ตอนที่ 7
ตอนที่ 7 ฝึกฝนร่างกาย
November 4, 2026
เว่ยซินเหยียนฟังจบก็คิดว่าเรื่องนี้มีบางอย่างไม่ชอบมาพากลตามคาด นางถามแม่นมเตียวอีกว่า “เสิ่นอี๋เหนียงมีนิสัยใจคอเช่นไร” ตอนอยู่ในจวนเจ้าของร่างนี้ยังเป็นเด็กไร้เดียงสาที่ไม่ค่อยสนใจใคร ห่วงแต่เล่นอย่างเดียว นางรู้เพียงว่าเสิ่นอี๋เหนียงพร้อมทั้งบุตรสาวบุตรชายไม่ชอบนาง และอาจเป็นเพราะตอนนั้นนางเป็นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่พวกเขาจึงไม่กล้ากลั่นแกล้งนาง
แม่นมเตียวเอ่ยว่า “ปากหวานก้นเปรี้ยวเจ้าค่ะ ชอบประจบสอพลอและเอาใจบุรุษเก่งเป็นที่สุด มักใหญ่ใฝ่สูงอยากเป็นฮูหยินใหญ่ใจจะขาด”
“เรื่องนี้ท่านแม่รู้หรือไม่”
“รู้เจ้าค่ะ แต่นายหญิงไม่ได้ใส่ใจ เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับตนเจ้าค่ะ”
ดวงตาของเว่ยซินเหยียนมีแววครุ่นคิดแต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา แต่นางคิดว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับเสิ่นอี๋เหนียงอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้นางยังเด็กเกินกว่าที่จะไปต่อกรกับสตรีผู้นั้น
เมื่อได้ข้อมูลทั้งหมดแล้วเว่ยซินเหยียนจึงเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น “แล้วข้ากับท่านแม่ป่วยเป็นอะไร”
แม่นมเตียวจึงตอบว่า “นายหญิงคลอดคุณหนูก่อนกำหนด ร่างกายคุณหนูจึงไม่แข็งแรงเจ้าค่ะ นายท่านจึงให้หมอมาตรวจและเขียนเทียบยาบำรุงให้เจ้าค่ะ”
“แล้วอาการของข้าดีขึ้นบ้างหรือไม่”
แม่นมเตียวส่ายหน้าพร้อมเอ่ยขึ้นว่า “ไม่ดีขึ้นเลยเจ้าค่ะ ร่างกายคุณหนูก็ยังเจ็บป่วยบ่อยเหมือนเดิม และสมองก็เรียนรู้ได้ช้ากว่าบุตรสาวบุตรชายของเสิ่นอี๋เหนียงเจ้าค่ะ”
“แล้วอาการป่วยของท่านแม่ล่ะ”
“ตอนคลอดคุณหนูนายหญิงเสียเลือดมากแต่ก็ยังรักษาชีวิตไว้ได้ นายท่านให้หมอมาตรวจจึงพบว่าหยางพร่องทำให้ร่างกายเย็น หนาวง่าย มือเท้าเย็น และยังรู้สึกอ่อนเพลียได้ง่ายเจ้าค่ะ”
“เช่นนั้นจึงทำให้ท่านพ่อโปรดปรานเสิ่นอี๋เหนียงมากกว่า” เว่ยซินเหยียนสรุปให้ บุรุษคนใดเล่าจะชื่นชอบสตรีที่ร่างกายอ่อนแอ แม้ในโลกเดิมเว่ยซินเหยียนจะเป็นหญิงโสด ชีวิตอุทิศให้กับงานและคนไข้ทั้งหมด แต่นางก็ไม่ได้ไร้เดียงสาเรื่องชายหญิงปานนั้น
แม่นมเตียวพยักหน้าตอบว่า “เจ้าค่ะ”
“แล้ววิธีรักษาท่านแม่เล่า”
“หมอบอกว่าต้องกินยาที่ช่วยเพิ่มพลังหยางเจ้าค่ะ”
“กินมานานแค่ไหนแล้ว”
“ก็… เก้าปีเท่ากับอายุของคุณหนูเจ้าค่ะ”
“แต่อาการท่านแม่ก็ยังไม่ดีขึ้นเลย แถมยังเหมือนว่าจะแย่ลงกว่าเดิมด้วยซ้ำ” จากที่เว่ยซินเหยียนสังเกตอาการของมารดามาตลอดก็คิดว่าน่าจะเป็นเช่นนั้น
“เจ้าค่ะ” แม่นมเตียวพูดต่อว่า “แล้วคุณหนูจะให้ทำอย่างไรเจ้าคะ” ด้วยท่วงท่าน่าเกรงขามของเว่ยซินเหยียนที่ดูเปลี่ยนไปจากคนเดิมมาก เตียวจินจึงรู้สึกไว้เนื้อเชื่อใจคุณหนูมากขึ้น