บทที่ 255 เขาไม่มีทางไม่เข้าใจพวกเจ้า

เซี่ยจินอานเดินไปที่ผู้คน สายลมพัดผ่านเส้นผมของนาง มองไปบนใบหน้าของนางที่สวมหน้ากากดอกท้อครึ่งหน้า ทำให้คนประหลาดใจจริงๆ

ถ้าไม่ใช่เพราะเสียงและพฤติกรรมของนางเหมือนผู้ชายล่ะก็ พวกเขากลุ่มนี้ต่างก็สงสัยว่าคุณชายเซี่ยตรงหน้าเป็นผู้หญิง! หยุนฝู้เฉินมองเห็นดวงตาคนอื่นที่ตกตะลึง ในใจรู้สึกไม่สบอารมณ์เลย จากนั้นดวงตาเย็นชา เดินไปข้างหน้าเซี่ยจินอานและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: "ไม่มีกาลเทศะ!"

จากนั้นแก้ผ้าโพกผมที่พันรอบตาข่ายด้านล่างออก ส่งมอบให้เซี่ยจินอาน และสั่งว่า: "มัดผมขึ้นสิ"

เซี่ยจินอาน: ???

แม้ว่าเซี่ยจินอานไม่เข้าใจสิ่งที่หยุนฝู้เฉินทำ แต่ก็ยอมมัดผมอย่างเชื่อฟัง ยังไงซะผมกระจัดกระจายมันไม่สบาย

คนสอดรู้สอดเห็นที่รู้ข่าวลือเหล่านี้ ดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่าทำไมหยุนฝู้เฉินมีปฏิกิริยาตอบสนองเช่นนี้ และตัดสินใจว่า ต่อไปจะต้องรักษาระยะห่างกับเซี่ยจินอานไว้อย่างเหมาะสม

ยังไงซะท่านอ๋องก็ไม่สามารถยั่วยุกันได้ง่ายๆ ท่านอ๋องที่ขี้หึงยิ่งยั่วยุไม่ได้กันไปใหญ่

หลังจากมัดผมแล้ว นางก็เงยคางขึ้นเล็กน้อย "เข้าใจหรือยัง?"

ผู้คนพยักหน้ากัน

สิ่งกีดขวางดูเหมือนว่าจะง่ายมาก แต่หากทำจริงๆมันกลับว่ายากมากๆ พวกเด็กๆทนความสงสัยในใจไม่ได้ อยากจะก้าวไปข้างหน้าและวิ่งสักหน่อย เซี่ยจินอานก็ไม่ได้ห้ามพวกเขา ปล่อยให้พวกเขาไปวุ่นวายแล้ว

สิ่งอำนวยความสะดวกในการเรียนการสอนของทั้งสวนสงเคราะห์ ได้พาทุกคนเดินไปรอบหนึ่งแล้ว เซี่ยจินอานมองไปที่ สองพี่น้องเจียงซือ เจียงยี่ และพูดว่า: "ศิษย์น้องหญิงจะเปิดสำนักแพทย์ ไม่รู้ว่าทั้งสองสนใจไหม?"

ชิงหยางเซียนเซิงเดิมทีมีร้านขายยาเป็นของตัวเอง เซี่ยจินอานกำจัดคนออกไปแล้ว แต่โรงพยาบาลในมือนางต้องการคนอย่างเร่งด่วน ดังนั้นนางจึงตัดสินใจเลือกสองพี่น้องเจียงซือและเจียงยี่

เพียงแต่ว่าในใจทั้งสองมีความกังวล เจียงซือกล่าวอย่างลังเลว่า: "คนที่อยู่ทางฝั่งจักรพรรดิจะจำหม่อมฉันทั้งสองคนได้"

เซี่ยจินอานยิ้มเบาๆ "ศิษย์น้องหญิงอยู่ เขาไม่มีทางไม่เข้าใจพวกเจ้าหรอก"

ในใจทั้งสองคนก็คิดถึงอีกตัวตนหนึ่งของเซี่ยจินอาน ถ้าเซี่ยจินอานแต่งตั้งพวกนาง จะต้องปกป้องพวกนางอย่างแน่นอน และไม่ต้องกลัวการซักไซ้ไล่เลียงของจักรพรรดิเลย

เพียงแต่เจียงซือเก่งในการวางยาพิษ แต่ไม่เข้าใจการรักษาผู้คน ในใจยังรู้สึกกังวลอยู่บ้าง