ตอนที่ 82
บทที่ 312 ซื่อเหนียนสอนเซิงเกอให้อ่อนข้ออย่างไร
October 31, 2026
ยอมเขา?
เซิงเกอรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย “ยอมยังไง? นายดูสองวันนี้เขาไม่พูดกับฉันสักประโยค ฉันยอมลดทิฐิกี่ครั้ง เขายังเย่อหยิ่งขึ้นมา!”
ซื่อเหนียน: “...”
คนมีความรักสองคนนี้ กลับถามคนโสดอายุเยอะอย่างเขาคนนี้ควรจะทำยังไง?
เขาถูกบีบอยู่ตรงกลาง ยากเย็นจริงๆ!
เซิงเกอยิ่งคิดยิ่งโมโห ในหัวเต็มไปด้วยใบหน้าเย็นชาของจี้เซี่ยถิ่งสองวันมานี้ ร่างกายเพิ่งฟื้นฟูนิดหน่อย ก็เรียนรู้ที่จะอารมณ์ไม่ดีใส่เธอ
ชายหนุ่มที่ไม่เชื่อฟัง!
“ช่างเถอะ ปล่อยเขาไปเถอะ เขาอยากจะทำสงครามต่อ ฉันทำเป็นเพื่อน!”
เขาพูดจบก็จะวางโทรศัพท์ ซื่อเหนียนรีบห้าม “อย่าสิครับ! คุณเซิงเกอ! ผมคิดหาวิธี!”
“วิธีอะไร?”
ซื่อเหนียนครุ่นคิดอยู่นานมาก แอบใช้แท็บเล็ตเข้าไป๋ตู้ ค้นหา’แฟนหนุ่มโกรธแล้ว ควรง้อเขายังไง?’
ดูข้อความสิบบรรทัดจนเสร็จ เขามีความคิด “ท่านเซี่ยอันที่จริงชอบคุณเซิงเกอเซอไพรส์ หรือว่าครั้งนี้ มอบสิ่งพิเศษให้กับเขา?”
“สิ่งพิเศษ?” เซิงเกอขมวดคิ้ว “ว่ายังไง?”
ซื่อเหนียนกำปั้นอุดปาก กระแอมสองครั้ง “ก็คือ...เติมสีสันให้ชีวิตของกันและกัน!
ในฐานะ Boy คนหนึ่ง เขาเขินอายเล็กน้อย
“นายท่านอยากให้คุณย้ายกลับไปห้องนอนหลัก ถ้าหากตอนที่ย้ายกลับไป แต่งตัว...สวยหยาดเยิ้มอีกสักเล็กน้อย ด้วยร่างกายของคุณเซิงเกอ ผู้ชายก็ทนไม่ได้ทั้งนั้น! ไม่ต้องพูดถึงนายท่าน!”
เซิงเกอเข้าใจแล้ว “นายอยากให้ฉันสวยชุดเมด ชุดแมวเหมียว คอสเพลย์ชุดเซ็กซี่?”
“แค่กแค่กคือว่า...ถึงเวลาค่อยเรียก พี่ยู่ ด้วยเสียงออดอ้อน นายท่านจะยังโกรธได้ที่ไหน แทบอยากจะมอบชีวิตให้คุณ!”
เซิงเกอสูดหายใจเข้าลึกๆ หน้าแดงเล็กน้อย
ซื่อเหนียนผู้ชายเถื่อนมีอายุที่ไม่เคยมีความรักคนหนึ่ง กลับกำลังสอนเรื่องพวกนี้กับเธอ นี่ก็ช่างกระดากใจ!
จู่ๆ ภาพนั้นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ...
น่าอับอายจัง!
“ช่างเถอะ เรื่องแบบนี้ฉันทำไม่ได้ อีกสองวันค่อยว่ากันเถอะ!”
เธอควบคุมหัวใจดวงน้อยที่เต้นรัว ตัดสายไปอย่างเร็ว
ในตอนที่ดูหน้าจอคอมพิวเตอร์ ต่อหน้าเธอยังไม่หายไป ยังคงเป็นภาพพวกนั้นที่ไม่เคยลองดูมาก่อน
เธอปลุกความกล้า เปิดร้านค้าอินเทอร์เน็ต ค้นหาคำที่เกี่ยวข้อง
หลายสีหลายแบบ มีพร้อมทุกอย่าง
มีแม้กระทั่งกุญแจมือ แส้หนัง เทียน สิ่งของอะไรเด้งออกมาหมด!!
เธอตกตะลึงในทันที
วัยรุ่นสมัยนี้เล่นกันเก่งขนาดนี้?
เธอก็เหมือนกับคนซื่อบื้อที่เพิ่งเข้าเมือง จู่ ๆ กลับพบทวีปใหม่!
ถ้าหากเป็นจี้ยู่ถิง น่าจะ...ชอบมั้ง?
เธอเลือกอย่างพิถีพิถัน สุดท้ายเลือกชุดที่มีหาง เพิ่มใส่รถเข็น
ก๊อกก๊อก
เสียงเคาะประตู
“ประธานลู่ คุณอยู่ไหมคะ?”
เสียงดังกะทันหัน เซิงเกอตกใจแทบแย่ โทรศัพท์เกือบร่วง
เธอปิดหน้าค้นหาร้านค้าอินเทอร์เน็ตด้วยสีหน้าเรียบเฉย เรียกซางเวยเข้ามา สีหน้าจริงจังคุยงาน
...
ตอนก่อนจะเลิกงาน ซื่อเหนียนถูกจี้ยู่ถิงเรียกเข้ามาในห้องทำงานอีกครั้ง
จี้ยู่ถิงนิ้วเคาะแป้นพิมพ์ สายตาจ้องมองไปที่คอมพิวเตอร์ตลอด แล้วเอ่ยปากอย่างไม่ใส่ใจ: “เป็นยังไงบ้าง?”
ซื่อเหนียนรู้ว่าเขาถามอะไร ใบหน้าหมดอาลัยตายอยาก ส่ายหน้าติดต่อกัน
ทันทีที่เห็นหน้าของซื่อเหนียน ใบหน้าของจี้ยู่ถิงเย็นลง อึมครึมจนน้ำหยดลงมาได้
เขาอัดแน่นใจ น้ำเสียงแกล้งทำเป็นผ่อนคลาย “ไม่เต็มใจก็ช่าง ไม่ใช่ว่าต้องเป็นเธอสักหน่อย นายดูตารางงานของฉันช่วงนี้ มีงานดื่มเหล้าไหม?”