บทที่ 271 ลูกรักเสด็จพ่อที่สุดเลย

"เสด็จพ่อ ลูกอยากเปิดโรงหมอแห่งหนึ่งในพื้นบ้าน"

เมื่อหยุนเทียนยิ่นได้ยินเช่นนี้ ขมวดคิ้วและตะคอกอย่างเย็นชาว่า:"พูดเพ้อเจ้อ!ในฐานะองค์หญิงแห่งแคว้นหนึ่ง จะไปเปิดโรงหมอและปรากฏตัวท่ามกลางผู้คนในพื้นบ้านได้อย่างไร!"

หยุนฉีฝูเห็นเช่นนี้ ก็รีบพูดปลอบใจว่า:"เสด็จพ่อ ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าเปิดโรงหมอในนามราชวงศ์ เพื่อช่วยประชาชนรักษาโรค นี่คือการทำให้ราชวงศ์ได้หน้า!คือการสร้างประโยชน์แก่ประชาชนและทำให้เสด็จพ่อเป็นที่เคารพรักของปวงชนมากยิ่งขึ้น!"

"อีกอย่างเสด็จพ่อท่านรักประชาชนดั่งลูกตนเอง แถมยังเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีความเมตตา ซึ่งท่านก็อยากช่วยเหลือประชาชนที่ทุกข์ทรมานเหล่านั้นด้วยใช่หรือไม่?"

เมื่อหยุนเทียนยิ่นได้ยินคำเหล่านี้ ตนก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

หากเปิดโรงหมอในนามราชวงศ์จริงละก็ ก็ถือเป็นโอกาสที่ดีที่จะเอาชนะใจประชาชน

แต่นี่ก็เป็นดาบสองคม ที่มีทั้งข้อดีและข้อเสีย

หยุนฉีฝูเห็นสีหน้าของหยุนเทียนยิ่นผ่อนคลายลง ดังนั้นจึงพูดต่อว่า:"ได้ยินว่าหมอหลวงฉีมีลูกสาวที่เชี่ยวชาญทักษะด้านการแพทย์มาก เช่นนี้ก็ให้ลูกสาวของหมอหลวงฉีตรวจดูอาการที่โรงหมอ ถึงตอนนั้นลูกก็เป็นเพียงผู้ที่อยู่เบื้องหลังคนหนึ่ง ผู้ที่ทำสิ่งต่างๆและรักษาโรคจริงก็ยังคงเป็นลูกสาวของหมอหลวงฉี"

สิ่งที่หยุนฉีฝูต้องการก็คือเปิดโรงหมอตรงข้างกับโรงหมอของเซี่ยจินอาน กดขี่เซี่ยจินอานทำให้โรงหมอของหล่อนเปิดต่อไปไม่ได้!ดังนั้นนางจึงต้องดำเนินการอย่างลับๆ จากนั้นก็หาคนคนหนึ่งมาเป็นโล่กำบัง จะไม่โง่ไปลงมือทำเองหรอก!

เมื่อหยุนเทียนยิ่นฟังแล้วก็นึกคิดในใจ

หากเป็นเช่นนี้จริง หากทำได้ดีก็เป็นคุณงามความดีของราชวงศ์ และถ้าหากทำไม่ดีก็โทษไปยังครอบครัวหมอหลวงฉี!

แต่ว่า...

"พูดมาเถอะ จุดประสงค์ที่แท้จริงของเจ้าคืออะไร?"

เขาไม่เชื่อหรอกว่าลูกสาวของเขาที่ไม่เคยสนใจเลยว่าใจปวงชนคืออะไรแม้แต่น้อย จู่ๆก็คิดที่จะมาเปิดโรงหมอได้

หยุนฉีฝูเบะปากและพูดอย่างไม่พอใจว่า:"ก็เป็นเพราะไอ้เซี่ยจินอานนั่นแหละ ได้ยินว่านางจะเปิดโรงหมอ ลูกไม่พอใจยิ่งนัก!นางรังแกลูกเช่นนั้น แม้ลูกมิอาจรังแกนางได้อย่างเปิดเผย แต่ก็สามารถแอบลอบกัดนางได้!"

หยุนเทียนยิ่นหรี่ตาลงเล็กน้อย นี่ก็ถือเป็นวิธีหนึ่งที่ดี