ตอนที่ 5
ตอนที่5กอบโกยเงินทอง
November 4, 2026
เด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยาเม้มปากแน่นทันที
ใบหน้าหล่อเหลาขึ้นสีแดงเล็กน้อย
เขาลั่วจิ่งเหยาไม่เคยขายหน้าขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
เดิมทีคิดจะใช้การพนันกอบโกยเงินจากพวกคนโง่ในโรงน้ำชา ด้วยการฝังแม่เหล็กที่นิ้วมือ
ใครจะคิดว่าจะมีหญิงสาวประหลาดโผล่มา สูบเงิน เขาเกลี้ยงแบบนี้ยิ่งมองหนิงอันที่กำลังยิ้มแฉ่งอย่างมีความสุขมุมปากของลั่วจิ่งเหยาก็กระตุกแรงกว่าเดิม
“อย่าเพิ่งไป” เสียงของเขาดังขึ้นหนิงอันเงยหน้าทันที
“หืมว่าไงเจ้าข้องใจอะไร ข้าชนะเดิมพันแบบใสใส”
ลั่วจิ่งเหยาดึงถ้วยลูกเต๋ากลับมา ดวงตาคมเป็นประกายท้าทาย
“พนันอีกตา ตาสุดท้าย” คนรอบข้างเริ่มฮือฮา
“ยังจะเล่นอีกหรือ”
“เจ้าหมดตัวแล้วนะ เจ้าหนูลั่ว”
ลั่วจิ่งเหยากัดฟัน
“ช่างข้า”
“แล้วเจ้าจะเอาอะไรมาเดิมพัน”
“ข้ายังมีตัวเอง”
หนิงอันเลิกคิ้วสูง
“หา” เด็กหนุ่มนามลั่วจิ่งเหยาสูดหายใจลึก
ก่อนพูดออกมาชัดถ้อยชัดคำ
“ข้าขอเดิมพันกับเจ้า ตานี้ข้าไม่มีทางแพ้เจ้าแน่”
“หา”
“เจ้าแพ้ข้าข้าเอาเงินทั้งหมดของเจ้า แต่หากตานี้เจ้าชนะ” เขาชี้ไปที่เงินทั้งหมดบนโต๊ะ (สามเหรียญนั่น)
“เงินทั้งหมดนี่จะเป็นของเจ้า” หยุดเล็กน้อยแล้วพูดต่อด้วยสีหน้าจริงจัง
“รวมถึงข้าด้วย” ทั้งโรงน้ำชาระเบิดเสียงฮือฮาทันที
“หา แค่สามเหรียญเอาแบบนี้ไหม พวกข้าจะเพิ่มให้หากเจ้ายอมเดิมพันกับเขา” นักพนันที่ยืนตรงนั้นเริ่มวางเดิมพันตรงหน้าเพราะอยากจะเห็นว่าใครจะชนะในการเดิมพันครั้งนี้่
“ก็ยังไม่เร้าใจอยู่ดี” หนิงอันพูดยิ้มๆ
“หมายความว่าอะไร” ลั่วจิ่งเหยากระแทกถ้วยลงบนโต๊ะ
ปึง
“ก็ได้ อย่างนั้นข้าจะยอมเป็นทาสรับใช้เจ้า รวมทั้งเงินบนโต๊ะ” เงียบกริบแม้แต่หนิงอันยังสตั้นไปสองวินาที
“เดี๋ยวนะ” นางชี้หน้าตัวเอง
“ข้ายังไม่บอกว่าอยากจะพนันกับเจ้าเลย แล้วข้าจะเอาตัวเจ้าไปทำไมกัน”
“ถ้าข้าแพ้ข้า…ยินดีเป็นทาสรับใช้ดีไหม แต่ถ้าข้าชนะเงินทั้งหมดรวมทั้งของเจ้าจะต้องเป็นของข้า” กลืนน้ำลายลงคอช้าๆ หวานอมขมกลืน
“อยู่ๆ ข้าจะได้คนใช้เพิ่มหรือ”
ลั่วจิ่งเหยาขมวดคิ้วทันที
“มันก็ไม่แน่ คราวนี้ข้าสู้ตาย” หนิงอันอมยิ้ม
หนิงอันเท้าคางมองเขา
สายตากวาดขึ้นลงช้าๆ
“หน้าตาดี อายุน้อย ดูฉลาด เขย่าลูกเต๋าเก่งคงขายได้หลานตังค์” ไม่บอกว่าตาทิพย์ของหนิงอันมองเห็นว่าเขาแอบซ่อนแม่เหล็กไว้ที่นิ้วแค่ขยับมือก็พลิกเต๋าได้
“คุ้มอยู่นะ”
“หา”
“ข้าหมายถึง ถ้าได้เจ้ามาเป็นคนใช้ก็คงไม่ขาดทุน” ลั่วจิ่งเหยาถึงกับสะอึก