บทที่ 319 หวานละมุนละไมใจกับโลกส่วนตัวของพวกเขาสองคน

เซิงเกอรีบวิ่งเข้าไปแย่ง ทว่าไม่ทันการณ์เสียแล้ว

จี้ยู่ถิงเปิดกล่องออกแล้ว ลู่ฉือเอ้อกำลังจ้องด้วยความอยากรู้

เป็นเดรสสีขาวดำตัวหนึ่ง แต่สไตล์โดดเด่น ไม่ใช่แนวที่เซิงเกอใส่

จี้ยู่ถิงเต็มไปด้วยความสงสัย“ปกติคุณไม่ใช่ใส่แนวนี้ไม่ใช่หรือ？แค่เสื้อตัวนึง ทำไมคุณจะร้อนตัวจัง？”

เซิงเกอยิ้ม“ฉันไม่ได้ร้อนตัว เปลี่ยนสไตล์บ้างไม่ได้หรือ？”

เธอเตรียมรับกล่องมาโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนสี เพื่อจะได้รีบเอาไปซ่อนไว้ในห้องด้านข้าง

ทว่าลู่ฉือเอ้อกลับพลิกเสื้อออก จากนั้นก็เห็นที่คาดผมทรงหูแมว หางแมว สร้อยคอลูกกระดิ่ง และยังมี...ถุงน่องสีดำ

“โอ้โห！คุณจะเล่นcosplay？เข้าใจจัดหาจังเลยครับ”

เซิงเกอแข็งทื่ออยู่กับที่

จี้ยู่ถิงก็รู้ว่าไม่ใช่เสื้อเดรสทั่วไป เริ่มเพ่งพิศของในกล่องอย่างจริงจัง

ชั่ววินาทีที่เขาเห็นถุงน่องสีดำก็เข้าใจทันควัน

เขาปิดกล่องแบบไม่แสดงสีหน้าท่าทาง มองไปยังลู่ฉือเอ้อ“พาลู่ฉือชีไปช่วยงานซื่อเหนียนที่angle แล้วบอกบอดี้การ์ดคนอื่นด้วยความ อีกเดี๋ยวถึงจะเกิดเสียงอะไรก็ห้ามมารบกวน！”

“ครับ ท่านยู่”

ลู่ฉือเอ้อออกไป จี้ยู่ถิงก็รีบล็อคประตูทันที

ริมฝีปากบางของเขายกโค้งขึ้น จากนั้นก็หยิบถุงน่องสีดำถามเซิงเกอว่า“เซิงเซิง อธิบายหน่อยสิ？”

เซิงเกอทำหน้าประหม่า รีบหลบสายตา“ฉันคง...คงซื้อผิด ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร”

“ใช่หรือ?”

จี้ยู่ถิงไม่เชื่อสักนิด

ดวงตาดำขลับและลุ่มลึกของเขาจ้องเธอ“ผมรู้สึกมีวิธีเจ๋งๆจัดการคุณแล้ว！”

“อะไรนะ?” เซิงเกอร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ

จี้ยู่ถิงยื่นกล่องไปให้เธอ“เปลี่ยนซะ”

“ฉันสั่งผิด เดี๋ยวฉันจะคืนสินค้าให้เจ้าของแล้ว”

เธอยื่นมือไปรับ จี้ยู่ถิงรีบดึงกล่องกลับมาอย่างว่องไว“ซื้อแล้วก็ต้องลองหน่อยสิ เมื่อกี้คุณยอมรับว่าแกล้งผมแล้ว งั้นก็ต้องเชื่อฟังผมสิ？”

“ดังนั้นนี่คือการลงโทษ?”

จี้ยู่ถิงส่ายหน้า ริมฝีปากบางยกยิ้ม“เป็นโบนัสเล็กๆน้อยๆสำหรับคุณ”

คำพูดนี้ฟังดูแล้วรื่นหูรื่นใจขึ้นเยอะ

เซิงเกอรับกล่องจากมือเขามา เอ่ยเสียงทะนงตัว“แล้วคุณไม่ลงโทษฉันแล้วหรือ？”

จี้ยู่ถิงส่ายหน้าต่อ“เซิงเซิงซื้ออันนี้เพื่อเตรียมจะยอมอ่อนข้อให้ผมใช่ไหม？”

เซิงเซิงตั้งใจขนาดนี้ เขารู้สึกซาบซึ้งมาก อีกอย่างเขาลงโทษเธอไม่ลงหรอก

“ภรรยาผู้ยิ่งใหญ่จะทำผิดได้ยังไง คนผิดคือผม คนที่ควรลงโทษคือผม”

เซิงเกอจับแก้มทั้งสองข้างของเขา เขย่งเท้าขึ้นจูบปากเขา“พี่ยู่ให้ท้ายฉันแบบนี้ ใกล้จะทำให้ฉันนิสัยเสียแล้วนะ”

“ยังไม่พอหรอก ไม่ง่ายเลยกว่าผมจะตื้อคุณสำเร็จ ต้องเอาใจไปชั่วชีวิตถึงจะถูก”

เซิงเกอรู้สึกชื่นใจ อุ้มกล่องเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ“รอก่อนนะ”

ระหว่างนี้ จี้ยู่ถิงก็ไม่ได้เว้นว่าง

เขาปิดหน้าต่างแล้วเปิดฮีตเตอร์ เซิงเกอจะได้ไม่เป็นหวัด

เมื่อเตรียมพร้อมเสร็จสรรพ เขาก็นั่งปลายเตียงด้วยความลุ้นระทึก

เวลาไม่กี่นาที ทว่ากลับรู้สึกยาวนานผ่านไป

“พี่ยู่ ฉันใส่สร้อยคอไม่ได้”

เซิงเกอเดินออกจากห้องอาบน้ำ จากนั้นก็ยื่นสร้อยคอให้จี้ยู่ถิง

จี้ยู่ถิงค่อยๆเงยหน้าขึ้น จากนั้นหัวใจก็เต้นรัวแรง

เมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็ทำให้เขาตกตะลึงทันที

โดยเฉพาะที่คาดผมทรงหูแมวของเซิงเกอ มันเป็นสีขาวที่น่ารัก ทว่าก็ยังคงความเสน่ห์เย้ายวน และในความซุกซนก็ยังเจือความสวยหยาดเยิ้มร่วมด้วย

เดรสสั้นเผยสัดส่วนของเธอออกมาทั้งหมด

จี้ยู่ถิงมองจนคอแห้ง ลูกกระเดือกกลิ้งไปมาโดยไม่รู้ตัว พยายามข่มความร้อนรุ่มในใจ