็นเพียงสวีหลานนอนเปลือยกายพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงกับผู้ชายคนหนึ่ง และผู้ชายคนนั้นเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ท่านหลี่โหว ส่วนท่านหลี่โหวตัวจริงนอนอยู่บนพื้น จ้องมองพวกเขาด้วยความโกรธแค้น